Oμιλία του Θανάση Θεοχαρόπουλου στη Βουλή (Video)

 

 

 

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, κύριοι Υπουργοί, το θέμα των ημερών, το ασφαλιστικό και το φορολογικό, έρχεται το Σαββατοκύριακο αιφνιδιαστικά για να ψηφιστεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να τονίσω ότι στα έδρανα τα δικά σας καθόταν πριν από λίγους μήνες ο κ. Τσακαλώτος, όταν έλεγε ότι αν φτάσουμε Μάιο και δεν έχει κλείσει η αξιολόγηση, ζήτω που καήκαμε.

Δεν έκλεισε η αξιολόγηση. Δεν έχει κλείσει σήμερα που μιλάμε η αξιολόγηση. Και γίνεται για δεύτερη φορά το ίδιο λάθος. Ο κ. Βαρουφάκης έφυγε, αλλά φαίνεται ότι το μόνο που έχει αλλάξει είναι το ένα «ν» σε σχέση με τους Γιάννηδες. Τίποτε άλλο.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, λοιπόν, και πάλι δεν κλείνατε την αξιολόγηση στην ώρα της, όταν θα έπρεπε, όπως έγινε και την πρώτη φορά, και πήγαινε συνεχώς προς τα πίσω, με αποτέλεσμα στο τέλος η ελληνική κυβέρνηση να αναγκάζεται να δέχεται τα πάντα με την πλάτη στον τοίχο και να στερεύουν τα ταμεία. Γιατί αυτό συμβαίνει και αφορά όλα τα Υπουργεία και όλους τους τομείς πολιτικής: Να παίρνετε από αποθεματικά φορέων αυτήν τη στιγμή τα χρήματα, να μην μπορεί να πληρώσει ληξιπρόθεσμες οφειλές το δημόσιο στον ιδιωτικό τομέα και να δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος ανεργίας, ύφεσης και στασιμότητας.

Αυτή δεν είναι μία κατάσταση που μπορεί να μας βγάλει από την κρίση. Αυτό το οποίο χρειάζεται είναι αποτελεσματικές πολιτικές. Κι εμείς μιλάμε με στοιχεία. Στο ασφαλιστικό δώσαμε επανειλημμένα προτάσεις στον κ. Κατρούγκαλο. Εδώ ο κ. Κατρούγκαλος από το βήμα αυτό είπε: «Η Δημοκρατική Συμπαράταξη μού έδωσε κοστολογημένες συγκεκριμένες προτάσεις. Είναι η μοναδική παράταξη».

Κοιτάξτε, τόσο καιρό δεν μας έχει δώσει ούτε μία απάντηση γι’ αυτά τα στοιχεία, συγκεκριμένα για αυτές τις προτάσεις που έχουμε κάνει και αυτά τα οποία ζητούμε με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις να λυθεί το πρόβλημα και όχι με πασαλείμματα, με αυξήσεις των εισφορών, με υπερφορολόγηση όσων αυτήν τη στιγμή παράγουν, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μείνει κανένας αυτήν τη στιγμή στην ελληνική οικονομία και να δημιουργηθεί μια κατάσταση από την οποία δεν θα μπορέσουμε να έχουμε επιστροφή. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό ζούμε.

Άκουσα σήμερα τον Πρόεδρο της Βουλής να αναφέρεται ότι είναι εργαλείο και όχι προαπαιτούμενο η ψήφιση αυτό το Σαββατοκύριακο του ασφαλιστικού. Εργαλείο; Να το πούμε στους μισθωτούς και συνταξιούχους αυτή τη στιγμή με τα δισεκατομμύρια ευρώ των μέτρων που συνεχώς αυξάνονται, επειδή δεν έκλεινε η διαπραγμάτευση στην ώρα της. Εργαλείο για τη χειροτέρευση των συνθηκών των εργαζομένων, για τη χειροτέρευση των συνθηκών ζωής των ανέργων και των συνταξιούχων. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Είναι εργαλείο για τη χειροτέρευση της διαβίωσης και όχι εργαλείο για τη διαπραγμάτευση αυτή τη στιγμή, όπως φαίνεται.

Το αδιέξοδο, λοιπόν, συνεχίζεται σε όλους τους τομείς της πολιτικής. Πρόσφατα είχαμε δει την προσπάθεια επικοινωνιακής αξιοποίησης τηλεφωνικών διαρροών -και είμαι προσεκτικός- αξιοποίησης συνομιλιών που έγιναν μεταξύ στελεχών του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.

