theox

Ομιλία και παρέμβαση του Θανάση Θεοχαρόπουλου στη Βουλή για την παιδεία και την αξιολόγηση (video)

09/02/2017

Ακολουθεί η ομιλία και η παρέμβαση του προέδρου της ΔΗΜΑΡ και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Θανάση Θεοχαρόπουλου για το νομοσχέδιο της παιδείας και τα τρέχοντα θέματα της αξιολόγησης:

 

 

 

 

«Κυρίες και κύριοι Βουλευτές,

Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση στην ελληνική οικονομία η οποία είναι πάρα πολύ δύσκολη. Η αξιολόγηση δεν έχει κλείσει. «Ζήτω που καήκαμε», όπως έλεγε ο Υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος.

Να θυμίσω ότι την Άνοιξη έλεγε πως αν η αξιολόγηση δεν έχει κλείσει μέχρι τον Οκτώβριο, θα έχουμε καεί. Φτάσαμε Φεβρουάριο και δεν έκλεισε και τα μέτρα, αυτά τα οποία ζητούνται από τους εταίρους, συνεχώς αυξάνονται,.

Και να πούμε εδώ –το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής το έχει πει και το έχει ξεκαθαρίσει, για παράδειγμα- ότι το 2016 αν είχε κλείσει εγκαίρως η αξιολόγηση, δεν θα υπήρχαν αυτά τα μέτρα στο τραπέζι, μέτρα τα οποία μπαίνουν συνεχώς μέσα από μια αναποτελεσματική διαπραγμάτευση, καθώς δεν καταλαβαίνετε μέσα στις αυταπάτες σας ότι όσο πιο πίσω πάει η διαπραγμάτευση, τόσο πιο δύσκολα θα γίνονται τα πράγματα για τη δική μας χώρα, καθώς είναι σε δύσκολη διαπραγματευτική θέση, καθώς στερεύουν τα ταμεία.

Βρισκόμαστε σε δύσκολες εξελίξεις. Δεν πρέπει να προχωρήσετε και πάλι στη διαδικασία των αποθεματικών από τα ταμεία, σε μια διαδικασία η οποία έχει τελματώσει την ελληνική κοινωνία.

Και επειδή ο αγαπητός υφυπουργός Παιδείας ρωτάει αν πρέπει να τα υπογράψουμε όλα, να σας ενημερώσω ότι μεταξύ δύο επιλογών, το να τα υπογράφετε όλα και να οδηγείτε τη χώρα σε αδιέξοδο, υπάρχει και η επιλογή της αποτελεσματικής διαπραγμάτευσης, για να μην επιβάλλονται μέτρα, όπως είναι η μείωση του αφορολόγητου, που δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή, όπως και οι ομαδικές απολύσεις και οι αλλαγές στα εργασιακά οι οποίες ζητώνται και οι οποίες είναι εκτός του κοινοτικού κεκτημένου.

Διαπραγματευτείτε αποτελεσματικά και κλείστε την αξιολόγηση εγκαίρως με ένα πλαίσιο το οποίο δεν θα είναι εις βάρος της χώρας μας. Διότι καταλαβαίνετε ότι όταν όλα τα άλλα ζητήματα που συζητούμε και όλα τα άλλα νομοσχέδια και τα ζητήματα κοινωνικής πολιτικής, όπως και αυτό σήμερα, βρίσκονται σε ένα συνολικό πλαίσιο οικονομικής και κοινωνικής ανασφάλειας, δημιουργείται ένα πλέγμα το οποίο ουσιαστικά δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα. Έτσι, βαθαίνουν και τα προβλήματα και η κρίση.

Εκτός αν θέλετε να τα λύσετε και στο Υπουργείο Παιδείας, όπως τα λύνει σήμερα ο κ. Φλαμπουράρης. Διότι ο κ. Φλαμπουράρης ιδρύει ιστοσελίδα για την επίλυση των προβλημάτων της καθημερινότητας. Μπορούμε να στείλουμε πλέον mail στο a.flampouraris@parliament.gr. Μπορείτε να δημιουργήσετε μια αντίστοιχη ιστοσελίδα και ο Υπουργός Παιδείας και ο Υπουργός Υγείας. Αν είναι δυνατόν!

