συνέδριο 1

Ομιλία του προέδρου της ΔΗΜΑΡ Θανάση Θεοχαρόπουλου στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (βίντεο)

30/06/2017

 

Είμαστε όλοι εδώ. Με διαδρομές και προσφορά στην ανανεωτική αριστερά, στην σοσιαλδημοκρατία, και στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο. Με προσδοκίες για ένα κοινό μέλλον.
Είμαστε όλοι εδώ. Για να εκπροσωπήσουμε την λογική, την υπευθυνότητα, την προοδευτική προοπτική. Να αντιπαλέψουμε τον λαϊκισμό και τον συντηρητισμό.
Η ευθύνη είναι μεγάλη. Να ανταποκριθούμε επιτέλους στο αίτημα της κοινωνίας για μια ισχυρή ενιαία παράταξη, να προχωρήσουμε με αποφασιστικότητα για ένα ενιαίο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα.
Το προγραμματικό και πολιτικό συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης πραγματοποιείται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για την χώρα. Στιγμή που απαιτεί μια νέα πορεία και μια γενναία αλλαγή πολιτικής.
Ο πολιτικός χρόνος πλέον έχει άλλη βαρύτητα και δυναμική. Η επανάληψη ενός δημαγωγικού λόγου με επικοινωνιακά κόλπα είναι αδιάφορος σε εμάς. Τώρα πρέπει να ξεδιπλώσουμε το όραμά μας, τις σκέψεις και τις προτεινόμενες πολιτικές που θα βγάλουν την χώρα από το αδιέξοδο.
Το σύνθημα μας είναι «Μπροστά για την Ελλάδα». Μπροστά όμως, κοιτώντας προς τα πίσω και το παρελθόν, δεν γίνεται. Η δικαίωση του παρελθόντος μπορεί να ακούγεται ευχάριστη, αλλά δεν αφορά παρά ελάχιστους στην κοινωνία. Η προσδοκία για το μέλλον είναι αυτή που κινητοποιεί τους πολίτες.
Μία σύγχρονη κεντροαριστερά με ανανέωση του πολιτικού λόγου, προσώπων, δομών και πολιτικών πρακτικών μπορεί να αποτελέσει την σύγχρονη προοδευτική πρόταση.
συνέδριο 2
Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, και χρέος των σοσιαλδημοκρατικών δυνάμεων είναι να δώσουν απαντήσεις στις προκλήσεις της εποχής. Να απαντήσουν και όχι να κρυφτούν στη ζεστή αλλά και αποκοιμιστική αγκαλιά του έθνους – κράτους. Να συνεχίσουν να αναζητούν τρόπους έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας -γιατί δεν υπάρχει δημοκρατία χωρίς αυτήν- αλλά να μην ταυτίζουν την λαϊκή κυριαρχία με τον λαϊκισμό. Να επιδιώξουν την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και να προωθήσουν πολιτικές βιώσιμης ανάπτυξης.
Η συζήτηση για την ανάγκη δημιουργίας ενός κόμματος που θα εκφράζει και στη χώρα μας τον κόσμο που συσπειρώνεται γύρω από τις ιδέες και τις αξίες της σοσιαλδημοκρατίας έχει ανάψει. Είναι μια συζήτηση που κάνουμε όχι για να κρύψουμε, αλλά για να αποκαλύψουμε πράγματα. Είναι μια συζήτηση που δεν μπορεί να γίνει αυτοσκοπός, να γίνεται απλά για να γίνεται. Χρειάζεται αυτό το ιδεολογικό, πολιτικό και οργανωτικό σπίρτο που θα ανάψει τη φλόγα της συζήτησης για το τι είναι και το τι πρέπει να είναι ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Ένα κόμμα που καλείται να συγκροτηθεί σε συνθήκες διαρκούς λιτότητας και όχι σε συνθήκες ανάπτυξης και ευημερίας.
