vl217

Ομιλία του Θανάση Θεοχαρόπουλου στη Βουλή στο ΝΣ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας (video)

21/07/2016

 

 

Σήμερα καλούμαστε να ψηφίσουμε ένα νομοσχέδιο του οποίου, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, οι βασικοί άξονες είναι η ρύθμιση ζητημάτων ασφαλείας και εξοπλιστικής επάρκειας των Ενόπλων Δυνάμεων, μέσω της σύστασης νέων υπηρεσιών και της συγχώνευσης άλλων και η βελτίωση σημαντικού αριθμού ρυθμίσεων που αφορούν τη σταδιοδρομία, την ιεραρχία, την εξέλιξη και την υπηρεσιακή αξιοποίηση των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

Υποστηρίζεται, δε, ότι το σύνολο των προτεινόμενων ρυθμίσεων εξυπηρετεί τις ανάγκες των Γενικών Επιτελείων των Ενόπλων Δυνάμεων, ότι συνεισφέρει στην επαύξηση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας αυτών, στη βελτίωση των όρων εργασίας του προσωπικού τους, καθώς και στη διαμόρφωση των προϋποθέσεων συνεργασίας με τους λοιπούς φορείς του Δημοσίου.

Δεν αμφισβητούμε τις προθέσεις, αλλά δεν μπορούμε παρά να αναρωτηθούμε: Δηλαδή, η ασφάλεια και η εξοπλιστική επάρκεια των Ενόπλων Δυνάμεων διασφαλίζεται από τη συγχώνευση υπηρεσιών και ειδικότερα από τη συγχώνευση Σχολών και τη σύσταση νέας Σχολής ή από τη σύσταση της Υπηρεσίας Αξιοποίησης της Ακίνητης Περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων ή από την ανασύσταση της Μονάδας Μελετών και Κατασκευών; Και επιπλέον, αυτά μόνο αρκούν για την κάλυψη των αναγκών των Γενικών Επιτελείων των Ενόπλων Δυνάμεων και την επαύξηση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητάς τους και βέβαια τη βελτίωση των όρων εργασίας του προσωπικού τους; Προφανώς και όχι.

Κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα μπορούσε να υποστηρίζει το συγκεκριμένο και βέβαια ούτε οι ίδιοι οι Υπουργοί. Οπότε προκύπτει το ερώτημα: γιατί συνεχίζεται η τόσο προσφιλής τακτική της Κυβέρνησης να φέρνει αποσπασματικές ρυθμίσεις και όχι ένα ενιαίο σύνολο ρυθμίσεων, ό,τι και αν αφορούν αυτές, όποια και αν είναι τα νομοσχέδια; Γιατί σε αυτόν τον ειδικού βάρους -από πολλές απόψεις- τομέα παρατηρείται βιασύνη να έρθουν ρυθμίσεις σοβαρές μεν –και ενδεχομένως ορισμένες θετικές, όπως είπε και στην αρχή της συζήτησης ο Εισηγητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης κ. Λοβέρδος- αλλά αποσπασματικές; Δεν κατανοείτε, κύριοι της Κυβέρνησης, ότι ο αποσπασματικός χαρακτήρας των ρυθμίσεων υποθηκεύει τους ίδιους τους στόχους που θέλετε εντέλει να πετύχετε;

Αναγνωρίζουμε βέβαια –και το είπαμε αυτό- ότι έχουν ληφθεί υπ’ όψιν παρατηρήσεις που έχουν γίνει και έχουν διορθωθεί πολλά σημεία στο νομοσχέδιο, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση του Ταμείου, οι επενδύσεις επί των ακινήτων των Ταμείων θα χαρακτηρίζονται πλέον ως στρατηγικές, όχι μόνο από τον Υπουργό αλλά και από την Διυπουργική Επιτροπή Στρατηγικών Επενδύσεων, διορθώνοντας έτσι τον αρχικό, ακραίο συγκεντρωτισμό της διάταξης, που όμως διατηρείται σε ορισμένα άλλα σημεία.