Αυτό δείχνει ότι τα προβλήματα στην χώρα μας δεν αντιμετωπίζονται με θεσμικό τρόπο από τις αρμόδιες υπηρεσίες, με μεταρρυθμίσεις, όπως ήταν ο ΑΣΕΠ και τα ΚΕΠ και με μεταρρυθμίσεις δομικές. Δεν λύνονται έτσι με τα e-mails των Υπουργών! Αυτές είναι εξελίξεις οι οποίες δείχνουν την ανεπάρκεια και την αναποτελεσματικότητα του κρατικού μηχανισμού. Και βεβαίως χρειάζεται επιτέλους σοβαρότητα και υπευθυνότητα.

Για να προχωρήσω στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο που συζητούμε σήμερα, θα ήθελα να πω πως είναι άλλο ένα σχέδιο νόμου με τη διαδικασία του επείγοντος χωρίς να υφίσταται, για άλλη μία φορά, επί της ουσίας, λόγος για αυτό.

Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που μας εκπλήσσει η Κυβέρνηση για τον τρόπο που αντιμετωπίζει τη νομοθέτηση, για την αποσπασματικότητα των διατάξεων, για τη λογική ψηφίζουμε και ξε-ψηφίζουμε μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα.

Υπάρχει ένα δομικό πρόβλημα στα ζητήματα παιδείας. Κάθε Υπουργός Παιδείας που έρχεται, ουσιαστικά θέλει να παρουσιάσει το δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Θα ότι έλεγα αιφνιδιάζει ακόμα και το κόμμα του. Είναι τρεις Υπουργοί Παιδείας, αν δεν κάνω λάθος, σε αυτήν την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αυτά τα δύο χρόνια. Έτσι δεν γίνεται. Όχι δεν υπάρχει εθνική συνεννόηση. Δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το επίπεδο. Είμαστε στο επίπεδο που ο κάθε Υπουργός απλώς παρουσιάζει ορισμένες ιδέες, φεύγει μετά από λίγους μήνες και ξανά τα ίδια, χωρίς να υπάρχει ένα συνολικό πλαίσιο για τη χώρα.

Αυτό πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να αποφασίσουμε ότι επιτέλους η παιδεία είναι ένα ζήτημα εθνικό και δεν θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε μακροπρόθεσμα από την κρίση αν τουλάχιστον σε αυτό το ζήτημα δεν μπορέσουμε να συνεννοηθούμε.

Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο σήμερα επαναφέρει διατάξεις που κάποτε κατέκρινε η Κυβέρνηση. Τώρα τις επικαιροποιεί και τις παρουσιάζει ως μέγιστο πόνημα και βέβαια παρουσιάζει και ως επείγοντα θέματα που βέβαια δεν είναι.  Και δεν υπάρχει στρατηγικός σχεδιασμός και προγραμματισμός.

Είναι απορίας άξιο το γεγονός ότι ενώ όλοι συμφωνούμε, τουλάχιστον φαινομενικά, στον στόχο της αναβάθμισης της  παιδείας, του περιορισμού της εξόδου της χώρας μας νέων επιστημόνων, της παροχής κινήτρων παραμονής στους νέους ερευνητές, της αξιοκρατίας, τελικά δεν μπορείτε να έχετε μια στρατηγική σε αυτό το θέμα. Ένα θέμα δηλαδή καταλυτικής σημασίας για την έξοδο της χώρας από την κρίση.

Αναφερθήκατε στην ομιλία σας στο θέμα των πανελληνίων εξετάσεων, ότι το μόνο θετικό που έχει είναι η αντικειμενικότητα. Ξέρετε, πρώτα-πρώτα αυτό το θέμα να αλλάζουν τα μαθήματα από τέσσερα σε έξι, σε οκτώ και ξανά έξι, τέσσερα, πράγματι είναι ένα ζήτημα το οποίο δεν αποτελεί κάθε φορά μεταρρύθμιση των πανελλήνιων εξετάσεων. Όμως, μην υποτιμάτε το θέμα της αντικειμενικότητας στις πανελλαδικές. Το τονίζω απλώς γιατί δεν το έχουμε καταφέρει και σε πολλά συστήματα στη χώρα μας.

