Ομιλία του Δ. Λουκά στη συνεδρίαση της Κ.Ε της ΔΗΜΑΡ

Ομιλία του Δ. Λουκά στη συνεδρίαση της Κ.Ε της ΔΗΜΑΡ

28/02/2015

Η κυβερνητική αλλαγή της 25ης Ιανουαρίου

 

Με τις εκλογές της 25ης  Ιανουαρίου  οι πολίτες της χώρας έδωσαν σαφή  εντολή πολιτικής αλλαγής. Ο ΣΥΡΙΖΑ δοκιμάζεται έντονα  καθώς η μετάβαση από τον ανέφελο χώρο των διακηρύξεων στο επώδυνο πεδίο διαχείρισης της καθημερινότητας των πολιτών  απαιτεί την βίαιη πολιτική ωρίμανση του. Οι εξελίξεις είναι πυκνές και η επιτυχία του εγχειρήματος δεν είναι δεδομένη

Η προσπάθεια της κυβέρνησης Σαμαρά και των συμμάχων του να διαμορφώσουν συνθήκες σύντομης αριστερής παρένθεσης δημιούργησαν ένα ασφυκτικό πλαίσιο το οποίο, σε συνδυασμό  με τις εγγενείς αδυναμίες , τα λάθη και τις παραλείψεις της κυβέρνησης, απορρόφησε το μέγιστο του δυναμικού της τον πρώτο μήνα ύπαρξής της.

Η κυβέρνηση κρίνεται στην πράξη όχι από τον μαξιμαλισμό των προεκλογικών της διακηρύξεων αλλά από το αν  θα μπορέσει να πάει τα πράγματα λίγο πιο μπροστά από εκεί που τα άφησε η απελθούσα κυβέρνηση.

Υπό αυτήν την έννοια η συμφωνία της κυβέρνησης με τα 18 μέλη της Ευρωζώνης  δίνει περιθώρια άσκησης μιας λιγότερο απεχθούς πολιτικής από αυτή η οποία ασκήθηκε μέχρι σήμερα.  Ο μετριασμός των εξωφρενικών πρωτογενών πλεονασμάτων, η απόρριψη νέων μέτρων λιτότητας, όπως οι απολύσεις 15.000 δημοσίων υπαλλήλων, η αποφυγή άμεσης μείωσης των  επικουρικών συντάξεων και πιθανώς μισθών, η μη αποδοχή του lock out στον ιδιωτικό τομέα,  αποτελούν επιτυχία της νέας κυβέρνησης.

Το μεγάλο στοίχημα όμως θα κριθεί στον τομέα των μεταρρυθμίσεων. Και στον τομέα αυτό η δυνατότητα της κυβέρνησης να καθορίσει η ίδια τις μεταρρυθμιστικές δράσεις καθιστά την ευθύνη της ακόμα μεγαλύτερη.  Η επιτυχία της θα αποτελέσει ισχυρή παρακαταθήκη για την αναστροφή του υφεσιακού σπιράλ και την ουσιαστική αναδιάρθρωση του χρέους στο εγγύς μέλλον. Η κυβέρνηση κατάφερε να κερδίσει χρόνο και χώρο, τώρα ήρθε η ώρα των έργων.

Απαιτούνται γενναίες κυβερνητικές πρωτοβουλίες, νέες συλλογικές συμπεριφορές, μια νέα αντίληψη για τη σχέση εργασίας και αποταμίευσης σε μια κοινωνία η οποία για δεκαετίες εκμαυλίστηκε με την αντίληψη των κοινοτικών επιδοτήσεων και των διαρθρωτικών προγραμμάτων.   Η δυναμική σύγκλισης πολιτικής και κοινωνίας την οποία έχει επιτύχει η κυβέρνηση στην παρούσα φάση δεν πρέπει να χαθεί αλλά να αποτελέσει αφετηρία για μια βαθιά  μεταμόρφωση της κοινωνικής και παραγωγικής βάσης της χώρας μας.

