vl22716

Ομιλία του Θανάση Θεοχαρόπουλου στην Βουλή στο νομοσχέδιο για την κινητικότητα (video)

25/11/2016

 

Σημεία ομιλίας του προέδρου της ΔΗΜΑΡ και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Θανάση Θεοχαρόπουλου, στην Βουλή στο νομοσχέδιο για την κινητικότητα.

  • Ζούμε στον αστερισμό της κινητικότητας.
  • Κινητικότητα στην διαπραγμάτευση για τα εργασιακά.
    • Οι εργασιακές σχέσεις είναι σε άθλια κατάσταση, τα ποσοστά της ανεργίας συνεχίζουν και είναι σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα. Υποαμειβόμενες μορφές απασχόλησης κυριαρχούν. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η συνολική αποδυνάμωση της προστασίας των εργαζομένων, η διακύβευση όλων των ευρωπαϊκών κεκτημένων στα εργασιακά θέματα.
    • Εμείς, είμαστε απέναντι στην άρση του περιορισμού των ομαδικών απολύσεων. Να αποκρούσει, η κυβέρνησή σας αποτελεσματικά επιτέλους στη διαπραγμάτευση αυτήν την παράλογη απαίτηση ορισμένων δανειστών, που είχε αποκρουστεί αποτελεσματικά τα προηγούμενα χρόνια.
    • να μην επιτρέψετε να επανέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων άλλες απαιτήσεις, όπως το lock out, η ανταπεργία των εργοδοτών.
  • Κινητικότητα στο θέμα του δημοσίου χρέους, στο οποίο έχετε υπογράψει μια απόφαση στο Eurogroup του 2016, η οποία πάει πίσω το θέμα, από το Eurogroup του 2012. Χρειάζεται αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους και ταυτόχρονα, ένα υγιές παραγωγικό μοντέλο.
  • Κινητικότητα υπάρχει και στο θέμα της συμμετοχής του ΔΝΤ. Άλλο θέλατε πριν από ένα χρονικό διάστημα, άλλο θέλετε σήμερα. Αυτό το οποίο πρέπει να πετύχετε στη διαπραγμάτευση είναι το κατάλληλο μείγμα, δηλαδή να αποκρουστούν οι παράλογες απαιτήσεις σε σχέση με τα εργασιακά του ΔΝΤ, αλλά στο θέμα του χρέους να αξιοποιήσετε τις θέσεις του.
  • Και βέβαια σε όλα τα διεθνή θέματα έχουμε μια κινητικότητα. Σε όλα! Από τις σχέσεις με την Αλβανία, τις σχέσεις με την Τουρκία, με τις απαράδεκτες δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου και βεβαίως στην προσπάθεια επίλυσης που γίνεται στο Κυπριακό ή καλύτερα στην προσπάθεια άρσης ενός νέου αδιεξόδου.
    • Στηρίζουμε τις προσπάθειες του Κύπριου Προέδρου, Νίκου Αναστασιάδη, και θέλω να πιστεύω ότι παραμένει σταθερή η θέση της χώρας μας ότι η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα στηρίζει. Είναι ένα ζήτημα, όπως και όλα αυτά τα ζητήματα, που απαιτεί εθνική συνεννόηση.
  • Δεν μπορώ, λοιπόν, να μην καλωσορίσω για άλλη μια φορά την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ στον κόσμο της κινητικότητας. Διότι πολεμήσατε την κινητικότητα.
  • Πρέπει “να σπάσεις αυγά, αν θέλεις να φτιάξεις ομελέτα”. Όμως αυτό το νομοσχέδιο δεν είναι μεταρρύθμιση. Μόνο με θεσμικές τομές και μία συνολική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης θα πετύχουμε την ανασυγκρότηση.
  • Το Δημόσιο δεν έχει πρόβλημα μικρού ή μεγάλου δημόσιου τομέα, το πρόβλημα είναι ενός αποτελεσματικού δημόσιου τομέα, τον οποίο δεν έχουμε.
  • Εμείς την αρμονική συνύπαρξη υποστηρίζουμε και όχι τη σύγκρουση είτε υπέρ του ιδιωτικού είτε υπέρ του δημοσίου τομέα. Μόνο έτσι θα βγούμε από την κρίση.