Δυο είναι τα ζητούμενα. Πρώτον, όχι μόνο υπό ποιο πρόγραμμα θα στοιχηθεί αυτή η ενότητα, αλλά και υπό ποια αφήγηση. Και δεύτερον, πρέπει να ανανεωθούμε και σε επίπεδο προσώπων. Νέο πολιτικό προσωπικό που θα πείσει ότι θα υλοποιήσει αυτά που με το πρόγραμμά μας προτείνουμε.
Σοσιαλδημοκρατία σημαίνει πάλη κατά των ανισοτήτων, δημιουργία σύγχρονου κράτους παροχής κοινωνικών υπηρεσιών και πρόνοιας και ενίσχυση του παραγωγικού ιστού, ο οποίος θα δημιουργεί συνθήκες αναδιανομής. Πως στήνεται λοιπόν μια νέα αφήγηση γύρω από αυτό το τρίπτυχο; Όχι φυσικά με στροφή σε λαϊκίστικες υποσχέσεις, αλλά με ιχνηλάτηση των τρόπων προσέγγισης του παραπάνω τρίπτυχου.
Η στροφή στις λογικές του κρατισμού, στην υιοθέτηση των δήθεν εύκολων συνταγών του λαϊκισμού, με ένα λόγο που απευθύνεται σε εσωκομματικά ακροατήρια, αλλά δεν ακουμπά δυναμικές κοινωνικές ομάδες, είναι και αδιέξοδη και αντιπαραγωγική.
Το ίδιο και μια διολίσθηση προς έναν άμορφο μεσαίο χώρο που αδιαφορεί για μεγάλες κοινωνικές κατηγορίες. Γιατί το δικό μας πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα συγκροτείται μέσα από την σαφή τοποθέτηση σε τέσσερις υπαρκτές αντιθέσεις: προόδου-συντήρησης, εκσυγχρονισμού-λαϊκισμού, αριστεράς-δεξιάς, ευρωπαϊσμού- αντιευρωπαϊσμού.
Το στίγμα μας μετουσιώνεται στην πρότασή μας για ένα νέο σχέδιο ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης, που έχει ανάγκη η χώρα για να υπερβεί την κρίση. Ένα σχέδιο, στο πλαίσιο του οποίου απαιτούνται τολμηρές αλλαγές και ανατροπές με μεταρρυθμίσεις που είναι υπέρ της πλειοψηφίας, που αφαιρούν προνόμια από μικρές αλλά ισχυρές ομάδες που αξιοποίησαν την πρόσβαση τους στο πελατειακό σύστημα. Προοδευτικές μεταρρυθμίσεις που δεν είναι αυτοσκοπός ή «μόδα», αλλά έχουν πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο. Προοδευτικές ανατροπές που αναιρούν τις παθογένειες που γέννησαν την κρίση.
Σήμερα σε συνθήκες βαθιάς κρίσης, απαιτείται ένα ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟ ΣΟΚ, που θα αλλάξει τα δεδομένα στην χώρα. Με ουσιαστική στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών. Να εφαρμόσουμε πολιτικές που θα εκφράσουν τη συμμαχία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, την κοινωνική συνοχή και όχι τον κοινωνικό αυτοματισμό.
Εμείς έναν σύμμαχο έχουμε. Αυτός είναι εκείνες οι μεταρρυθμίσεις που αφορούν τόσο το κράτος όσο και την κοινωνία, τόσο τους κάτω όσο και τους πάνω, τόσο το κράτος πρόνοιας όσο και τη λειτουργία των αγορών.
Με εξυγίανση και ριζικές αλλαγές του πολιτικού συστήματος, όπως η κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, η αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών, η αλλαγή στον τρόπο παροχής της βουλευτικής ασυλίας, η ίση φορολογική αντιμετώπιση των βουλευτών με όλους τους πολίτες, η ύπαρξη ανώτατου ορίου θητειών για συνεχόμενη βουλευτική θητεία.