Σήμερα στο θέμα αυτό ακούσαμε εδώ στη Βουλή, να λέει ακριβώς ο κ. Παπαχριστόπουλος, βουλευτής των ΑΝΕΛ, –έχω τα στοιχεία, ακριβώς ό,τι έχει πει, για να μην υπάρχει καμία παρερμηνεία-: «Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει η Κυβέρνηση, όταν έβγαλε στη φόρα τον διάλογο Τόμσεν-Βελκουλέσκου; Το παλεύει με νύχια και με δόντια. Πώς θα τα έκαιγε διαφορετικά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο;». Αν αυτά τα στοιχεία που ανέφερα τώρα δεν δείχνουν πρόθεση πράξης της οποίας έκανε, τότε ποια δείχνουν;

Γιατί είπε ο κ. Παπαχριστόπουλους μετά για να διορθώσει: «Πολύ φοβάμαι ότι η απελπισία και η θλίψη κάποιων ανθρώπων, επειδή η αξιολόγηση τελειώνει, τους οδηγεί στην υπερβολή και στην παρερμηνεία των δηλώσεών μου», τις οποίες σας διάβασα πριν από λίγο. Όχι μόνο παρερμηνεία δεν υπάρχει, αλλά ευτυχώς τα είπε στη Βουλή και δεν μπορεί να κατηγορήσει αυτή τη στιγμή τα κανάλια. Δεν μπορεί να κατηγορήσει το κανάλι της Βουλής, την αρμόδια Επιτροπή που ακούστηκαν όλα αυτά τα στοιχεία. Συνεπώς, εδώ χρειάζονται απαντήσεις.

Εμείς αυτό που σας είπαμε από την πρώτη στιγμή και κάναμε πολιτική κριτική είναι ότι εκείνη η αξιοποίηση, εκείνο το Σαββατοκύριακο, με τον τρόπο τον οποίο έγινε, θα χειροτερεύσει τις σχέσεις μας με τους εταίρους και με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και αν θυμάστε καλά, στις συνομιλίες αυτές που βγήκανε, αν επαληθευτούν, αναφέρονται τα εξής, ότι «πρέπει να πάμε τη διαπραγμάτευση πιο πίσω», έλεγαν μεταξύ τους οι συνομιλητές, «γιατί έτσι θα εμποδίσουμε να κλείσει και θα έχει χειρότερη θέση διαπραγματευτική η Ελλάδα».

Αυτό ακριβώς σας λέμε ότι πρέπει να αποφύγετε και το 2015 και το 2016! Δεν το αποφεύγετε κι έχουμε συνεχώς τα ίδια λάθη μπροστά μας.

Κι επειδή αναφέρθηκα στον κ. Παπαχριστόπουλο, τον συγκυβερνήτη σας λοιπόν, τους Ανεξάρτητους Έλληνες, σήμερα δεν θα μπορούσα παρά να αναφερθώ και στο εξής, γιατί βλέπω ότι αναφέρεστε συχνά στους Ευρωπαίους σοσιαλιστές, ο κ. Πιτέλα, τον οποίο τρεις φορές έχω συναντήσει τον τελευταίο χρόνο, αυτό το οποίο λέει -και σήμερα θα σας το πω, γιατί το είπε και δημόσια- σε κάθε συνάντηση την οποία κάνουμε είναι ότι θεωρεί αφύσικη τη συγκυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους Ανεξάρτητους Έλληνες στη χώρα μας, με ένα τέτοιο κόμμα. Σήμερα, λοιπόν, το είπε και δημόσια.

Δεν σας είδα να σχολιάσετε και σήμερα τις δηλώσεις του κ. Πιτέλα, του επικεφαλής της ομάδας των Ευρωπαίων σοσιαλιστών και δημοκρατών, για το πόσο αφύσικη θεωρεί αυτή την συγκυβέρνηση, την οποία έχετε κάνει και αυτόν τον τρόπο διακυβέρνησης, τον οποίο έχει.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, συζητάμε σήμερα ένα νομοσχέδιο και έχει έρθει στο προσκήνιο –δεν είναι εδώ, δυστυχώς, ο κ. Φίλης- το θέμα της αξιολόγησης, το θέμα των ολοήμερων σχολείων και θέλω να πω το εξής: Θέλω πραγματικά να απαντήσει ο Υπουργός με ορισμένα επιχειρήματα για το γεγονός ότι αυτό το οποίο φέρνει είναι χειρότερο απ’ αυτό το οποίο υπάρχει αυτή τη στιγμή.

