Γ. Κακουλίδης: «Δανειστές…»

Γ. Κακουλίδης: «Δανειστές…»

05/05/2015

ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ είναι όλοι ίδιοι. Εχουν τα ίδια χαρακτηριστικά, τα ίδια γνωρίσματα, την ίδια αναλγησία. Χρησιμοποιούν τις ίδιες μεθόδους άσκησης πίεσης στους οφειλέτες τους και δεν έχουν κανένα όριο όταν -σαδιστικά θα έλεγε κανείς -εκτοξεύουν απειλές ή τις εφαρμόζουν κιόλας στη συνέχεια.

Πέντε χρόνια τώρα, καθημερινά μοιραζόμαστε, ως κοινωνία, την αγωνία των εκάστοτε κυβερνήσεων και της πολιτικής ηγεσίας να καταφέρουν να «τα βγάλουν πέρα» με τις υποχρεώσεις της χώρας απέναντι στους δανειστές, που αδιαφορώντας για την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει ο λαός θέλουν…τα λεφτά τους πίσω.

Η χώρα δεν έχει να πληρώσει και τότε οι δανειστές ζητούν την ίδια τη χώρα προς εξόφληση του χρέους. Κι άντε οι διαπραγματεύσεις κι άντε οι συζητήσεις κι άντε οι εκκλήσεις. Μέρα παρά μέρα, η χώρα «βγαίνει» από την ευρωζώνη.

Ωρα με την ώρα, η χώρα επιστρέφει στη δραχμή. Λεπτό προς λεπτό, η χώρα γίνεται τριτοκοσμική και οι Ελληνες καταφεύγουν στις σπηλιές, άστεγοι, πένητες, εξαθλιωμένοι.

Η σημερινή κυβέρνηση της Αριστεράς γνωρίζει πλέον από… πρώτο χέρι την ασφυξία που προκαλούν οι πιέσεις των δανειστών, τόσο στην ίδια όσο και στην κοινωνία, η οποία κάθε τόσο καλείται να προχωρήσει σε νέες θυσίες που την έχουν κυριολεκτικά «τελειώσει».

Αναρωτιέμαι: αυτή η κυβέρνηση της Αριστεράς πώς επιτρέπει σε όλους όσοι έχουν δανείσει όχι στη χώρα αλλά στον λαό της, τους «ντόπιους» δανειστές δηλαδή, να συμπεριφέρονται με τον ίδιο και χειρότερο τρόπο από αυτόν των «ξένων» δανειστών;

Διότι η καταχρεωμένη σε τράπεζες, ταμεία, δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς κοινωνία υφίσταται τις ίδιες ακριβώς εκβιαστικές πιέσεις όπως αυτές που υφίσταται η χώρα, το κράτος και η κυβέρνηση, από ΔΝΤ, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, Eurogroup, Brussels Group και κάθε είδους group που θέλουν -λες- να μας εξαφανίσουν. Οι δανειστές είναι όλοι ίδιοι και γίνονται βασανιστές όταν θέλουν να πετύχουν τον σκοπό τους.

Ο Ελληνας δεν έχει πια να δώσει. Πού να τα βρει; Το ξέρουν καλά αυτό και ο πρωθυπουργός και η κυβέρνηση της Αριστεράς, που υφίστανται -σε άλλο όμως επίπεδο- τα ίδια.

Οφείλουν, όπως και προεκλογικά το υποσχέθηκαν, να απαλλάξουν την κοινωνία από τον εφιάλτη των δανειστών της. Να προστατεύσουν το βιος της και την ελευθερία της. Οπως ακριβώς το υποσχέθηκαν. Μ’ άλλα λόγια…Ούτε βήμα πίσω!