Κανείς εταίρος δεν θα μας δώσει κάποια μαγική λύση ή συνταγή, μόνοι μας θα φτιάξουμε εθνικό σχέδιο εξόδου από την κρίση. Και αυτός είναι ο τρόπος για να φύγουμε από τις επώδυνες περικοπές που διαλύουν την κοινωνική συνοχή.
Τώρα είναι η ώρα η νέα γενιά, να βγει στο προσκήνιο και να δώσει τη μάχη της για να μπει στις πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις. Η νέα γενιά, που η μετανάστευση δεν ήταν επιλογή της και όμως έγινε.
συνέδριο 3
Οι αυταπάτες και η αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται ότι έχουν επώδυνες συνέπειες για την κοινωνία. Τα μέτρα που έχουν ψηφισθεί δεσμεύουν την χώρα για πολλά χρόνια υπονομεύοντας την πιθανότητα εξόδου από την κρίση.
Με την πρόσφατη απόφαση του Eurogroup η χώρα οδηγείται σε διαρκή λιτότητα. Η κυβέρνηση προ-νομοθέτησε απαράδεκτα μέτρα λιτότητας, συμφώνησε σε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για πολλά έτη χωρίς καν να πετύχει την ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση και κυρίως την αναδιάρθρωση του χρέους. Όλα αυτά απλώς για να πάρουν τη δόση. Χάσανε και στα τρία μέτωπα: χρέος, πρωτογενή πλεονάσματα και ένταξη στην ποσοτική χαλάρωση.
Ταυτοχρόνως σημαντικές ευθύνες έχουν και οι εταίροι-δανειστές, ευθύνες μάλιστα που είναι και διαχρονικές σε όλη την περίοδο των μνημονίων.
Να σημειώσω βέβαια ότι δεν αρκεί μόνο η καταδίκη των μέτρων, όπως έκαναν οι Σαμαράς και Τσίπρας πριν έρθουν στην εξουσία. Η χώρα έχει ανάγκη από μια άλλη πολιτική που θα λαμβάνει υπόψη τις ισορροπίες και τους συσχετισμούς που απαιτεί η παραμονή της χώρας στο ευρώ, αλλά και ταυτοχρόνως θα πείθει ότι έχει σχέδιο, προτάσεις και εναλλακτική στρατηγική για την έξοδο από την κρίση.
Δεν χρειάζονται συνεπώς μεγαλοστομίες. Απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το τι κάνουμε όσο είμαστε σε Μνημόνια και τι όταν φύγουμε από αυτά. Το Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης σε αυτό ακριβώς στοχεύει.
Σε μία σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία που οφείλει να στηρίζει κάθε υγιή και ελπιδοφόρα ιδιωτική πρωτοβουλία και την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας και ταυτόχρονα να επιδιώκει την μείωση των ανισοτήτων που δημιουργεί η ελεύθερη αγορά μέσω του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους και του κράτους πρόνοιας. Η σοσιαλδημοκρατική απάντηση στη φτώχεια, είναι ένα κράτος, το οποίο επενδύει στις υπηρεσίες και όχι στα επιδόματα, στο ανθρώπινο κεφάλαιο, στην καινοτομία. Η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αναθεματίζει τη φτώχεια και πολλαπλασιάζει τους φτωχούς. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη δεν πρόκειται να απλώσει χέρι βοηθείας σε μια τέτοια πολιτική.
Ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρονται τελευταία σε προοδευτικές συνεργασίες. Στην χώρα μας όμως ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυβερνά με τους ΑΝΕΛ και τολμά και μιλά για προοδευτικές κυβερνήσεις. Μάλλον αυτοκριτική για τις ασκούμενες πολιτικές κάνει, αλλιώς δεν εξηγείται.