Σε γενικές γραμμές αρκετές ρυθμίσεις εν πολλοίς είναι θετικές. Όμως, παραμένει το γεγονός ότι πρόκειται για ένα μίνι πολυνομοσχέδιο, μακράν των δικών σας εξαγγελιών, του οποίου ο αποσπασματικός χαρακτήρας των ρυθμίσεων προκαλεί ανησυχία.

Για παράδειγμα, αφού έχετε σκοπό να προχωρήσετε στη συνολική αναθεώρηση του εκπαιδευτικού συστήματος στις Ένοπλες Δυνάμεις, όπως δηλώσατε, γιατί φέρνετε τώρα αποσπασματικά το θέμα της συγχώνευσης των Σχολών Υπαξιωματικών και τη σύσταση νέας Σχολής; Έτσι και αλλιώς, δεν πρόκειται για κανένα προαπαιτούμενο από το οποίο να εξαρτάται κάποια αξιολόγηση ή εκταμίευση. Προς τι λοιπόν η βιασύνη;

Ένα άλλο κεφάλαιο, το οποίο αφήνει ορισμένα ερωτηματικά, είναι το τρίτο Κεφάλαιο, που αφορά τη σύσταση Υπηρεσίας Αξιοποίησης της Ακίνητης Περιουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Μας είπατε ότι προχωρήσατε σε αυτή την ενέργεια για να αποφύγετε να πάει αυτή η περιουσία στον μεγάλο «κουβά» του ΤΑΙΠΕΔ. Αναρωτιόμαστε: γιατί; Αναφέρεται σε κανένα μνημόνιο ή τεχνικό υπόμνημα ή κάτι τέτοιο; Προβλέπεται πουθενά ότι οι δανειστές θα μπορούσαν να ζητήσουν την περιουσία των Ταμείων των Ενόπλων Δυνάμεων, που ανήκει στους μετόχους και στους μερισματούχους;

Ας δεχθούμε, όμως, για την οικονομία της συζήτησης, ότι θελήσατε με αυτόν τον τρόπο να την προστατεύσετε αυτή την περιουσία, να την αξιοποιήσετε και να αυξήσετε τα έσοδα των Ταμείων.

Αν και συμφωνούμε επί της αρχής, και το είπαμε, στο συγκεκριμένο θέμα εγείρονται κάποια ερωτηματικά όσον αφορά στη στελέχωση της νέας Υπηρεσίας της οποίας οι ανάγκες θα καλυφθούν από στελέχη των Γενικών Επιτελείων, από οπλίτες, από ειδικούς συμβούλους, συνεργάτες και μετακλητούς διοικητικούς υπαλλήλους, που υπηρετούν στο γραφείο του Υπουργού.

Θέλετε δηλαδή να πείτε ότι οι μετακλητοί που υπηρετούν στο γραφείο του έχουν την τεχνογνωσία και την εμπειρία χειρισμού τέτοιων υποθέσεων; Ή μήπως έχουν το δέσιμο με τις Ένοπλες Δυνάμεις, με την Υπηρεσία και το ενδιαφέρον γι’ αυτήν; Και να δεχθούμε ότι τα έχουν όλα αυτά. Υπάρχει καμιά διασφάλιση ότι θα είναι μονίμως οι ίδιοι Υπουργοί και θα έχετε τους ίδιους ανθρώπους;

Επίσης, μας λέτε ότι με ΚΥΑ μπορεί να ανατίθεται σε ιδιώτες, νομικά ή φυσικά πρόσωπα, σύμφωνα με τη νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων, η εκπόνηση συγκεκριμένων έργων για την υποβοήθηση της επίτευξης των σκοπών της Υπηρεσίας.