 

Ολόκληρη η ομιλία:

“Για άλλη μια φορά η Κυβέρνηση επιλέγει κατά την προσφιλή της πλέον τακτική να φέρει προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο με την διαδικασία του επείγοντος, ενώ η διαβούλευση έχει περατωθεί εδώ και καιρό και θα μπορούσε να έχει έρθει πολύ νωρίτερα.

Η συζήτηση διεξάγεται σε μια χρονική περίοδο όπου μεταξύ άλλων υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις προσωπικού σε καίριους τομείς του δημοσίου τομέα, κυρίως δε στον χώρο της υγείας, της παιδείας, των ασφαλιστικών ταμείων, των κοινωνικών υπηρεσιών, ενώ όπως θα πω και στην συνέχεια κινδυνεύουν κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα.

Είναι αλήθεια ότι το Δημόσιο δεν έχει πρόβλημα μικρού ή μεγάλου δημόσιου τομέα, το πρόβλημα είναι ενός αποτελεσματικού δημόσιου τομέα, το οποίο δεν έχουμε. Και σε αυτό το πλαίσιο θα έπρεπε ένα σύστημα κινητικότητας να οδηγήσει στο να υπάρχει ένας αποτελεσματικός δημόσιος τομέας, διότι το πρόβλημα πράγματι -και ειπώθηκε και προηγουμένως- δεν είναι ούτε ο μικρός, ούτε ο μεγάλος δημόσιος τομέας. Το πρόβλημα είναι ότι άλλες υπηρεσίες μπορεί να έχουν ελλείψεις, οι περισσότερες υπηρεσίες μάλιστα αυτήν τη στιγμή έχουν ελλείψεις και βέβαια κάπου μπορεί να υπάρχουν και περισσότερα άτομα.

Το νομοσχέδιο αυτό, λοιπόν, το συζητούμε σε ένα περιβάλλον, σε ένα γενικότερο πλαίσιο. Θα έλεγα ότι ζούμε στον αστερισμό της κινητικότητας σε ευρύτερο πλαίσιο. Κινητικότητα στην διαπραγμάτευση για τα εργασιακά. Οι εργασιακές σχέσεις είναι σε άθλια κατάσταση και δεν είναι μόνο τα ποσοστά της ανεργίας, τα οποία συνεχίζουν και είναι πολύ υψηλά και ας μην μπαίνετε και εσείς σε μια λογική -στην Κυβέρνησή σας εννοώ- με στατιστικές αλχημείες. Είναι υψηλά, είναι σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα.

Θλιβερή πρωτιά της χώρας μας στην νεανική ανεργία, απορρύθμιση εργασιακών σχέσεων στο σύνολό τους. Αυτό συμβαίνει σήμερα. Υποαμειβόμενες μορφές απασχόλησης κυριαρχούν και ευέλικτες μορφές απασχόλησης. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, λοιπόν, σε αυτό το πλαίσιο είναι η συνολική αποδυνάμωση της προστασίας των εργαζομένων, η διακύβευση όλων των ευρωπαϊκών κεκτημένων στα εργασιακά θέματα.

Εμείς, η Δημοκρατική Συμπαράταξη, έχουμε ξεκαθαρίσει, είμαστε απέναντι στην άρση του περιορισμού των ομαδικών απολύσεων σε μια λογική η οποία δεν θα έχει κανένα αποτέλεσμα στη χώρα μας. Να αποκρούσει, λοιπόν, η Κυβέρνησή σας αποτελεσματικά επιτέλους στη διαπραγμάτευση αυτήν την παράλογη απαίτηση ορισμένων δανειστών, μια απαίτηση που είχε αποκρουστεί αποτελεσματικά τα προηγούμενα χρόνια. Και βέβαια ελπίζω να μην επιτρέψετε να επανέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων άλλες απαιτήσεις, όπως το lock out, η ανταπεργία των εργοδοτών.