Ξεκίνησαν πιλοτικά το 2010 και έχουν επεκταθεί στο 65% του μαθητικού δυναμικού της χώρας. Τι προσέφερε το ολοήμερο, με το ενιαίο αναμορφωμένο εκπαιδευτικό πρόγραμμα; Απελευθέρωση του σχολείου από το στενά γνωσιοκεντρικό ακαδημαϊκό χαρακτήρα. Έδωσε μεγαλύτερη έμφαση στις τέχνες και στον πολιτισμό, επέτρεπε σε μεγαλύτερο βαθμό την κίνηση, τη συνεργασία, την έκφραση, τη βιωματική εμπλοκή των μαθητών, αναβάθμιζε την ενασχόληση των μαθητών με τη φυσική αγωγή -είκοσι ώρες έναντι δώδεκα ωρών στα κλασικά δημοτικά-, εξασφάλιζε τέτοια ενασχόληση με τα αγγλικά -συνολικά είκοσι ώρες αγγλικά έναντι δώδεκα ωρών στα κλασικά-, προωθούσε την πληροφορική και εξασφάλιζε σε μεγαλύτερο βαθμό δραστηριότητες που δεν είχαν ακαδημαϊκό χαρακτήρα.

Μειώνετε τώρα, με τη νέα πρόταση, τις ώρες από τα μαθήματα της γυμναστικής, της μουσικής, της θεατρικής αγωγής, της πληροφορικής, της αγγλικής γλώσσας εναλλακτικά.

Είχαν πετύχει σε όλα τα ολοήμερα με αυτόν τον τρόπο; Εμείς πρώτοι θα σας πούμε ότι δεν είχαν πετύχει σε όλα. Είναι σημαντικό, όμως, να τονίσουμε ότι ξεκίνησαν πιλοτικά και πολύ γρήγορα επεκτάθηκαν στο 65% του μαθητικού δυναμικού.

Αντί, λοιπόν, να αξιολογηθεί ο θεσμός, προχωρείτε σε κάτι το άλλο, το οποίο, κατά τη γνώμη μας, δεν διασφαλίζει τα απαραίτητα. Δεν εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες για όλους τους μαθητές, καθώς αφορά σχολεία μεγαλύτερα από τετραθέσια, αποφεύγει να αντιμετωπίσει το μεγάλο πρόβλημα της ύπαρξης κενών σε εκπαιδευτικό προσωπικό, δημιουργεί σχολεία πολλών ταχυτήτων, θέτει διαφορετικές προϋποθέσεις εγγραφής στο ολοήμερο σχολείο, περιορίζει τις ώρες παραμονής των μαθητών στο σχολείο, εκθέτοντάς τους σε μεγαλύτερη ανισότητα.

Ήταν το προηγούμενο ένα ακριβό σχολείο, γιατί ακούσαμε και αυτά; Ναι, αλλά απαντούσε σε πραγματικές ανάγκες των μαθητών και, βεβαίως, είχε εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ.

Πρέπει να τονίσουμε ότι το 2010 -γιατί ακούσαμε εδώ ότι από τον προϋπολογισμό αυτά τα λεφτά δεν εξασφαλίστηκαν- η κατάσταση της χώρας μας ήταν αυτή, την οποία και εσείς τώρα παραδέχεστε σε πάρα πολλές τοποθετήσεις σας.

Είναι εμφανές, λοιπόν, ότι ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί να ανοίξει με όσο το δυνατόν λιγότερα κενά σε εκπαιδευτικούς τα σχολεία, καταργώντας τον συγκεκριμένο τύπο –επιτυχημένο, κατά τη γνώμη μας- για να εξοικονομήσει τέσσερις χιλιάδες θέσεις εκπαιδευτικών. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Να την πούμε ξεκάθαρα. Να την πείτε ξεκάθαρα. Είχατε μια πρόταση και αποδεχθήκατε να προσχωρήσετε σ’ αυτήν τη λύση.