Συνεπώς, επαυξάνοντας θέλω να σας πω ότι κρατώντας αυτό πρέπει να δούμε πού μπορούμε να φτάσουμε από εδώ και στο εξής, για να δούμε αν συμφωνούμε σε ένα γενικό πλαίσιο το οποίο χρειάζεται αυτήν τη στιγμή ο τόπος.

Και το ίδιο θα σας έλεγα για τον ΑΣΕΠ. Δεν ξέρω αν θα προχωρήσετε. Έχουμε ακούσει δεσμεύσεις, υποσχέσεις για διαγωνισμό ΑΣΕΠ, έχουμε ακούσει μέχρι τώρα πάρα πολλά, αλλά να σας πω ότι οι εξετάσεις, μέσω διαγωνισμού του ΑΣΕΠ, ήταν μια διαδικασία αδιάβλητη και είναι μια διαδικασία αδιάβλητη την οποία πρέπει να τη συνεχίσετε. Και το λέω αυτό γιατί δεν ξέρω ποια σχέδια έχετε σε σχέση με το να προχωρήσετε με έναν μόνον τρόπο μονιμοποιήσεων συμβασιούχων και όχι για παράδειγμα εξετάσεων. Πρέπει σε αυτό το ζήτημα να μην χάσουμε τουλάχιστον τα κεκτημένα στη χώρα μας, αυτά που έχουμε πετύχει σε αυτούς τους τομείς.

Η παιδεία, λοιπόν, και σήμερα παραμένει δέσμια ιδεοληψιών, στερείται ενός πραγματικού προοδευτικού μεταρρυθμιστικού πλαισίου. Το προς ψήφιση σχέδιο νόμου δεν παρουσιάζει κανένα όραμα, η δε διαβούλευση ήταν ανύπαρκτη. Οι άλλες  διατάξεις, και μιλάω για αυτές που αποτελούν ένα ολόκληρο νομοσχέδιο, δεν παρουσιάζουν επίσης επείγοντα χαρακτήρα σε πολλές περιπτώσεις. Για παράδειγμα ποιο είναι το επείγον στοιχείο για την παραχώρηση της συλλογής ελληνικών λαϊκών μουσικών  οργάνων του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης;

Ποιος είναι ο επείγον χαρακτήρας τροποποίησης οργανικών διατάξεων του ΙΚΥ, η ίδρυση εκδοτικού οίκου στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο; Όταν, λοιπόν, δεν υπάρχει ο επείγον χαρακτήρας αναπόφευκτα δημιουργείται προβληματισμός για το τι και ποιον εξυπηρετούν οι διατάξεις.

Βλέπουμε βέβαια ότι και σε αυτό, όπως και στα δύο προηγούμενα νομοσχέδια, υπάρχουν άλλες διάσπαρτες θετικές διατάξεις, αλλά αυτό δεν αναίρει τον αποσπασματικό χαρακτήρα και την απουσία στρατηγικής. Και όταν υπάρχουν αυτές οι θετικές διατάξεις, εμείς τις στηρίζουμε, όπως για παράδειγμα θα στηρίξουμε τα ζητήματα της ιθαγένειας και διάφορα άλλα θέματα τα οποία αποτελούν και ζητήματα προοδευτικού χαρακτήρα σε σχέση με τη δική μας τουλάχιστον οπτική με την οποία βλέπουμε τα θέματα της παιδείας.

Τα δύο πρώτα κεφάλαια που αναφέρονται στο κρατικό πιστοποιητικό γλωσσομάθειας και στην Εθνική Βιβλιοθήκη κινούνται στη σωστή κατεύθυνση, γιατί πράγματι η θεσμοθέτηση του συστήματος ηλεκτρονικής εξέτασης και βελτίωσης του συστήματος γραπτών εξετάσεων, όπως και η ρύθμιση θεμάτων που άπτονται του εκσυγχρονισμού της Εθνικής Βιβλιοθήκης, αποτελούσαν κενά που έπρεπε να καλυφθούν.

