theoch oes

Ομιλία του Θανάση Θεοχαρόπουλου στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης

14/05/2017

Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, και χρέος των προοδευτικών δυνάμεων είναι να δώσουν  απαντήσεις στις προκλήσεις της εποχής.  Η σοσιαλδημοκρατία πρέπει να δώσει απάντηση στο πρόβλημα της αλλαγής των ευρωπαϊκών κοινωνιών εξαιτίας της αλληλεξάρτησής τους και της μετανάστευσης και να προωθήσει την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση ασκώντας ουσιαστική κριτική στην μονόπλευρα τεχνοκρατική και χωρίς πολιτικές στοχεύσεις πορεία της Ε.Ε.

Μία σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία με ανανέωση του πολιτικού λόγου, των δομών και των πολιτικών πρακτικών με ιδεολογική και πολιτική οριοθέτηση τόσο από τον δεξιό συντηρητισμό και νεοφιλελευθερισμό όσο και από τον αριστερό λαϊκισμό μπορεί να αποτελέσει την σύγχρονη προοδευτική πρόταση για να ηττηθεί η ακροδεξιά και ο εθνολαϊκισμός.     

Σήμερα στο όνομα της ριζοσπαστικότητας επιχειρούν αρκετοί να αμφισβητήσουν τον προοδευτικό και αριστερό χαρακτήρα της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Αν όμως το κύριο είναι η βελτίωση των συνθηκών εντός των οποίων δημιουργεί και αναπτύσσεται ο άνθρωπος, τότε πουθενά αλλού δεν υπήρξε καλύτερο μοντέλο απ’ αυτό που αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της σοσιαλδημοκρατίας. Γι’ αυτό επιδιώκουμε να ανασυγκροτηθεί ο σοσιαλδημοκρατικός χώρος.

Στα της χώρας μας και της διαπραγμάτευσης τώρα.

Τα μέτρα είναι απαράδεκτα και δεσμεύουν την χώρα για πολλά χρόνια υπονομεύοντας την πιθανότητα εξόδου από την κρίση. Η κυβέρνηση προχωρά σε προληπτική νομοθέτηση που η ίδια χαρακτήριζε αντισυνταγματική και εκτός κοινοτικού κεκτημένου. Για άλλη μία φορά πλήττονται οι ίδιοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, συνταξιούχοι, τα χαμηλά και μεσαία στρώματα. Διαβάζοντας τα νέα μέτρα, είναι πραγματικά να απορεί κανείς, για ποιο λόγο καθυστερούσε η αξιολόγηση και εντεινόταν η αβεβαιότητα.

Ταυτοχρόνως, δύο επισημάνσεις: Πρώτον, οι καθυστερήσεις, οι αυταπάτες και οι εμμονές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ οδήγησαν σε αυτά τα επώδυνα μέτρα, αλλά ταυτοχρόνως σημαντικές ευθύνες έχει και η τρόικα, ευθύνες μάλιστα που είναι και διαχρονικές σε όλη την περίοδο των μνημονίων. Δεύτερον, δεν αρκεί μόνο η καταδίκη των μέτρων όπως έκαναν οι Σαμαράς και Τσίπρας πριν έρθουν στην εξουσία, η χώρα έχει ανάγκη από μια άλλη πολιτική που θα λαμβάνει υπόψη τις ισορροπίες και τους συσχετισμούς που απαιτεί η παραμονή της χώρας στο ευρώ, αλλά και ταυτοχρόνως θα πείθει ότι έχει σχέδιο, προτάσεις και εναλλακτική στρατηγική για την έξοδο από την κρίση.

Δεν χρειάζονται συνεπώς άλλες μεγαλοστομίες. Απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για το τι κάνουμε όσο είμαστε σε Μνημόνιο και τι όταν φύγουμε από αυτό. Το Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τον Ιούνιο θα μπορούσε να ολοκληρώσει αυτή την προγραμματική της ενότητα.

Τώρα όσον αφορά τα αντίμετρα, αυτά είναι άλλη μία κοροϊδία, άλλο ένα επεισόδιο στο σίριαλ της υποσχεσιολογίας του ΣΥΡΙΖΑ, όπως το προεκλογικό πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης και το παράλληλο πρόγραμμα.

 

Ταυτοχρόνως έχουμε και την μοναδική περίπτωση του κ. Τσακαλώτου που αποδεικνύει ότι 153 βουλευτές θα ψηφίζουν τα πάντα ακόμη και αν δηλώνουν και δεσμεύονται για τα ακριβώς αντίθετα. Αφού μας είπε ο κ. Τσακαλώτος ότι αν έπεφτε το αφορολόγητο κάτω από 9000 ευρώ, θα πήγαινε στο Μαξίμου, θα παραιτούνταν από Υπουργός Οικονομικών και στη συνέχεια θα καταψήφιζε στην Βουλή, υπέγραψε ο ίδιος ως Υπουργός Οικονομικών μείωση του αφορολόγητου περίπου στα 6000 ευρώ! Εδώ χάνουν και οι λέξεις το νόημα τους! Να τον χαίρονται στον ΣΥΡΙΖΑ, να τον χαίρονται οι 153 και οι 53!