Ωστόσο, η καλύτερη κατανομή δασκάλων, η λειτουργία σε εκπαιδευτικές ενότητες των ολοήμερων, αλλά και η ορθή διαχείριση των προγραμμάτων ΕΣΠΑ για το έτος που ολοκληρώνεται με την παράλληλη αποτελεσματική διεκδίκηση νέων πόρων, θα μπορούσαν, κατά τη γνώμη μας, να στηρίξουν τα ολοήμερα με τον υφιστάμενο τρόπο, τον οποίον θεωρούμε πετυχημένο και θεωρείται πετυχημένος και από την κοινωνία.

Άκουσα, επίσης, κατά τη διάρκεια των διαφόρων ομιλιών ότι είναι άδικη η κατηγορία για αποσπασματικές ρυθμίσεις –το είπε ο κ. Φωτάκης- και εσείς, κυρία Υπουργέ, είπατε ότι είναι τόσες πολλές οι εκκρεμότητες, γι’ αυτό υπάρχουν πολλές τροπολογίες. Μάλλον δεν είστε στην ίδια γραμμή με τον κ. Μπαλάφα πλέον, ο οποίος πριν από λίγο είπε ότι δεν είναι ορθός αυτός ο τρόπος νομοθέτησης, να νομοθετούμε με αυτόν τον τρόπο, με τις συνεχιζόμενες τροπολογίες. «Πρέπει να το παραδεχθώ», είπε πριν από λίγο. Ήρθατε σε μια άλλη εντελώς γραμμή, ώστε να πείτε ότι είναι καλό, μάλιστα είπατε να διαβάσετε και προσεκτικά όλα όσα υπάρχουν. Θα τοποθετηθούμε αύριο επί των συγκεκριμένων.

Όμως, θέλω να σας τονίσω μόνο το εξής ανεπανάληπτο που έχει συμβεί: Φέρατε έξι υπουργικές τροπολογίες. Δεν θα μιλήσω αυτήν τη στιγμή γι’ αυτές. Δεν έχω τον χρόνο. Φέρατε και άλλες δύο υπουργικές τροπολογίες -το Υπουργείο Παιδείας τις άλλες δύο- τις οποίες τις φέρατε στις 19.00΄ εκπρόθεσμες -και παρακαλώ το Προεδρείο να μην τις κάνει δεκτές- σήμερα και στις 21.00΄, δύο ώρες μετά, φέρατε εδώ τέσσερις σελίδες νομοτεχνικές βελτιώσεις για την εκπρόθεσμη τροπολογία, που φέρατε στις εφτά η ώρα το απόγευμα.

Αυτό δεν είναι αποσπασματική, πρόχειρη νομοθέτηση; Αυτό δεν είναι ένας τρόπος, με τον οποίο έχετε ξεπεράσει πλέον το κάθε όριο, το οποίο δεν τιμά κανέναν μας και νομίζω ότι δεν τιμά κι εσάς και δεν τιμά και τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ;  Θα πρέπει να το παραδεχθούμε όλοι εδώ πέρα, για να σταματήσει επιτέλους. Δεν θα σταματήσει, αν δεν το παραδεχθούμε πρώτα. Εδώ φτάσαμε στο σημείο να μην το παραδέχεστε καν σήμερα.

Κυρίες και κύριοι βουλευτές, στον ελάχιστο χρόνο που μου απομένει, θέλω να σας πω ότι συζητούμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα έπρεπε να αφορά αποκλειστικά στην έρευνα, αλλά επικεντρώνεται περισσότερο στις άλλες διατάξεις, παρά στην έρευνα. Είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο ενώ θέλει, κατά την αιτιολογική έκθεση, να αντιμετωπίσει θέματα κατεύθυνσης του ερευνητικού συστήματος, δεν παρέχει ένα πλαίσιο, το οποίο θα έδινε την κατεύθυνση αυτή, αλλά διαπραγματεύεται επιμέρους θέματα. Είναι ένα νομοσχέδιο, το οποίο ενώ θα έπρεπε να συζητείται μαζί με τα θέματα παιδείας, γιατί ο διάλογος για την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι αλληλένδετος με την έρευνα, έρχεται πρόχειρα, μόνο του, τόσο πρόχειρα, που ούτε καν μπορεί να δώσει το κόστος των ρυθμίσεών του.