Για αυτήν τη διάταξη θα μπορούσατε να μας δώσετε κάποια παραδείγματα; Όσον αφορά τον διευθυντή της Υπηρεσίας, αυτός θα είναι της δικής σας αποκλειστικά επιλογής; Οπότε να υποθέσουμε ότι σε περίπτωσης ζημίας θα έχετε εσείς την ευθύνη της επιλογής σας ή ότι σε κάθε περίπτωση, ακριβώς λόγω αυτού του γεγονότος, δεν θα αποδοθούν ποτέ ευθύνες;

Ας πάμε σε ένα άλλο θέμα. Μας λέτε ότι στη σχετική εγκριτική απόφαση του Συμβουλίου Άμυνας μπορεί να καθορίζεται ότι μέρος των εσόδων διατίθεται προς ενίσχυση του προϋπολογισμού του ΥΠΕΘΑ. Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό για να χαρακτηρίζεται από μία ασάφεια. Σε τι ποσοστό θα γίνεται αυτό; Από ποιους παράγοντες θα εξαρτάται; Τα έσοδα από την αξιοποίηση θα πρέπει να πηγαίνουν στα Ταμεία, που έχουν στην κυριολεξία τσακιστεί και μαζί με αυτά και οι μέτοχοι και οι μερισματούχοι. Έστω και έτσι, ποιες ακριβώς ανάγκες του Υπουργείου θα κάλυπταν; Δεν πρέπει να οριστεί αυτό; Τι σκοπούς εξυπηρετεί η τόση ασάφεια; Για ποια διάρκεια μιλάμε;

Και κάτι άλλο. Σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 16, η αδειοδότηση των ακινήτων θα γίνεται με την έκδοση ειδικού πλαισίου χωρικής ανάπτυξης στρατηγικών επενδύσεων, όπως ισχύει για τα ακίνητα ιδιοκτησίας ιδιώτη, και όχι με την έκδοση ειδικού σχεδίου χωρικής ανάπτυξης του δημοσίου ακινήτου όπως ισχύει για ιδιωτικές επενδύσεις επί δημοσίων ακινήτων. Υπάρχει κάποιος ειδικός λόγος για αυτό;

Η έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής λέει τα εξής: «Για τον καθορισμό του χωρικού προορισμού των δημοσίων ακινήτων, που προβλέπονται στο άρθρο 10 του παρόντος Κεφαλαίου, καταρτίζονται και εγκρίνονται ειδικά σχέδια χωρικής ανάπτυξης δημοσίων ακινήτων, ΕΣΧΑΔΑ». Στη συνέχεια αναφέρει: «Υπό το φως των ανωτέρω, η προτεινόμενη αξιοποίηση των εν λόγω ακινήτων του υπό ψήφιση άρθρου 16 τελεί υπό τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις». Έχει βάλει δηλαδή αυτήν την προϋπόθεση. Ρωτώ, λοιπόν: για ποιον λόγο; Να μας δώσετε μία συγκεκριμένη απάντηση. Αυτό που λέει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής αυτό είναι και το ερώτημα.

Έρχομαι στο πέμπτο Κεφάλαιο και συγκεκριμένα στο άρθρο 31, το οποίο ενώ ξεκινάει πολύ ορθά, συνεχίζεται λίγο περίεργα. Όσον αφορά στην τελευταία παράγραφο, εφόσον στη σύμβαση προμήθειας στρατιωτικού εξοπλισμού έχουν ενσωματωθεί οι βασικοί όροι της σύμβασης της εν συνεχεία υποστήριξης, για ποιον λόγο διατηρείται το δικαίωμα στην Αναθέτουσα Αρχή να συνάψει σύμβαση εν συνεχεία υποστήριξης με τρίτο οικονομικό φορέα; Εάν το κίνητρο είναι οι επωφελέστεροι όροι, θα μπορούσαν να ζητηθούν από τον υπάρχοντα προμηθευτή, που έχει κάθε λόγο να τους παράσχει, και εάν δεν συμβεί αυτό, τότε να προχωρήσει η Αναθέτουσα Αρχή σε τρίτο. Εκτός αν το κίνητρο είναι η εξυπηρέτηση «ημετέρων», με την προοπτική να πάρουν στη συνέχεια και τη βασική σύμβαση.

