Τοποθέτηση της βουλευτού Α” Πειραιά Μαρίας Ρεπούση στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων «Ίδρυση και Οργάνωση Συμβουλίου Εθνικής Πολιτικής για την Παιδεία». (03/09/104)   

Τοποθέτηση της βουλευτού Α” Πειραιά Μαρίας Ρεπούση στο σχέδιο νόμου του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων «Ίδρυση και Οργάνωση Συμβουλίου Εθνικής Πολιτικής για την Παιδεία». (03/09/104)  

05/09/2014

 

Πριν περάσω στα επιμέρους θέματα και με την ευκαιρία της εδώ παρουσίας της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας θα ήθελα να κάνω κάποιες εισαγωγικές παρατηρήσεις και γι’ αυτό ζητώ την προσοχή σας.

Καμία φορά όχι μόνο η αλλαγή κυβέρνησης, αλλά και η αλλαγή Υπουργού, κυρίως όταν αυτός προέρχεται από διαφορετική κυβερνητική συνιστώσα, είναι ίσως μία ευκαιρία να ξανασκεφτεί κανείς τα πράγματα και να τα επανασχεδιάσει στο βαθμό που μπορεί και που αυτό προβλέπεται μέσα από τις προγραμματικές θέσεις του κόμματος του οποίου συμμετέχει.

Έχουμε σοβαρό πρόβλημα στην εκπαίδευση. Η πολιτεία δεν έχει κάνει την επένδυση που έχει κάνει στην εκπαίδευση. Και δεν εννοώ μόνο την οικονομική επένδυση που και αυτή είναι απαραίτητη. Τα τελευταία χρόνια παρακολουθήσαμε την επιβολή ενός άναρχου, ανορθολογικού σχεδίου και στην τριτοβάθμια και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Για παράδειγμα, στην τριτοβάθμια εκπαίδευση παρακολουθήσαμε ένα «Αθηνά» που όχι μόνο δεν ήταν σοφό, όχι μόνο αναστάτωσε τα πανεπιστήμια και τις ελληνικές οικογένειες, αλλά σύμφωνα με τα δημοσιεύματα -που δεν έχουν διαψευστεί- δεν έφερε και κανένα οικονομικό όφελος μέσω της μείωσης του κόστους.

Επίσης, παρακολουθήσαμε ένα λύκειο που βαφτίστηκε «νέο» και ήταν στην πραγματικότητα πάρα πολύ παλιό, όταν στα συρτάρια του Υπουργείο υπήρχε κάτι συγκριτικά πολύ πιο νέο, επεξεργασμένο μάλιστα όχι από μία αντίπαλη κυβερνητική παράταξη, αλλά από σύμμαχη κυβερνητική παράταξη. Και εννοώ εδώ τα σχέδια νόμου για το λύκειο, που είχαν γίνει αντικείμενο επεξεργασίας, όταν υπουργός Παιδείας ήταν η κυρία Διαμαντοπούλου.

Παρακολουθήσαμε, επίσης –και εδώ θα συμφωνήσω με τον κ. Κουράκη- μια απροκάλυπτη αποποίηση της ευθύνης της πολιτείας για την ιδιωτική εκπαίδευση και τη μετάβαση της ιδιωτικής εκπαίδευσης στο καθεστώς της επιχείρησης. Δεν υποστηρίζουμε ότι τα ιδιωτικά σχολεία δεν πρέπει να λειτουργούν και με επιχειρηματικά κριτήρια, αλλά δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται από την πολιτεία απλά ως επιχειρήσεις.

Ακόμη, τα τελευταία χρόνια έγινε μία επίθεση στη δημόσια επαγγελματική εκπαίδευση, με την κατάργηση μαζικών ειδικοτήτων, οι οποίες παρέχονται πια μόνο στα ιδιωτικά επαγγελματικά ιδρύματα.