Εξάλλου οι ψευδεπίγραφες προσκλήσεις του κ. Τσίπρα είναι επικοινωνιακά πυροτεχνήματα και τακτικισμοί μπροστά στα αδιέξοδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει τις συμμαχίες του με την επιλεκτική του συνεργασία δύο φορές με την εθνικολαϊκιστική δεξιά. Και μετά από όλα αυτά ο κ. Τσίπρας αναζητά προοδευτικό προσανατολισμό για μετά το τέλος των μνημονίων. Είναι πιθανό με αυτά που υπογράφει βέβαια να εννοεί μετά το 2060 ή για μετά από έναν αιώνα, αλλά όπως θα έλεγε και ένα άλλο «προοδευτικό» κυβερνητικό στέλεχος, ο Ζουράρης «ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι τότε;» Ας τον αναζητήσει λοιπόν καλύτερα ο κ. Τσίπρας τον προοδευτικό προσανατολισμό εντός της κυβέρνησης του, στους ΑΝΕΛ, στην καραμανλική πτέρυγα της δεξιάς, στους «γνήσιους αριστερούς» όπως ο Πολάκης. Η κοινωνία εξάλλου αντιλαμβάνεται αυτά τα επικοινωνιακά παιχνίδια προ των αδιεξόδων που έρχονται.
Και από την άλλη έχουμε τη ΝΔ που παραμένει μια βαθύτατα συντηρητική δύναμη που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα αιτήματα για κοινωνική δικαιοσύνη, συνοχή και αλληλεγγύη της κοινωνίας, για έξοδο από την κρίση. Είναι προσκολλημένη στις παραδοσιακές λογικές των πελατειακών σχέσεων, όπως και σε ακραία συντηρητικές αντιλήψεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Προσκολλημένη στην καταστροφική πολιτική της περιόδου Καραμανλή 2004-2009 που έφερε την κρίση στη χώρα και διόγκωσε τα ελλείμματα. Είναι το σημείο εξάλλου που τα βρίσκουν με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΝΔ αποφεύγει την αντιπαράθεση με τους ακραία συντηρητικούς κύκλους της Ευρώπης, κύκλους που ανήκουν όμως στην δική της πολιτική οικογένεια. Και κάτι ακόμη. Είναι ένα κόμμα που για να επανέλθει στην εξουσία, δεν θα διστάσει «να ιππεύσει» στις πιο άγριες διαθέσεις κοινωνικού αυτοματισμού που αναπτύσσονται στην ελληνική κοινωνία.
ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ σήμερα στήνουν μία καρικατούρα ενός δήθεν δικομματισμού με μία στείρα αντιπαράθεση, ενώ απαιτείται εθνική συνεννόηση με στόχο να βγάλουμε την χώρα από την πολυδιάστατη κρίση. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει μιλήσει από την πρώτη στιγμή για την ανάγκη εθνικής συνεννόησης που αρνούνται ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ. Για αυτό επιδιώκουμε την αλλαγή των συσχετισμών για να επιβάλλουμε την εθνική συνεννόηση σε ένα πρόγραμμα οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης με χρονικό ορίζοντα την έξοδο από την κρίση.
Στόχος μας πρέπει να είναι ο ισχυρός ενιαίος φορέας της κεντροαριστεράς που θα μπορεί να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο προοδευτικό ρεύμα πλειοψηφίας μακριά από μικροκομματικές αντιπαραθέσεις και αντιπαλότητες του παρελθόντος.