Μιλάω συγκεκριμένα. Η Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους αντί να καταγράφει ως συνήθως το κόστος των ρυθμίσεων επί του κρατικού προϋπολογισμού, περιορίζεται σε αρκετές περιπτώσεις να αναφέρει φράσεις, όπως «για την εν λόγω δαπάνη δεν εστάλησαν στοιχεία από το επισπεύδον Υπουργείο», σε άλλο σημείο ξανά «η εν λόγω δαπάνη δεν έχει προσδιοριστεί από το επισπεύδον Υπουργείο».

Αποτέλεσμα όλης αυτής της προχειρότητας είναι να υπάρχει ένας νόμος, που βρίθει αντιφάσεων και δημιουργεί προβλήματα περισσότερα από αυτά που στοχεύσει να λύσει.

Βέβαια, υπήρχαν δεδομένα να χρησιμοποιήσετε, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Χάρτα του Ερευνητή στον Κώδικα Δεοντολογίας για την πρόσληψη ερευνητών, που υφίσταται από το 2005. Δεν χρειάζεται να ανακαλύψετε τον τροχό. Μπορείτε να τα λάβετε υπ’ όψιν σας για να προχωρήσετε σ’ ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο.

Όλα αυτά, λοιπόν, δείχνουν πόσο μακριά είμαστε από το να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες που θα προσελκύσουν και θα κρατήσουν ερευνητές και θα διαμορφώσουν ένα ασφαλές και πραγματικά αξιοκρατικό πλαίσιο έρευνας και καινοτομίας.

Όσον αφορά στην έρευνα, το νομοσχέδιο παρά τις ελαφρές βελτιώσεις ορισμένων διατάξεων απέχει από το να συνιστά έναν ευρωπαϊκό περιεκτικό νόμο του εικοστού πρώτου αιώνα.

Όσον αφορά στο πρώτο κεφάλαιο, συμφωνούμε σε πάρα πολλές διατάξεις του. Όμως, το δεύτερο και το τρίτο κεφάλαιο θα έπρεπε να απουσιάζουν από το παρόν νομοσχέδιο.

Γι’ αυτό θα δείτε ότι στο πρώτο κεφάλαιο για την έρευνα θα στηρίξουμε τις διατάξεις αλλά στο δεύτερο και στο τρίτο, επειδή δεν έπρεπε να συνδέεται, δεν θα τις στηρίξουμε.

Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, το δεύτερο κεφάλαιο αναφέρεται σε ρυθμίσεις για την ανώτατη εκπαίδευση και το τρίτο κεφάλαιο για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Διαφωνούμε με πολλά, όπως η διάκριση εκπαιδευτικών δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ΙΕΚ.

Δυστυχώς, δεν ήταν εδώ ο Υπουργός για να μου απαντήσει πριν –και ελπίζω να του μεταφερθεί- στο ερώτημα για το θέμα των ολοήμερων.

Θέλω μόνο να πω κάτι ακόμη, γιατί άκουσα και πραγματικά θέλω να πιστεύω ότι ισχύει αυτό που είπατε σε σχέση με τα νηπιαγωγεία. Για το συγκεκριμένο θέμα είχα την ευκαιρία να σας ακούσω και στην Επιτροπή και εδώ να αναφέρετε ότι κάτω από δεκατέσσερα παιδιά δεν θα κλείσουν και την ώρα που το αναφέρετε, μετά να φέρνετε ένα παράδειγμα ότι εάν είναι κάπου με ένα παιδί, θα κλείσει.

Δηλαδή, εάν είναι με έξι, με πέντε, με τέσσερα, τι θα γίνει με βάση αυτό που ψηφίζουμε; Βάλατε ξαφνικά ένα αυθαίρετο όριο πάλι–το οκτώ- καθώς μιλούσατε πριν από λίγο. Τι θα γίνει; Δεν μπορούμε όταν νομοθετούμε να μην ξέρουμε ακριβώς τι συμβαίνει.

Ελπίζω, λοιπόν, να συμβαίνει αυτό, να μην κλείσουν νηπιαγωγεία, τα οποία χρειάζονται να λειτουργούν. Δεν το αμφισβητούμε εάν υπάρχει αυτό το οποίο αναφέρετε κάπου. Δεν μιλάμε για μια τέτοια περίπτωση. Όμως, εάν υπάρχει κάπου με πέντε παιδιά, το οποίο είναι ένα μέρος πάρα πολύ απομακρυσμένο από όλα τα υπόλοιπα, να παραμείνει.