Αυτά είναι κάποια από τα πολλά που συνέβησαν και θα ήθελα να σας καλέσω να ρίξετε μια συνολική ματιά σε αυτό που λέμε εκπαίδευση και αν όχι να ανατρέψετε, τουλάχιστον να βελτιώσετε την κατάσταση που διαμόρφωσαν οι πρόσφατες νομοθετικές πρωτοβουλίες της Κυβέρνησης.

Ανακοινώσατε ήδη στην επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων ότι προτίθεστε να δείτε το θέμα της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και ως Δημοκρατική Αριστερά το χαιρετίζουμε αυτό, γιατί πράγματι και η προσχολική εκπαίδευση και η πρωτοβάθμια εκπαίδευση είναι πολύ σημαντική βαθμίδα για να ξαναδούμε το εκπαιδευτικό μας σχέδιο.

Επίσης, κύριε Υπουργέ, η τριτοβάθμια εκπαίδευση έχει πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Γνωρίζετε, όπως και οι περισσότεροι σε αυτήν την Αίθουσα, ότι η εκπαίδευση δεν απλά μοχλός ανάπτυξης, αλλά προϋπόθεση για την ανάπτυξη της χώρας.

Αυτή τη στιγμή τα πανεπιστήμιά μας είναι γερασμένα. Δεν μπορούν να ανανεώσουν το επιστημονικό τους προσωπικό, δεν προκηρύσσονται νέες θέσεις καθηγητών και δεν μπορούν καν να υποστηρίξουν τη συμμετοχή των καθηγητών τους στα διεθνή επιστημονικά δρώμενα. Δεν μπορούν να υποστηρίξουν, με προϋποθέσεις βέβαια και κριτήρια, ένα εκπαιδευτικό ταξίδι και συμμετοχή σε ένα συνέδριο κ.ο.κ. Ακόμα και η πρόσβαση στα ηλεκτρονικά περιοδικά, που είναι απαραίτητο εργαλείο για την επικοινωνία της επιστημονικής μας κοινότητας και για τη μη απομόνωσή της, δεν είναι πλέον δυνατή λόγω της μη ανανέωσης της συνδρομής σε αυτά.

Επίσης, η πρωτοβάθμια και η δευτεροβάθμια εκπαίδευση χρειάζονται την προσοχή σας. Δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό. Δείτε πώς οι χώρες που επενδύουν στην εκπαίδευση στα άλλα ευρωπαϊκά κράτη ανανεώνουν τα αναλυτικά τους προγράμματα και τα σχολικά τους βιβλία, σε ποιους χρόνους, στη βάση ποιων κριτηρίων και με ποιες επιστημονικές προδιαγραφές. Ας πάρουμε κάποια από αυτά τα δείγματα για να δούμε πώς μπορούμε να τα προσαρμόσουμε στην ελληνική πραγματικότητα.

Θα περάσω τώρα στα συγκεκριμένα που εμπεριέχονται στο παρόν σχέδιο νόμου και το οποίο έχει αρκετά θετικά στοιχεία. Σε ό,τι αφορά το σχεδιασμό της ίδρυσης και της οργάνωσης Συμβουλίου Εθνικής Πολιτικής, κατά την άποψή μας, δεν είναι κακό, διότι ακόμα και αν οι προηγούμενες πολιτικές ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας έχουν σοβαρό –και έχουν πράγματι- μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση της εκπαίδευσης, έχουν ωστόσο εμπειρίες και γνώσεις που θα ήταν ίσως πολύτιμες, αν θέλουμε να ξαναδούμε το συνολικό τοπίο.

Με την ευκαιρία, όμως, θα θέλαμε να επισημάνουμε μία αναντιστοιχία σε αυτό το σχεδιασμό εθνικής πολιτικής για την εκπαίδευση, μέσα από την ύπνωση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας, το οποίο έχει να συνεδριάσει πάνω από τρία χρόνια.