Για αυτό συγκροτήσαμε τον Σεπτέμβριο του 2015 την Δημοκρατική Συμπαράταξη, με την προγραμματική συμφωνία 11 σημείων. Το πρώτο βήμα, η σύμπλευση των δυνάμεων της σοσιαλδημοκρατίας και της ανανεωτικής αριστεράς, έγινε και το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν θετικό. Ποτέ όμως ένα βήμα δεν είναι αρκετό, αν δεν γίνει γρήγορα το επόμενο. Η απλή πρόσθεση δυνάμεων και η διεύρυνση που ακολούθησε δεν αρκούν. Για μια επανεκκίνηση στραμμένη προς το μέλλον απαιτείται η υπέρβαση των μικρών «κομματικών πατριωτισμών», υπέρ μιας μεγάλης συλλογικής προσπάθειας για κάτι -πραγματικά- ΝΕΟ. Για αυτό ξεκινήσαμε, αυτός είναι ο στόχος μας και όχι οποιαδήποτε επιστροφή στο χθες, η οποία δεν θα αλλάξει τους πολιτικούς συσχετισμούς. Ο χώρος για να πάει πέρα από αυτό που είναι σήμερα χρειάζεται ανανέωση και όχι αναπαλαίωση. Να δημιουργήσουμε το νέο σε πρόσωπα, ιδέες, προγράμματα και σύμβολα. Μόνο με μία τέτοια λογική μακριά από τα στερεότυπα του παρελθόντος και έναν σύγχρονο πολιτικό λόγο μπορούμε να σπάσουμε τους φραγμούς για να εκφράσουμε ευρύτερα πλειοψηφικά ρεύματα.
Αποκτούμε πλέον νέο κοινό σύμβολο, κοινό πολιτικό και προγραμματικό πλαίσιο, αρχές οργάνωσης και λειτουργίας, συλλογικό όργανο. Χρειάζονται όμως να γίνουν πολλά ακόμη αν θέλουμε να πετύχουμε την μεγάλη τομή στον προοδευτικό χώρο. Αν μείνουμε περιχαρακωμένοι στην αγωνία για δικαίωση, στα ιδεολογικά στερεότυπα τότε θα λέμε πολλά αλλά τελικά θα κάνουμε λίγα. Οφείλουμε να κατανοήσουμε πλήρως την αγωνία όλων όσοι υποστηρίζουν πως ο υπό διαμόρφωση προοδευτικός πόλος δεν θα γίνει ισχυρός αν δεν εκφράσει και εκείνο το κομμάτι της κοινωνίας που σήμερα βρίσκεται εκτός των υπαρχόντων κομματικών σχηματισμών.
Η πρόκληση είναι να γίνει η προοδευτική παράταξη ένα κόμμα της βάσης και όχι ένα κόμμα παραγόντων.
Στόχος μας είναι η κεντροαριστερά να αναδειχθεί πολιτικά κυρίαρχη δύναμη του ενός από τους δύο κύριους πόλους του πολιτικού συστήματος.
Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η αλλαγή των συσχετισμών, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ συγκυριακά εξέφρασε ένα τμήμα των προοδευτικών πολιτών και το εγκλώβισε στις αδιέξοδες πολιτικές του. Ταυτοχρόνως όμως η αντίθεσή μας με τη ΝΔ παραμένει κυρίαρχη και έχει στρατηγικό χαρακτήρα. Η ενίσχυση του χώρου μας δεν μπορεί να γίνει σε συνθήκες σύγκλισης με τον ιδεολογικό μας αντίπαλο, την συντηρητική παράταξη.
συνέδριο 1
Θέση μου είναι ότι άμεσα πρέπει να δημιουργηθεί ο νέος ενιαίος φορέας χωρίς συνιστώσες, με υπέρβαση της ομοσπονδιακής δομής μέσα από το Ιδρυτικό Συνέδριο για ένα ενιαίο κόμμα και εκλογή επικεφαλής του από την βάση εντός του 2017.
Σταθερή θέση της Δημοκρατικής Αριστεράς είναι ότι πρώτα δημιουργείς το νέο ενιαίο κόμμα μέσω Ιδρυτικού Συνεδρίου και αμέσως μετά προχωρείς σε εκλογή επικεφαλής του από την βάση.