Εδώ βέβαια σας έχω προτείνει μια νομοτεχνική βελτίωση η οποία νομίζω ότι πρέπει να γίνει δεκτή, για να μην υπάρχουν ουσιαστικά δύο κατηγορίες μελών με διαφορετικά ήδη θητείας, τέσσερα και τρία χρόνια, αλλά να υπάρχει μεταβατική διάταξη για ορισμένα μέλη, έτσι ώστε να υπάρχει η αναγκαία εναλλαγή.

Ταυτόχρονα, έχουμε καταθέσει δύο τροπολογίες, στις οποίες δεν έχετε τοποθετηθεί αν τις κάνετε δεκτές και από τις οποίες εξαρτούμε και τη θέση μας στα συγκεκριμένα άρθρα. Είναι η τροπολογία για τις επαναληπτικές εισαγωγικές εξετάσεις για μαθητές που απουσίασαν ή διέκοψαν την εξέτασή τους για λόγους ασθενείας και η τροπολογία όσον αφορά το άρθρο 14, σε σχέση με το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, που προτείνουμε να έχει την ευθύνη για τη διαρκή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών των μειονοτικών σχολείων. Νομίζουμε ότι αυτές οι δύο τροπολογίες είναι απολύτως λογικές και στο πλαίσιο της συνεννόησης, όπως είπατε, που προσπαθείτε να πετύχετε, νομίζω ότι πρέπει να τις κάνετε αποδεκτές.

Τώρα για ορισμένες λοιπές διατάξεις στον λίγο χρόνο που μου απομένει, θα σας πω τα εξής: Μερικές από αυτές αντανακλούν τις παθογένειες της Παιδείας και μερικές από αυτές αντανακλούν και ιδεοληπτικές εμμονές και τακτικές της Κυβέρνησης.

Όσον αφορά τον Ενιαίο Αριθμό Μαθητή, αποτελεί θετική διάταξη. Όμως, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψιν και ό,τι λέει η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, ότι θα πρέπει να τελείται σε συμμόρφωση με τη νομοθεσία προστασίας προσωπικών δεδομένων, λαμβανομένης υπ’ όψιν της ιδιαιτέρως ευαίσθητης ηλικίας των προσώπων τα οποία αφορά. Το λέω εδώ για να καταγραφεί.

Όσον αφορά τα θέματα ειδικής αγωγής και εκπαίδευσης, για τα οποία η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει ιδιαίτερη ευαισθησία, παρουσιάζουν πολλά κενά, τα Μουσικά Σχολεία που δεν είχαν περιληφθεί, στα οποία φοιτούν και παιδιά με αναπηρία ή ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Δεν κατανοούμε, επίσης, την ανάγκη αυτοτελούς διεύθυνσης ιδιωτικής εκπαίδευσης. Δεν δικαιολογείται κυρίως εννοώ ως προς την αυτοτέλειά της. Τι ακριβώς εξυπηρετεί.

Περικόπτετε τους πόρους του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να προηγηθεί η αξιολόγηση.

Και όσον αφορά την κατάργηση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και την αντικατάσταση -που έγινε και συζήτηση- από το Εθνικό Συμβούλιο Εκπαίδευσης και Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, υπάρχουν ενστάσεις. Τις καταθέσαμε. Κατ’ αρχάς η ΕΣΥΠ ήταν μια κατάκτηση, που αφού πρώτα την υπονομεύσατε ως Κυβέρνηση την ακυρώσατε εν τοις πράγμασι, μιας και το Σώμα αυτό όχι μόνο δεν λειτούργησε, αλλά ούτε καν συγκροτήθηκε. Σας καλέσαμε μάλιστα τον Νοέμβριο να το συγκροτήσετε, για να μπορέσει να υπάρχει συνεννόηση σε ορισμένα ζητήματα. Τώρα το αντικαθιστάτε.