Κινητικότητα, όμως, έχουμε και σε πολλά άλλα θέματα, στο θέμα του δημοσίου χρέους, στο οποίο έχετε υπογράψει μια απόφαση στο Eurogroup του 2016, η οποία πάει πίσω το θέμα, αυτή είναι η πραγματικότητα, από το Eurogroup του 2012.

Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και βεβαίως χρειάζεται αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους. Ταυτόχρονα, όμως, χρειάζεται ένα υγιές παραγωγικό μοντέλο στη χώρα μας, γιατί αν δεν γίνουν και τα δύο ταυτόχρονα, αν δεν υπάρχει υγιές παραγωγικό μοντέλο, γρήγορα θα φτάσουμε πάλι στο ίδιο σημείο.

Κινητικότητα υπάρχει και στο θέμα της συμμετοχής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Άλλο θέλατε πριν από ένα χρονικό διάστημα, άλλο θέλετε σήμερα στο συγκεκριμένο ζήτημα. Αυτό το οποίο πρέπει να πετύχετε στη διαπραγμάτευση είναι το κατάλληλο μείγμα στη σχέση, δηλαδή να αποκρουστούν οι παράλογες απαιτήσεις σε σχέση με τα εργασιακά του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, αλλά στο θέμα του χρέους να αξιοποιήσετε τις θέσεις του. Αυτό το μείγμα πρέπει να είναι το καλύτερο και όχι το χειρότερο.

Το mini Eurogroup θα γινόταν χωρίς την Ελλάδα την Παρασκευή για το θέμα του δημοσίου χρέους. Όπως μάθαμε βέβαια, ο Υπουργός Οικονομικών έμαθε σε μια ερώτηση ότι δεν θα γίνει τελικά. Όχι μόνο θα γινόταν χωρίς την Ελλάδα, αλλά ο κ. Τσακαλώτος δεν ήξερα καν ότι άλλαξε και δεν θα γίνει. Ούτε αυτήν την ενημέρωση δεν είχε ο Υπουργός Οικονομικών εκείνη την στιγμή.

Και βέβαια σε όλα τα διεθνή θέματα έχουμε μια κινητικότητα. Σε όλα! Από τις σχέσεις με την Τουρκία, τις σχέσεις με την Αλβανία -εδώ θέλω να είμαι ιδιαίτερα προσεκτικός- με τις απαράδεκτες δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου σε πολλά ζητήματα -δεν θέλω να επεκταθώ- και βεβαίως στην προσπάθεια επίλυσης που γίνεται στο Κυπριακό ή καλύτερα στην προσπάθεια άρσης ενός νέου αδιεξόδου. Εδώ στηρίζουμε τις προσπάθειες του Κύπριου Προέδρου, Νίκου Αναστασιάδη, τις στηρίζουμε πραγματικά και θέλω να πιστεύω ότι παραμένει σταθερή η θέση της χώρας μας ότι η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα στηρίζει. Δεν θα μπω σε τίποτα άλλο γιατί είναι ένα ζήτημα, όπως και όλα αυτά τα ζητήματα, που απαιτεί εθνική συνεννόηση και εθνική γραμμή εξόδου από την κρίση, γιατί αλλιώς θα είμαστε συνεχώς σε έναν φαύλο κύκλο ύφεσης και ανεργίας.

Δυστυχώς, η Κυβέρνηση επιλέγει την εσωστρέφεια σε αυτά τα ζητήματα και συνεχίζει να κατηγορεί μετ’ επιτάσεως την Αντιπολίτευση πολλές φορές με την εξής  μόνιμη επωδό: «Ναι, αλλά εσείς ξεχνάτε που κάνατε, που πράξατε…». Κοιτάξτε, έχουν περάσει σχεδόν δυο χρόνια από τότε που αναλάβατε η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αν νομίζετε ότι αυτό το επιχείρημα πιάνει στις Ελληνίδες και στους Έλληνες που ακούν, συνεχίστε να το λέτε. Όμως, αυτήν τη στιγμή χειροτερεύουν πολλά πράγματα για εσάς, διευρύνονται παθογένειες του παρελθόντος, αναπαράγονται, αλλά και δημιουργούνται νέες. Και σε αυτά θα πρέπει να απαντάτε αποτελεσματικά.