Η εκλογή επικεφαλής από την βάση εξάλλου πρέπει να αφορά το νέο κόμμα και όχι έναν ομοσπονδιακό πολυκομματικό φορέα που άλλωστε αποτελεί ενδιάμεσο μεταβατικό στάδιο.
Οι οριστικές ρυθμίσεις όμως του οδικού χάρτη, η ακριβής χρονική σειρά των βημάτων και οι ημερομηνίες θα καθορισθούν βέβαια και με την συνεργασία όλων όσων αποφασίσουν να συμμετάσχουν.
Αν προχωρήσουμε πάντως με την αντίστροφη διαδικασία, δηλαδή πρώτα με εκλογή επικεφαλής από την βάση και μετά το Ιδρυτικό Συνέδριο, και ιδίως εφόσον τα κόμματα και οι κινήσεις που συμμετέχουν στο εγχείρημα έχουν μεταξύ τους διαφορετική άποψη για την μορφή του φορέα, τότε η βάση όλης της κεντροαριστεράς πρέπει να αποφασίσει για την μορφή του φορέα, ενιαίος ή πολυκομματικός. Με διπλή κάλπη, μία για την εκλογή επικεφαλής και μία για την μορφή του νέου φορέα. Να αποφασίσει η βάση όλης της κεντροαριστεράς.
Τώρα είναι η ώρα για να πετύχουμε την υπέρβαση, για να υπάρχει ενιαία έκφραση της κεντροαριστεράς σε όλα τα επίπεδα. Με ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα. Με ενότητα και ανανέωση.

Όσοι κινούνται στον ευρύτερο χώρο πρέπει να συμβάλλουν θετικά σε μια τέτοια κοινή προσπάθεια. Κανένας δεν περισσεύει αλλά και κανένας δεν πρέπει να εμποδίσει την δρομολόγηση ανοιχτών δημοκρατικών διαδικασιών για έναν ισχυρό ενιαίο φορέα της κεντροαριστεράς.
Είναι σαφές πως η πρόταση αυτή δεν απευθύνεται μόνο στα κόμματα και τους φορείς που μετέχουν στην Δημοκρατική Συμπαράταξη. Απευθύνεται στο σύνολο του χώρου, προς όλα τα πολιτικά κόμματα, τους φορείς και τα στελέχη που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροαριστεροί, σοσιαλδημοκράτες, κεντρώοι, μεταρρυθμιστές, οικολόγοι. Απαιτείται συσπείρωση των δυνάμεων της ανανέωσης απέναντι στον νεοφιλελευθερισμό και στον εθνικολαϊκισμό. Απευθυνόμαστε σε όλους και όλες που ενδιαφέρονται για μια ισχυρή προοδευτική παράταξη, ενωμένη και ανανεωμένη.

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ για να υπερβεί η χώρα την κρίση με σχέδιο και όραμα.
ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ για την σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία ως τη νέα αριστερή πρόταση διακυβέρνησης.
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ για να εκφράσουμε νεότερες γενιές που αναζητούν σύγχρονες πολιτικές εκφράσεις.
ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ για να ανταποκρινόμαστε στις ανάγκες των προοδευτικών πολιτών.
ΕΝΩΝΟΥΜΕ για προοδευτικές λύσεις.
ΕΝΩΝΟΥΜΕ στον χώρο της κεντροαριστεράς.
ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ.
Είμαι απόλυτα προσηλωμένος σε αυτή την προοπτική ενός νέου ενιαίου κόμματος. Ένα νέο ενιαίο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα θα το υπηρετήσω με όλες μου τις δυνάμεις. Με πράξεις και όχι με λόγια.
Από εδώ, σήμερα, δίνουμε λοιπόν το σήμα. Να γίνει το προοδευτικό, σοσιαλδημοκρατικό ρεύμα μια πλειοψηφική πρόταση. Ένα ρεύμα κοινωνικής ευθύνης και ρεαλιστικής προοπτικής. ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ!
Μόνο έτσι θα πετύχουμε.