Ξέρουμε την απέχθεια της Κυβέρνησης σε τέτοια όργανα που δεν ελέγχει ή δεν μπορεί να ελέγξει. Αυτό, όμως, που τώρα δημιουργείτε προσιδιάζει περισσότερο στη δομή του Εθνικού Συμβουλίου Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, αφού τα μέλη του ελέγχονται κατά πλειοψηφία από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Είναι απορίας άξιο πώς από τη στιγμή που το όργανο αυτό αναφέρεται στην ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού, δεν συμμετέχει επίσης στη συγκρότησή του η Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού ή η Ομοσπονδία Συλλόγων Έκτακτου Προσωπικού και η ΑΔΕΔΥ.

Όσον αφορά στο Ανοιχτό Πανεπιστήμιο θα ήταν ορθότερο να ασχολείται το Υπουργείο με τη βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών, με την εξασφάλιση πιο προσιτών διδάκτρων, που στην παρούσα συγκυρία είναι ακριβά, και με την πληρωμή του εκπαιδευτικού προσωπικού με το «μπλοκάκι», το οποίο παραμένει απλήρωτο, γιατί οι οικονομικές υπηρεσίες δεν ξέρουν πώς να προχωρήσουν για όλους όσους έχουν σύμβαση με «μπλοκάκι». Άλλη μια ένδειξη του αλαλούμ που δημιούργησε τόσο ο νόμος της Κυβέρνησής σας όσο και οι μετέπειτα προβληματικές ρυθμίσεις της Κυβέρνησης, που γίνονται ακόμη πιο προβληματικές με αυτά τα «μπαλώματα» τα οποία προχωρείτε αυτήν τη στιγμή, καθώς χάνουν οι πάντες. Χάνουν οι εργαζόμενοι, χάνουν οι επιχειρηματίες, χάνει το Δημόσιο. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Το θέμα, λοιπόν, είναι να λύσετε αυτά τα προβλήματα και όχι να σχεδιάσετε τη δημιουργία ενός εκδοτικού οίκου. Με ποιο σκεπτικό, άραγε; Γιατί όχι μια συνεργασία με το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης;

Στο νομοσχέδιό σας, επίσης, δημιουργείτε νέα τμήματα, νέες σχολές. Εδώ δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ σε ποιο σχέδιο εντάσσονται όλα αυτά τα νέα τμήματα. Ποια νέα επιστημονικά πεδία πρέπει να υπάρξουν; Βεβαίως και χρειαζόμαστε σχολές και τμήματα τουριστικού επιπέδου. Δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία σε αυτό. Εμείς δεν είμαστε αντίθετοι σε αυτό το πλαίσιο.  Όμως, έχετε κάποιο σχέδιο; Αυτό το ζήτημα έχει ταλαιπωρήσει τη χώρα -μην κάνουμε αυτή τη συζήτηση για άλλη μια φορά-, με την άναρχη ανάπτυξη των τμημάτων ΤΕΙ και ΑΕΙ σε όλη τη χώρα, την προηγούμενη περίοδο.

Συνεχίζετε, όμως, σε μια λογική που δεν έχουμε έναν σχεδιασμό. Τέτοιος σχεδιασμός χρειάζεται, αναλυτικός για το ζήτημα αυτό.

Όσον αφορά την ηλικία συνταξιοδότησης στα 67 -και σε σχέση με την ρύθμισή σας για όσους έχουν γεννηθεί από Σεπτέμβριο έως Δεκέμβριο– των συνταξιούχων πανεπιστημιακών, σας είπαμε το εξής: ουσιαστικά δημιουργείτε δύο κατηγορίες. Ουσιαστικά μερικοί θα βγαίνουν στα 67 και μερικοί θα βγαίνουν στα 68. Βάλαμε θέμα δικαιοσύνης, να μη δημιουργούνται δύο κατηγορίες στη σύνταξη των πανεπιστημιακών. Και σε αυτό δεν έχετε απαντήσει.