 

Ο κ. Τσίπρας εκπροσωπεί μια Αριστερά η οποία στο όνομα της καταπολέμησης της φτώχειας αποξενώνεται από τα μεσαία στρώματα και οδηγεί στη φτωχοποίηση μεσαίους και φτωχούς, στο όνομα της μείωσης των ανισοτήτων αυξάνει και διευρύνει τις ανισότητες. Η σοσιαλδημοκρατική απάντηση στη φτώχεια, είναι ένα κράτος, το οποίο επενδύει στις υπηρεσίες και όχι στα επιδόματα, στο ανθρώπινο κεφάλαιο, στην καινοτομία στην επιχειρηματικότητα και στον παγκόσμιο συντονισμό των πολιτικών για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας. Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την πλήρη διαστροφή της πρότασης της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας για το πώς αντιμετωπίζεται η φτώχεια. Η πολιτική της κυβέρνησης αναθεματίζει τη φτώχεια και πολλαπλασιάζει τους φτωχούς. Η κεντροαριστερά δεν θα απλώσει χέρι βοηθείας σε μια τέτοια πολιτική.

Και από την άλλη έχουμε τη ΝΔ που παραμένει μια βαθύτατα συντηρητική δύναμη χωρίς καμία ανανέωση ιδεών, πολιτικών πρακτικών και προσώπων, που δεν μπορεί με την πολιτική της να προσφέρει τις μεταρρυθμιστικές λύσεις που έχει ανάγκη η χώρα και να ανταποκριθεί στα αιτήματα για κοινωνική δικαιοσύνη, συνοχή και αλληλεγγύη της κοινωνίας, για έξοδο από την κρίση. Είναι προσκολλημένη στις παραδοσιακές λογικές των πελατειακών σχέσεων.

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ σήμερα στήνουν μία καρικατούρα ενός δήθεν δικομματισμού με μία στείρα αντιπαράθεση, ενώ απαιτείται εθνική συνεννόηση με στόχο να βγάλουμε την χώρα από την πολυδιάστατη κρίση.

Το δικό μας μοντέλο είναι σαφώς οριοθετημένο τόσο από το μοντέλο της ΝΔ που επιδιώκει μία άναρχη ανάπτυξη με ασύδοτη λειτουργία της αγοράς, χωρίς κανόνες και εργασιακά δικαιώματα όσο και από το μοντέλο του ΣΥΡΙΖΑ που αρχικά υποστηρίζει ένα παρωχημένο μοντέλο σφιχταγκαλισμού κράτους και οικονομίας και τελικά δέχεται όλα τα νεοφιλελεύθερα μέτρα ορισμένων εταίρων-δανειστών. Σε αυτό το πλαίσιο εμείς παρουσιάζουμε την δική μας πρόταση υπέρβασης της κρίσης.

Εμείς ένα σύμμαχο έχουμε. Αυτός είναι εκείνες οι μεταρρυθμίσεις που αφορούν τόσο το κράτος όσο και την κοινωνία, τόσο τους κάτω όσο και τους πάνω, τόσο το κράτος πρόνοιας όσο και τη λειτουργία των αγορών. Αυτή η προοδευτική πολιτική είναι ο σύμμαχός μας.

Για αυτό επιδιώκουμε μια βιώσιμη ανάπτυξη με δουλειές και προστασία των εργασιακών σχέσεων, με ποιοτικές υπηρεσίες στους βασικούς τομείς κοινωνικής πολιτικής. Για να προωθήσουμε ένα υγιές σοσιαλδημοκρατικό μοντέλο ανάπτυξης το οποίο θα παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες στους βασικούς τομείς κοινωνικής πολιτικής και δεν θα ενδιαφέρεται για μία πολιτική αναπαραγωγής της φτώχειας. Με προοδευτικές μεταρρυθμίσεις παντού σε όλους τομείς πολιτικής. Με αλήθειες χωρίς να μετράμε το πολιτικό κόστος.

Με εξυγίανση και ριζικές αλλαγές, του πολιτικού συστήματος, όπως η κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών, το ασυμβίβαστο υπουργού – βουλευτή, η αλλαγή του νόμου περί ευθύνης υπουργών, η αλλαγή στο τρόπο παροχής της βουλευτικής ασυλίας, η ίση φορολογική αντιμετώπιση των βουλευτών με όλους τους πολίτες, η αύξηση των αρμοδιοτήτων του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Οι πολίτες κουράστηκαν από τον λαϊκισμό και τις υποσχέσεις. Επιθυμούν λύσεις.