Μέσα, λοιπόν, σε αυτό το πλαίσιο, κρίσιμων και εν πολλοίς επικίνδυνων εξελίξεων σε πολλά θέματα, ερχόμαστε σήμερα και συζητάμε για να ψηφίσουμε το νομοσχέδιο για την κινητικότητα στη Δημόσια Διοίκηση και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Δεν μπορώ, λοιπόν, να μην καλωσορίσω για άλλη μια φορά την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ στον κόσμο της κινητικότητας. Εσείς είστε τώρα στη θέση της Υπουργού, συνεπώς δεν έχετε τις ευθύνες της προηγούμενης στο θέμα και της διοικητικής μεταρρύθμισης, αλλά θέλω να καλωσορίσω την Κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ στον κόσμο της κινητικότητας.

Γιατί το λέω αυτό; Διότι πολεμήσατε την κινητικότητα. Το 2012-2013 πολεμούσατε μια διαδικασία η οποία δεν οδήγησε σε καμία απόλυση εκείνη την περίοδο και είχε αυτά τα χαρακτηριστικά σε πολλά θέματα. Συνεπώς, την πολεμήσατε, γιατί ήσασταν απέναντι σε αυτήν τη λογική. Ήσασταν απέναντι.

Δεν θυμάστε, όταν κάνατε τις καταλήψεις, εκείνη την περίοδο. Να σας τα θυμίσω. Γιατί εκνευρίζεστε; Κάνατε καταλήψεις εκείνη την περίοδο σε Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης και δεν δεχόσασταν ότι η κινητικότητα είναι απαραίτητη. Να σας πω και κάτι άλλο όμως. Η εθελοντική κινητικότητα είναι πράγματι χρήσιμη.

Ταυτόχρονα λοιπόν, θέλω να σας ρωτήσω: Όταν μια υπηρεσία που χρειάζεται περισσότερα άτομα έχει μόνο τρία και μια άλλη υπηρεσία έχει τριάντα άτομα και τα οποία δεν τα χρειάζεται και θέλουν όλοι να βρίσκονται σε εκείνη την υπηρεσία, πώς θα λύσετε το πρόβλημα της ορθολογικής διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων με το πλαίσιο αυτής της κινητικότητας την οποία παρουσιάζετε σήμερα; Δεν θα το λύσετε. Είναι φανερό. Διότι αυτό χρειάζεται ένα σύστημα το οποίο θα έχει την αξιολόγηση, θα έχει την αξιοκρατία, θα έχει την εμπιστοσύνη και των δημοσίων υπαλλήλων προς το κράτος σε αυτή τη διαδικασία.

Άρα, χρειάζονται και τομές θεσμικές και χρειάζεται πραγματικά μία μεταρρύθμιση εδώ. Και δεν είναι μεταρρύθμιση αυτό. Κανένας δεν πιστεύει ότι είναι μεταρρύθμιση αυτή. Γιατί, πράγματι, έχετε δίκιο, χρειάζεται μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης για να πετύχουμε την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Αυτό, όμως, δεν είναι μεταρρύθμιση.

Χρειάζεται, λοιπόν, μία συνολική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, η οποία θα χρειαζόταν και θα έπρεπε να σπάσετε αυγά –γιατί πρέπει να σπάσεις αυγά, αν θέλεις να φτιάξεις ομελέτα- για να μπορέσεις πραγματικά να αλλάξεις το πλαίσιο.

Η κινητικότητα, λοιπόν, διασφαλίζει ότι μπορεί να έχουμε σε όλες τις υπηρεσίες τον κατάλληλο αριθμό ατόμων. Κι εμείς δεν μιλάμε για τις απολύσεις. Θέλω να είναι ξεκάθαρο αυτό, γιατί με τέτοιο ποσοστό ανεργίας, θα πρέπει να σταματήσει κάθε τέτοια συζήτηση.

Η Κυβέρνηση, λοιπόν, παρουσιάζει το υπό ψήφιση νομοσχέδιο σαν καινοτομία. Μπορεί μεν οι αιτιάσεις που προβάλλονται να είναι σωστές, αλλά απέχει όχι μόνο από το να αποτελεί καινοτομία, αλλά και από το να διασφαλίζει τις αρχές που επικαλείται και την εφαρμοσιμότητα και την αποτελεσματικότητα των ρυθμίσεων.