Η αξιοπρέπεια τη οποία νοιώθει ο Έλληνας πολίτης  καθώς βλέπει την κυβέρνηση του να διαπραγματεύεται σοβαρά και να επιτυγχάνει αξιοπρεπείς συμβιβασμούς δεν πρέπει να χαθεί.  Και δεδομένου ότι η κρίση είναι στον πυρήνα της είναι αποτέλεσμα της έλλειψης ήθους της πολιτικής, οικονομικής και διανοητικής ελίτ η οποία, περιστρεφόμενη γύρω από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ διαχειρίστηκε τις τύχες της χώρας μεταπολιτευτικά,  έχει ιδιαίτερη σημασία η ανάδειξη ενός άλλου ήθους και ύφους από τον χώρο της Αριστεράς.

Οι παρόντες οικονομικοί και πολιτικοί συσχετισμοί στην Ευρωζώνη, αλλά και η ίδια η υπόσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν επιτρέπουν μετωπικές συγκρούσεις  και την άμεση ήττα  των νεοφιλελεύθερων πολιτικών.

Η Ελληνική κυβέρνηση οφείλει να εγκαταλείψει τα μαξιμαλιστικά στοιχεία της  ρητορική της στον Ευρωπαϊκό χώρο και να εργαστεί μεθοδικά για τη σύγκλιση με όλες εκείνες τις πολιτικές  και κοινωνικές δυνάμεις οι οποίες, αν και εκκινούν από διαφορετικές αφετηρίες, επιθυμούν την πολιτική  και κοινωνική ενοποίηση της Ευρώπης. Ο πλέον ισχυρός εταίρος της Ευρωζώνης, η Γερμανία, αποδεικνύεται ανίκανη να διαχειριστεί τον ηγεμονικό ρόλο της και σύντομα θα ενισχυθούν και άλλες φωνές εναντίωσης στην εθνοκεντρική αντίληψή της.

Οι πολεμικές συγκρούσεις που εκδηλώνονται στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο υπογάστριο της Ρωσίας καθιστούν ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη ευρύτερων συνεννοήσεων  προκειμένου να αποφευχθούν επικίνδυνες γεωπολιτικές αναταράξεις.

Σε κάθε περίπτωση είναι αδύνατον να προχωρήσει σε ουσιαστικότερα πεδία ενοποίησης ένας σχηματισμός κρατών που έχει ενιαίο νόμισμα αλλά 19 διαφορετικά χρέη, 19 διαφορετικά φορολογικά συστήματα, 19 διαφορετικά  επιτόκια.

Η εμπειρία που αποκτήσαμε από την μέχρι σήμερα πορεία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης έδειξε ότι οι νόμοι της αγοράς και της ζήτησης καθώς και η κινητικότητα κεφαλαίων και εργασίας  δεν αποτελούν ικανές συνθήκες για την επίτευξη σύγκλησης. Το αποτέλεσμα ήταν αντίθετο και οδήγησε σε σημαντικές  αποκλίσεις. Η κύρια δύναμη για την επιτυχία σύγκλησης είναι η διάχυση της γνώσης και η επένδυση στην εκπαίδευση, τις δεξιότητες  και την καινοτομία.

Σε αυτό το εθνικό και διεθνές πλαίσιο η Δημοκρατική Αριστερά θα πρέπει να παραμένει σταθερή στην πολιτική κριτικής υποστήριξης της κυβέρνησης και να συμβάλλει με τις όποιες δυνάμεις της στην επιτυχία του έργου της.  Υπό αυτό το πρίσμα οφείλει να αντιμετωπίζει και την ανάληψη  από στελέχη της θέσεων ευθύνης στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

 

 

Σχετικά με το κόμμα μας

 

Η εκλογική συντριβή της 25ης Ιανουαρίου ήταν προδιαγεγραμμένη μια που  μετά την  μεγάλη εκλογική υποχώρηση των ευρωεκλογών το κόμμα δεν κατόρθωσε να διαμορφώσει δυναμική αναστροφής μιας ισχυρής τάσης απαξίωσης της εικόνας του που διαμορφώθηκε στους πολίτες.

Στην πρώτη συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου δήλωσα ότι εκ’ των πραγμάτων το εκλογικό αποτέλεσμα μας θέτει όλους υπό παραίτηση. Θέλω να είμαι συνεπής με αυτή τη δήλωσή μου και σήμερα  υποβάλλω στο σώμα που με εξέλεξε  την παραίτησή μου από μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς. Και οφείλω να κάνω τον σύντομο απολογισμό μου.