Και επειδή κάποιοι, κύριε Υπουργέ, λένε ότι έτσι όπως είναι η σύνθεσή του, δεν είναι λειτουργικό –εγώ δεν ξέρω αν είναι λειτουργικό ή όχι- εάν δεν είναι λειτουργικό, να το κάνουμε λειτουργικό.  Και είναι μία σημαντική καινοτομία. Από το 2003 έχει συνεδριάσει πάρα πολλές φορές και τα τρία τελευταία χρόνια είναι σε ύπνωση.

Το δεύτερο θέμα σε σχέση με το σχέδιο νόμου είναι η μοριοδότηση εκπαιδευτικών σε δυσπρόσιτες περιοχές. Πολύ θετικό μέτρο. Εμείς ως Δημοκρατική Αριστερά έχουμε υποβάλει και ερώτηση στο Υπουργείο Παιδείας σχετικά με την μοριοδότηση και την ενίσχυση της τοποθέτησης των εκπαιδευτικών όχι μόνο σε δυσπρόσιτες περιοχές, αλλά και σε άλλες περιοχές.

Ξέρουμε ότι με το μισθό που έχουν τώρα, για παράδειγμα, οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν καν να εξασφαλίσουν τη διαμονή τους κυρίως σε περιοχές που τα ενοίκια είναι πάρα πολύ υψηλά λόγω τουριστικής κίνησης. Υποχρεώνονται ή να νοικιάσουν ένα σπίτι μόνο για την περίοδο που δεν υπάρχει τουριστική κίνηση ή αλλιώς να αναζητήσουν ένα κατάλυμα κάπου αλλού.

Θα θέλαμε να το δείτε και αυτό. Δηλαδή, πώς μπορεί να ενισχυθεί μέσα και από συνεργασίες με την Τοπική Αυτοδιοίκηση η παραμονή των εκπαιδευτικών όχι μόνο στις δυσπρόσιτες περιοχές, αλλά και σε περιοχές υψηλού κόστους, από τη στιγμή που ξέρουμε ότι οι μισθοί τους δεν μπορούν να υποστηρίξουν την παραμονή τους εκεί.

Στο θέμα των μη ενεργών φοιτητών, συμφωνούμε με τις τροπολογίες που φέρατε για να διευκολύνουμε τους μη ενεργούς φοιτητές. Οφείλουμε, όμως, εδώ να πούμε ότι κατά την άποψή μας η πολιτεία χρειάζεται ένα νέο συμβόλαιο ανάμεσα στα πανεπιστήμια και τους φοιτητές της. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει η κατάσταση, που έχει δημιουργηθεί έως τώρα όχι με ευθύνη των φοιτητών –ή όχι μόνο με ευθύνη των φοιτητών- αλλά και της πολιτείας και των πανεπιστημίων.

Και δεν είναι αλήθεια ότι το πρόβλημα αυτό δεν κοστίζει στα ελληνικά πανεπιστήμια. Κοστίζει πάρα πολύ. Έχει καταρχήν μεγάλο διοικητικό κόστος. Αλλά, το κυριότερο κόστος που έχει δεν είναι το διοικητικό. Είναι το ζήτημα της αξιολόγησης. Ξέρετε, ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια παίρνουν μια σειρά σε αυτό που λέμε αξιολόγηση των πανεπιστημίων διεθνώς. Ένα από τα κριτήρια για την αξιολόγηση των ελληνικών πανεπιστημίων, ένας από τους δείκτες που τα κατατάσσουν σε χαμηλή αξιολογική σειρά είναι η διάρκεια των σπουδών του φοιτητή και της φοιτήτριας.

Αυτό, λοιπόν, εμάς μας ενδιαφέρει ως Δημοκρατική Αριστερά. Ξέρουμε ότι έχουμε καλά πανεπιστήμια σε μερικές περιπτώσεις, καλά πανεπιστημιακά τμήματα και δεν είναι δυνατόν να τροποποιείται η αξιολόγηση των τμημάτων αυτών και των πανεπιστημίων, επειδή έχουμε αυτό το πρόβλημα. Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα πρέπει να ξέρουν, να συμφωνήσουν με την πολιτεία και τα πανεπιστήμια τη διάρκεια και να δείξει ανοχή η πολιτεία στην προηγούμενη κατάσταση ή να δείξει ανοχή σε περιπτώσεις εξαίρεσης, αλλά θα πρέπει να ξαναδούμε το θέμα και να συνάψουμε ένα νέο συμβόλαιο.