Για αυτό στοχεύουμε σε έναν ισχυρό ενιαίο φορέα της κεντροαριστεράς για να εξελιχθεί σε ένα μεγάλο προοδευτικό ρεύμα πλειοψηφίας μακριά από μικροκομματικές αντιπαραθέσεις.

Για αυτό συγκροτήσαμε ως πρώτο βήμα τον Σεπτέμβριο του 2015,  την Δημοκρατική Συμπαράταξη. Το πρώτο βήμα έγινε και το αποτέλεσμα ήταν θετικό. Το εγχείρημα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης όμως οφείλει να οδηγηθεί σε μια δημιουργική μετεξέλιξη, σε ένα ανοικτό φορέα, ικανό να εκφράσει νέες ιδέες, νέες προτεραιότητες, νέους ανθρώπους. Για αυτό ξεκινήσαμε, αυτός είναι ο στόχος μας και όχι οποιαδήποτε επιστροφή στο χθες.

Καταρχάς οφείλουμε να παρουσιάσουμε μία ξεκάθαρη πολιτική και προγραμματική πρόταση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της καθημερινότητας και την υπέρβαση της κρίσης. Για αυτό είναι σημαντικό το βήμα του Συνεδρίου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης τον Ιούνιο, ώστε να ολοκληρωθεί επιτυχώς η φάση της προγραμματικής ενότητας των κομμάτων και κινήσεων που απαρτίζουν την Δημοκρατική Συμπαράταξη. Για να γίνει ταυτοχρόνως η υπέρβαση χρειάζεται να σηματοδοτηθεί στο Συνέδριο αυτό ένα ξεκίνημα στραμμένο στο παρόν και στο μέλλον και όχι στο παρελθόν. Με ένα νέο σύμβολο, ένα νέο όργανο και πολιτική-προγραμματική πρόταση με προοδευτικές τομές και ανατροπές.  Και κυρίως με ένα ξεκάθαρο οδικό άξονα που θα οδηγεί στον ενιαίο προοδευτικό φορέα που θα ενώσει τις δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας, του μεταρρυθμιστικού κέντρου και της ανανεωτικής αριστεράς, με υπέρβαση των υφιστάμενων κομμάτων και κινήσεων και υπέρβαση της ομοσπονδιακής δομής μέσα από ένα Ιδρυτικό Συνέδριο για ένα ενιαίο κόμμα και εκλογή επικεφαλής του από την βάση εντός του 2017.

Η εκλογή επικεφαλής από την βάση αφορά τον ενιαίο φορέα, το νέο κόμμα που πρέπει να δημιουργηθεί με Ιδρυτικό Συνέδριο εντός του 2017 και όχι έναν ομοσπονδιακό πολυκομματικό φορέα που άλλωστε αποτελεί ενδιάμεσο μεταβατικό στάδιο. Επίσης πρώτα δημιουργείς τον ενιαίο φορέα μέσω Ιδρυτικού Συνεδρίου και αμέσως μετά προχωρείς σε εκλογή επικεφαλής του από την βάση.

Ο χώρος για να πάει πέρα από αυτό που είναι σήμερα χρειάζεται ενότητα και ανανέωση. Να δημιουργήσουμε το νέο σε πρόσωπα, ιδέες, προγράμματα και σύμβολα. Μόνο με μία τέτοια λογική μακριά από τα στερεότυπα του παρελθόντος και έναν σύγχρονο πολιτικό λόγο μπορούμε να σπάσουμε τους φραγμούς για να εκφράσουμε ευρύτερα πλειοψηφικά ρεύματα. Όσοι κινούνται στον ευρύτερο χώρο πρέπει να συμβάλλουν θετικά σε μια τέτοια κοινή προσπάθεια χωρίς περιχαρακώσεις και ανασφάλειες. Κανένας δεν περισσεύει αλλά και κανένας δεν πρέπει να εμποδίσει την δρομολόγηση ανοιχτών δημοκρατικών διαδικασιών για έναν ισχυρό ενιαίο φορέα της κεντροαριστεράς. 

Δεν πρέπει να υπάρξει εσωστρέφεια, απαιτείται φυγή προς τα εμπρός. Σήμερα απαιτείται ενότητα του ευρύτερου χώρου στο πλαίσιο της κατεύθυνσης ενοποίησης όλων των δυνάμεων της κεντροαριστεράς και της ανασυγκρότησης του χώρου της σοσιαλδημοκρατίας σε προοδευτική κατεύθυνση μακριά από αντιπαλότητες του παρελθόντος που δεν αφορούν την κοινωνία, δεν αφορούν το παρόν και το μέλλον.

Τώρα είναι η ώρα για να πετύχουμε την υπέρβαση, για να υπάρχει ενιαία έκφραση της κεντροαριστεράς σε όλα τα επίπεδα και να προχωρήσουν όλα τα επόμενα βήματα. Με ξεκάθαρο πολιτικό στίγμα.  Με ενότητα και ανανέωση.

Μόνο έτσι θα πετύχουμε.