Τέλος, όσον αφορά στα θέματα που θίγονται στο παρόν νομοσχέδιο, θα απαιτούσαν όλα αυτά εκτενή διαβούλευση. Για άλλη μια φορά, λοιπόν, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μια πρόχειρη και αποσπασματική νομοθέτηση με τη διαδικασία του επείγοντος, η οποία με τη σειρά της δεν συνάδει με τον διάλογο που εσείς θέλατε να ξεκινήσετε και βεβαίως ήρθε τελικά ένα νομοσχέδιο με μια τέτοια μορφή.

Το έχουμε ξαναπεί, λοιπόν, ότι η παιδεία απαιτεί εθνική συνεννόηση και εθνική στρατηγική. Το χρωστάμε στη νέα γενιά. Ήδη το μέλλον της έχει υποθηκευτεί σε μεγάλο βαθμό με όλα αυτά τα οποία γίνονται στη γενικότερη πολιτική σκηνή και οικονομική ζωή του τόπου. Από τη στιγμή που θα το συνειδητοποιήσουμε, θα μπορέσουμε πραγματικά να νομοθετήσουμε σωστά, σεβόμενοι τις αρχές του κράτους δικαίου και της χρηστής διοίκησης και βέβαια, δίνοντας στους νέους αυτό που πραγματικά τους αξίζει: Μια παιδεία που θα έχει στόχο να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και να ενσωματωθούν ομαλά και με αρχές στην αγορά εργασίας, μια αγορά εργασίας που επιτέλους θα πρέπει να δημιουργηθεί, όπως στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι πραγματικά κρίμα να έχουμε το έμψυχο υλικό που μπορεί να δώσει προστιθέμενη αξία στη χώρα και όχι απλά να μην το αξιοποιούμε, αλλά αντίθετα να συντηρούμε, να διευρύνουμε και να δημιουργούμε νέες παθογένειες. Η παιδεία τουλάχιστον πρέπει να αποτελέσει εθνική στρατηγική για τη χώρα μας.»

 

«Αναφέρθηκε η Κοινοβουλευτική Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ στα λεγόμενά μου, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι πρόκειται για «ηχείο των δανειστών».

Κοιτάξτε, πάει πολύ αυτό. Εμείς λέμε από του Βήματος της Βουλής ότι δεν πρέπει να αποδεχθείτε παράλογα μέτρα στα εργασιακά, όπως οι ομαδικές απολύσεις και το lock out και η μείωση του αφορολόγητου. Να διαπραγματευτείτε, επιτέλους, αποτελεσματικά, όπως δεν πράττετε όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα. Να κλείσετε την αξιολόγηση με αποτελεσματική διαπραγμάτευση, όπως σας καλούσε, και το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής εγκαίρως, το 2016, όπως προανάφερα, χωρίς αυτά τα νέα μέτρα.

Πάει πολύ στις προηγούμενες διαπραγματεύσεις σας, πραγματικά, να δέχεστε τις αιτιάσεις και τις αιτήσεις των δανειστών –και για το υπερταμείο για έναν αιώνα και για τον κόφτη μισθών και συντάξεων– ανταποκρινόμενοι σε όλα τα αιτήματα των δανειστών, και να έρχεστε σήμερα εδώ, ενώ νομοθετείτε με αυτόν τον τρόπο, να κουνάτε και το δάχτυλο στην Αντιπολίτευση.

Σας είπα, λοιπόν, –γιατί ρωτήσατε– να μην αποδεχτείτε αυτά τα απαράδεχτα μέτρα. Να κλείσετε την αξιολόγηση με αποτελεσματική διαπραγμάτευση. Επειδή ρωτάτε, να σας πω ότι ο περιορισμός των ομαδικών απολύσεων δεν είχε αρθεί το προηγούμενο χρονικό διάστημα. Αυτό σας καλούμε να κάνετε και σήμερα.

Τέλος, επειδή ρωτάτε «τι θέλετε να κάνουμε;», σας απαντώ: Ή κλείστε την αξιολόγηση χωρίς αυτά τα απαράδεκτα μέτρα ή φύγετε. Δεν υπάρχει άλλη λύση για τον τόπο αυτή τη στιγμή.»