Στο ζήτημα των ιεροδιδασκάλων και των τροπολογιών, των προσθηκών, των ρυθμίσεων που φέρνει ο Υπουργός Παιδείας, εμείς ως Δημοκρατική Αριστερά και όταν συζητιόταν η αρχική ρύθμιση με τους ιεροδιδάσκαλους είχαμε υποστηρίξει ότι θα πρέπει ο διορισμός των ανθρώπων αυτών να είναι μέσα από τις διαδικασίες που είναι και ο διορισμός οποιωνδήποτε άλλων διδάσκουν στα σχολεία που είναι υπό την εποπτεία του ελληνικού κράτους.

Δεν είναι δυνατόν ειδικά σε αυτή την περίπτωση να έχουμε διαδικασίες εκτός ΑΣΕΠ. Γιατί, κύριε Υπουργέ; Θα μπορούσαν και αυτοί οι άνθρωποι, όπως όλοι οι εκπαιδευτικοί να περάσουν τις διαδικασίες μέσα από ΑΣΕΠ όπου τα κριτήρια θα είναι διαφανή και να τοποθετούνται μετά για να διδάξουν το Κοράνι στα σχολεία που είναι ελληνικά σχολεία και τελούν υπό την εποπτεία της πολιτείας. Δεν καταλαβαίνουμε γιατί στη συγκεκριμένη περίπτωση δημιουργούνται χωριστές διαδικασίες τοποθέτησης των ιεροδιδασκάλων. Εκπαιδευτικοί είναι, διδάσκουν το Κοράνι, είναι ωστόσο εκπαιδευτικοί και πρέπει να υπάγονται σε αυτές τις διαδικασίες.

Σε ό,τι αφορά τα πτυχία της αλλοδαπής και τη ρύθμιση που ήρθε και αποσύρθηκε. Συμφωνώ ότι στο ζήτημα αυτό χρειάζεται μια ειδική συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, διότι εδώ στο θέμα των πτυχίων και της αναγνώρισής τους υπάρχει μια στρέβλωση από τη μεριά της ελληνικής πολιτείας.

 

 

Θεωρούμε ότι τα ελληνικά πτυχία και οι Έλληνες σπουδαστές δεν προστατεύονται με το να υποτιμούμε ή να μην αναγνωρίζουμε τα πτυχία της αλλοδαπής. Θέλει, λοιπόν, ένα συνολικό επανασχεδιασμό. Αυτήν τη στιγμή υπάρχουν τεράστιες λίστες αναγνώρισης πτυχίων των παιδιών που έχουν σπουδάσει σε ιδρύματα της αλλοδαπής. Υπάρχει μια καθυστέρηση στην αναγνώρισή τους και στην ισοτιμία τους. Άρα, θα πρέπει να δούμε συνολικά ως νομοθετικό σώμα το πώς θα προστατεύσουμε φυσικά τα πτυχία των δικών μας ιδρυμάτων χωρίς να δημιουργούμε διαρκώς εμπόδια για την αναγνώριση των πτυχίων που έχουν αποκτηθεί σε άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Δευτερολογία της Μαρίας Ρεπούση:

Θα αναφερθώ και σε μερικά άρθρα του σχεδίου νόμου, γιατί θεωρήσαμε ότι θα υπάρχει συζήτηση κατ’ άρθρο.