Εξελίξεις στο πεδίο της κινητικότητας παρατηρούνται τα τελευταία χρόνια, περίοδο που συμπίπτει χρονιά με το ξέσπασμα της δημοσιονομικής κρίσης. Είναι γεγονός ότι τα προβλήματα της βέλτιστης στελέχωσης  του δημοσίου γίνονται ακόμα μεγαλύτερα στην περίοδο της οικονομικής κρίσης.

Η μετάβαση στη νέα πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από έντονη κινητικότητα των υπαλλήλων και αυτό δεν θα μπορούσε παρά να προκαλεί τριβές. Είναι σημαντικό, όμως, οι αλλαγές να γίνονται σωστά, ώστε να παράξουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Δεν είναι τυχαίος, εξάλλου, ο πανευρωπαϊκός προβληματισμός σε αυτά τα θέματα με τις νέες δεξιότητες που χρειάζονται οι δημόσιοι τομείς των ευρωπαϊκών χωρών, την καθοριστική σημασία της ποσοτικής και ποιοτικής αξιολόγησης.

Τόσο ο νόμος, όμως, για το εθνικό μητρώο όσο και ο υπό ψήφιση δεν φαίνεται αν απαντούν στις προκλήσεις αυτές. Και σίγουρα δεν αισθάνεται κανείς αισιόδοξος για την εφαρμογή τους. Δεν είναι στόχος, φαντάζομαι, να ψηφίζονται πράγματα τα οποία μετά δεν εφαρμόζονται και στη συνέχεια να κατηγορούμαστε ως χώρα γι’ αυτό το λόγο.

Όσον αφορά το ενιαίο σύστημα κινητικότητας, η Κυβέρνηση θεωρεί ότι θα συμβάλει στην αναδόμηση της δημόσιας διοίκησης και θα συμβάλει στην ανασυγκρότηση της χώρας. Κι εμείς μαζί σας. Ας δεχθούμε ότι είναι προθέσεις ειλικρινείς. Μόνο που ήδη από τα πρώτα άρθρα αυτοαναιρούνται όλα αυτά. Δεν χρειάζεται να σας πω περισσότερα γι’ αυτό το θέμα. Σας είπε προηγουμένως ο Εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Τίθενται, εξάλλου, δύο προϋποθέσεις: η ύπαρξη επικαιροποιημένων οργανισμών σε ψηφιακή μορφή και η κατάρτιση περιγραμμάτων θέσεων εργασίας, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι η μετάταξη του υπαλλήλου διενεργείται σε κενή οργανική θέση.

Είναι σωστές προϋποθέσεις, αλλά γνωρίζουμε όλοι μας ότι θα καθυστερήσουν πάρα πολύ. Επίσης, γνωρίζουμε ότι θα έπρεπε οι προϋποθέσεις να έχουν ήδη υλοποιηθεί, να υπάρχει δηλαδή η υποδομή, όπως έλειπε η υποδομή και από το νομοσχέδιο για το εθνικό μητρώο επιτελικών στελεχών, όπου ενώ γινόταν αναφορά σε αξιολογήσεις, στοχοθετήσεις, παρατηρητήρια, δε γινόταν καμία αναφορά στην αναγκαία υποδομή. Πώς θα γίνει, λοιπόν η αλλαγή που επικαλείστε; Με τις βασικές προϋποθέσεις που δεν υπάρχουν και αν υπάρξουν, θα χρειαστεί  μεγάλο διάστημα υλοποίησης;

Άκουσα για την Κεντρική Επιτροπή Κινητικότητας των επτά ατόμων και σας άκουσα να λέτε «μα καλά, δεν εμπιστεύεστε τη δημόσια διοίκηση με τέσσερα άτομα γραμματείς και διευθυντές, σε σχέση με τα τρία άτομα από τις Ανεξάρτητες Αρχές;». Να σας αντιστρέψω λίγο το ερώτημα; Δεν εμπιστεύεστε τις Ανεξάρτητες Αρχές; Τις εμπιστεύεστε; Γιατί στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης κάναμε μήνες για να σας πείσουμε και επιβάλαμε την εθνική συνεννόηση η Δημοκρατική Συμπαράταξη και ήρθε στο τέλος και ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Δημοκρατία στη θέση μας.