Συνοψίζοντας, λοιπόν, αν και το παρόν νομοσχέδιο απέχει των εξαγγελιών του Υπουργείου και του Υπουργού και παρά το γεγονός ότι συνεχίζει να απουσιάζει ένας συνολικός σχεδιασμός για τις Ένοπλες Δυνάμεις και το προσωπικό τους, όπως και σε προηγούμενο σχετικό νομοθέτημα, εν τούτοις περιλαμβάνει, είναι αλήθεια, θετικές διατάξεις, που θα μπορούσαν βέβαια να βελτιωθούν περαιτέρω και με βάση τα ερωτήματα τα οποία θέτουμε.

Γι’ αυτό εμείς έχουμε δηλώσει ότι θα το ψηφίσουμε επί της αρχής. Στη διαδικασία επί των άρθρων, θα κρίνουμε τι θα ψηφίσουμε στο κάθε άρθρο ξεχωριστά, με βάση την τοποθέτηση την οποία έχουμε κάνει.

Κλείνοντας, στο τελευταίο λεπτό το οποίο έχω στη διάθεσή μου, κύριε Πρόεδρε, θα ήθελα να αναφερθώ σε σχέση με το θέμα που έχει ανακύψει από την αρχή της συζήτησης, το οποίο είναι πάρα πολύ σοβαρό και συμφωνώ μαζί σας. Είναι θέμα εθνικό και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε. Αφορά τους οκτώ συλληφθέντες Τούρκους, οι οποίοι κατηγορούνται για συγκεκριμένες κατηγορίες.

Αυτό το οποίο σας είπαμε, σας είπε και ο ειδικός αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και ο ειδικός αγορητής του Ποταμιού, είναι ότι θα πρέπει το εθνικό και διεθνές δίκαιο ουσιαστικά να είναι αυτό το οποίο θα αξιοποιηθεί σε αυτήν την περίπτωση, θα χρησιμοποιηθεί καθαρά, και δεν χρειάζεται καμία άλλη τοποθέτηση.

Για αυτόν τον λόγο, ξεκαθαρίσαμε -και έχω δει και την απομαγνητοφώνηση της συνέντευξής σας κ. Βίτσα ότι το δεύτερο σημείο το οποίο έχετε πει, δεν χρειαζόταν. Να μην μείνουμε εκεί, όμως, αυτήν τη στιγμή. Φτάνει το πρώτο σημείο της τοποθέτησης. Το δεύτερο δεν χρειαζόταν, που αφορά όλα τα άλλα ζητήματα.

Και σήμερα πάλι ακούμε μια διαδικασία και βλέπουμε μία διαμάχη με τον κ. Δένδια και με την τοποθέτησή του και τους υψηλούς τόνους σε αυτό το συγκεκριμένο θέμα –που δεν χρειάζονται- και με την τοποθέτηση της κ. Αυλωνίτου. Τι μας είπε η Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; Ότι από τη στιγμή που κατηγορούνται για αυτά τα αδικήματα, πρέπει να επιστραφούν πίσω. Κάναμε και τον δικαστή σήμερα εδώ πέρα ορισμένοι Βουλευτές.

Συνεπώς, να είμαστε σοβαροί. Τα εθνικά ζητήματα απαιτείται πραγματικά να αντιμετωπίζονται με τη δέουσα σοβαρότητα και με την ευθύνη που απαιτείται. Νομίζω ότι σε αυτό θα συμφωνήσουμε σήμερα, διότι δεν μπορούμε σε αυτά τα ζητήματα να βάζουμε θέματα τα οποία θα τα βρούμε μπροστά μας. Και βέβαια σας είπε ο Ειδικός Αγορητής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αναλυτικά και το πώς είναι αυτή η διαδικασία από εδώ και στο εξής. Εφόσον τα δικαστήρια αποφασίσουν, να αφήσουμε αυτήν τη διαδικασία χωρίς άλλες παρεμβολές.