Σε ό,τι αφορά το άρθρο 6, κύριε Υπουργέ, που αναφέρεται στην ισοτιμία πτυχίων της ΕΠΑΘ με τους αποφοίτους των Παιδαγωγικών Τμημάτων, θεωρούμε ότι είναι σοβαρό θέμα, διότι έχουμε διαφορά στα έτη σπουδών. Πώς θα το αναπληρώσετε αυτό; Δεν μπορεί να εξομοιώνετε ένα πτυχίο διετούς ή τριετούς φοίτησης με ένα πτυχίο τετραετούς φοίτησης. Η ΕΠΑΘ, οι απόφοιτοι των Ειδικών Παιδαγωγικών Ακαδημιών, ήταν ισότιμη με τις παλιές ακαδημίες των δασκάλων.

Επειδή άκουσα τον Υπουργό, που λέει ότι πρόκειται τώρα να πάνε, η διαδικασία της εξομοίωσης των πτυχίων των παλαιών ακαδημιών με τα Παιδαγωγικά Τμήματα έγινε μέσω δύο εξαμήνων σπουδών για τους παλιούς αποφοίτους που ήρθαν στο πανεπιστήμιο ή οργανώσαμε…

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Η ίδια διαδικασία, κυρία Ρεπούση, θα γίνει κι εδώ. Έχει προβλεφθεί.

ΜΑΡΙΑ ΡΕΠΟΥΣΗ: Εντάξει. Άρα, το έχετε προβλέψει εδώ και το παραπέμπετε σε υπουργική απόφαση. Ελπίζω ότι θα τηρήσετε την ίδια διαδικασία.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Αυτό λέει.

ΜΑΡΙΑ ΡΕΠΟΥΣΗ: Σε ό,τι αφορά το άρθρο 8, έχετε διορισμό κληρικών που έλαβε χώρα ως το 2010 και παρατείνετε τη δημοσίευση του ΦΕΚ. Δεν μας έχετε δώσει μια απάντηση. Έχουν διοριστεί, έχει κλείσει η διαδικασία διορισμού τους το 2010. Είμαστε στο 2014. Γιατί το παρατείνετε αυτό; Περάσατε και προηγούμενη τροπολογία πριν από κάποιους μήνες.

Σε ό,τι αφορά το πιο σοβαρό ζήτημα, που επίσης δεν προλάβαμε να θίξουμε, που είναι το ποσοστό παρακράτησης αμοιβών που έχουν οι καθηγητές ΤΕΙ από την απασχόλησή τους εκτός από τα πανεπιστήμια -βλέπω εδώ και τον κ. Κυριαζή, που είναι αρμόδιος για ζητήματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης- μειώνετε το ποσοστό από 10% σε 6% -αν δεν κάνω λάθος- και του δίνεται αναδρομική ισχύ. Για ποιους;

Επίσης, θα πρέπει να δούμε ότι σε αυτήν την καταβολή πρέπει να υποχρεώνονται όχι μόνο όσοι έχουν στο όνομά τους γραφεία -είτε οδοντιατρεία είτε ιατρεία είτε δικηγορικά γραφεία- αλλά και όσοι συμμετέχουν σε εταιρείες και αμείβονται για την παροχή των υπηρεσιών τους. Διότι δεν μπορούμε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Πρέπει, επίσης, να μας απαντήσετε στο εξής ερώτημα: Αφού δίνεται αναδρομική ισχύ σε αυτή την παρακράτηση…

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Έχει καταργηθεί η αναδρομική ισχύ.

ΜΑΡΙΑ ΡΕΠΟΥΣΗ: Καταργήθηκε; Πότε το καταργήσατε; Φέρατε νομοτεχνική βελτίωση;

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΡΜΕΝΤΖΟΠΟΥΛΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων): Ακριβώς.

ΜΑΡΙΑ ΡΕΠΟΥΣΗ: Μα, δεν προλαβαίνουμε να τα δούμε, έτσι που τα φέρνετε. Το ερώτημα είναι τότε αν θα συμπεριλαμβάνει και τους καθηγητές που αμείβονται για παροχή ιδιωτικών υπηρεσιών σε εταιρείες που δεν είναι στο όνομά τους.