Γιατί, λοιπόν, δεν αυξάνετε να έχουν πλειοψηφία τα στελέχη από τις Ανεξάρτητες Αρχές; Να μην είναι τέσσερις οι γραμματείς και οι διευθυντές, να είναι τέσσερις οι άνθρωποι από τις Ανεξάρτητες Αρχές. Γιατί δεν το κάνετε για να αρθεί κάθε επιφύλαξη αυτή τη στιγμή στο συγκεκριμένο θέμα;  Άρα, να εμπιστευτείτε εσείς, λοιπόν, τις Ανεξάρτητες Αρχές, τις οποίες νομίζω ότι χρειαζόμαστε σε αυτό το πλαίσιο.

Ερωτηματικά υπάρχουν και για την αξιολόγηση των υποψηφίων, όπου προβλέπεται η διενέργεια συνέντευξης. Όπως παρατηρεί και η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής, η προφορική συνέντευξη πρέπει να διεξάγεται με συνθήκες που να εξασφαλίζουν αφενός τη διαφάνεια και αφετέρου τη δυνατότητα δικαστικού ελέγχου της κρίσης των διοικητικών οργάνων. Από τις σχετικές διατάξεις, όμως, δεν προκύπτει μία τέτοια διασφάλιση. Το δε πρακτικό επιλογής, έτσι όπως περιγράφεται, προφανώς και δεν αρκεί, ενώ παράλληλα δεν διευκρινίστηκε ποια θα είναι η τελική βαρύτητα της συνέντευξης σε σχέση με τα τυπικά και τα ουσιαστικά προσόντα.

Στο τρίτο κεφάλαιο δεν χρειάζεται να πω πολλά, είναι ένα ποτ-πουρί διατάξεων. Αναλύθηκε και προηγουμένως από τον Εισηγητή της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Εξάλλου, μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση θα έπρεπε να είναι σε θέση να έχει μια άλλη λογική σε αυτά τα θέματα, όπως για παράδειγμα και για τα δικαιολογητικά διορισμού, γιατί έχουνε βγει διάφορα θέματα, όπως τα πλαστά πτυχία το προηγούμενο χρονικό διάστημα και για να αντιμετωπιστούν αυτά χρειάζεται ο πλήρης έλεγχος των δικαιολογητικών, στην κατάλληλη χρονική στιγμή κι ένα δημόσιο που θα μπορεί να κάνει με ασφάλεια αυτή τη διαδικασία.

Τέλος, ολοκληρώνοντας, θέλω να σας πω ότι η δημόσια διοίκηση βρίσκεται πραγματικά σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Πραγματοποιείται μετάβαση σε μια νέα πραγματικότητα, που χαρακτηρίζεται από έντονη κινητικότητα των υπαλλήλων και ταχεία προσαρμογή σε διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες. Συνεπώς, η λέξη-κλειδί για την επιτυχία αυτών των προγραμμάτων είναι ο ολοκληρωμένος σχεδιασμός, με αρμονική συνύπαρξη δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Εμείς αυτήν την αρμονική συνύπαρξη υποστηρίζουμε και όχι τη σύγκρουση είτε υπέρ του ιδιωτικού είτε υπέρ του δημοσίου τομέα. Μόνο έτσι θα βγούμε από την κρίση. Όμως, θεωρούμε ότι, με βάση και αυτό το νομοσχέδιο, δεν την πιστεύετε την κινητικότητα, η οποία είναι απαραίτητη, και δεν προωθείτε ένα σύστημα, μια πραγματική μεταρρύθμιση σε αυτό το πλαίσιο που θα δώσει λύσεις και θα δημιουργήσει έναν αποτελεσματικό δημόσιο τομέα, που έχει ανάγκη ο τόπος, για να κινηθεί η οικονομία και βέβαια να υπάρχει παραγωγική ανασυγκρότηση στη χώρα.”