Μία κουβέντα για τις μεταγραφές, γιατί γίνεται πολλή συζήτηση. Καταλαβαίνω το κοινωνικό επείγον του θέματος των μεταγραφών. Άκουσα και από έναν συνάδελφο της Νέας Δημοκρατίας -αν κατάλαβα καλά- ότι τα πανεπιστήμια πρέπει να ανταποκριθούν στην κοινωνική τους αποστολή. Η κοινωνική αποστολή των πανεπιστημίων είναι να δίνουν καλά πτυχία και να μορφώνουν σωστά τους φοιτητές και τις φοιτήτριες που εισάγονται στα τμήματα. Αυτή είναι η κοινωνική τους αποστολή, για την οποία πρέπει και να λογοδοτούν στην ελληνική κοινωνία. Δεν είναι να υποκαθιστούν τις κοινωνικές δομές που πρέπει να έχει το κράτος για να σπουδάζουν τα παιδιά του ελληνικού λαού.

Ως Δημοκρατική Αριστερά είχαμε και παλαιότερα κάνει μία πρόταση, η οποία, κατά την άποψή μας και στον βαθμό που εφαρμοζόταν σωστά, θα μείωνε το οξύ κοινωνικό πρόβλημα του να περνάει ένα παιδί σε άλλη εκπαιδευτική περιφέρεια από αυτή που μένει η οικογένειά του. Είπαμε ότι θα πρέπει να γίνουν μεγάλες εκπαιδευτικές περιφέρειες που να ανταποκρίνονται στις γεωγραφικές περιφέρειες της χώρας, κάθε μεγάλη τέτοια εκπαιδευτική περιφέρεια να έχει το πανεπιστήμιό της και να μοριοδοτείται η είσοδος του φοιτητή και της φοιτήτριας στο πανεπιστήμιο στο οποίο διαμένει η οικογένειά του, στην περιοχή αυτή. Έτσι, ενδεχομένως η πολιτεία θα μείωνε το αίτημα των μεταγραφών. Διότι αφήνοντας ελεύθερες τις μεταγραφές, δεν ασκεί κοινωνική πολιτική. Αντίθετα, μειώνει τις ίσες ευκαιρίες που πρέπει να έχουν τα παιδιά μέσω της πρόσβασής τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

 

Και μια που ήρθε ο Υπουργός, ο οποίος αναφέρθηκε και στη δική μου τοποθέτηση, σε ό,τι αφορά την ιδιωτική εκπαίδευση, κύριε Υπουργέ, εμείς δεν είπαμε «Γιατί καταργείτε τη διεύθυνση;». Καταρχήν δεν το ξέραμε. Δεν το πήραμε είδηση για τον Οργανισμό του Υπουργείου Παιδείας. Αυτό που είπα εγώ στην τοποθέτησή μου είναι ότι κατά τη διάρκεια της προηγούμενης διετίας παρακολουθήσαμε μία αποποίηση της ευθύνης της πολιτείας σε ό,τι αφορά στην εποπτεία της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Και αυτό δεν θέλαμε να συνεχιστεί. Αυτό επισημάναμε.

Για παράδειγμα, συζητήσαμε πολλές φορές για τη δυνατότητα των ιδιωτικών σχολείων να δίνουν προς ενοικίαση τους χώρους τους για άλλες δραστηριότητες εκτός εκπαίδευσης και κατά πόσον θα μπορούσαν να λειτουργούν επιχειρηματικά τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, πέρα από το σκοπό για τον οποίον ιδρύθηκαν. Είναι πολλά αυτά τα θέματα. Άρα, ζητήσαμε να ξαναδούμε το θέμα των ιδιωτικών σχολείων και της εποπτείας του κράτους στην ιδιωτική εκπαίδευση.

Ευχαριστώ.

Σε ό,τι αφορά στα άρθρα, εμείς ψηφίζουμε «ΠΑΡΩΝ» επί της αρχής…