Διαφώνησα με τη συμμετοχή της Δημοκρατικής  Αριστεράς  στην τρικομματική κυβέρνηση αλλά προσπάθησα να υπηρετήσω τις συλλογικές αποφάσεις στο όνομα των κοινών ιδρυτικών αξιών του κόμματος.

Στο δεύτερο συνέδριο του κόμματος κατέθεσα μαζί με άλλους συντρόφους εκτενή πρόταση για την αλλαγή πολιτικής πορείας του κόμματος  και την έγκαιρη ανάληψη πρωτοβουλιών για την προγραμματική σύγκλιση με τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά μειοψηφήσαμε καθώς προκρίθηκε η διαμόρφωση του τρίτου πόλου.

Στο τρίτο συνέδριο του κόμματος, μετά το συντριπτικό εκλογικό αποτέλεσμα των ευρωεκλογών  είχα την τιμή να εκπροσωπήσω μια σημαντική μερίδα των συνέδρων ως υποψήφιος πρόεδρος του κόμματος προκειμένου να σηματοδοτήσουμε την ανάγκη για άμεση αλλαγή ηγεσίας και πολιτικής κατεύθυνσης. Και πάλι ηττηθήκαμε.

Τους τελευταίους μήνες το κόμμα έκανε την αναγκαία πολιτική στροφή αλλά ήταν πλέον πολύ αργά. Οι συνεχείς αμφισημίες της πολιτικής του κόμματος (π.χ. η πρόταση μελών της Ε.Ε. και της Κ.Ο την οποία ο Σαμαρά προσπάθησε να χρησιμοποιήσει ως σωσίβιο) και η κυριαρχία του «εγώ» απέναντι στις συλλογικές μορφές οργάνωσης και λειτουργίας του κόμματος είχαν πλέον απαξιώσει τη Δημοκρατική Αριστερά στη συνείδηση των πολιτών. Και ήρθε ως αποτέλεσμα το 0.49% των βουλευτικών εκλογών.

Νοιώθω επίσης ότι φέρω ευθύνη για το γεγονός ότι ενώ η στρατηγική του Αριστερού Δικτύου ως ρεύματος ιδεών ήταν η έγκαιρη και συστηματική σύγκλιση με τον ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ των πλέον σφοδρών επιθέσεων στην προσπάθεια προεκλογικής σύμπραξης με τον ΣΥΡΙΖΑ συγκαταλέγονται και αυτές που εκφράστηκαν από μέλη αυτού του ρεύματος ιδεών τόσο στην Εκτελεστική Επιτροπή όσο και στο Διαρκές Συνέδριο.

Κατανοώ ότι η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, αλλά η πολιτική δεν μπορεί να μένει μόνο στην ελπίδα. Η γενναία αποδοχή του λάθους και της ευθύνης μπορεί να αποτελέσει, για όποιον διαθέτει ταυτόχρονα ιδέες, δύναμη και ευαισθησία, αφετηρία για μια νέα δημιουργική πορεία.  Διαφορετικά, η εμμονή στην ορθότητα των επιλογών μας όταν δίπλα μας όλα έχουν συντριβεί μπορεί να μας οδηγήσει στη γελοιότητα. Πιστεύω ότι διαθέτουμε ιδέες και ευαισθησία, πρέπει να αντλήσουμε και την απαραίτητη δύναμη για να σταθούμε όρθιοι.

Αυτό που ορθά διακηρύξαμε ως καταστατική μας αρχή, ότι δηλαδή θα θέσουμε τις ιδέες της Αριστεράς υπό την βάσανο της καθημερινότητας των πολιτών ως Κυβερνώσα Αριστερά, παρά την προσπάθειά μας, δεν καταφέραμε να το υλοποιήσουμε εμείς αλλά  το επιχειρεί  το “άλλο μισό μας” το οποίο αφήσαμε πίσω μας φεύγοντας από τον Συνασπισμό το 2010.

Αγαπητοί σύντροφοι και συντρόφισσες δεν θέλω να σκιαμαχώ ούτε να οξύνω άσκοπες αντιπαραθέσεις σ’ ετούτη τη δύσκολη για το εγχείρημά μας ώρα.  Σήμερα όμως, βρισκόμαστε ενώπιον ενός δραματικού υπαρξιακού διλήμματος τουλάχιστον όπως εγώ κατανοώ την κατάσταση.

  • Να αποφασίσουμε ότι έκλεισε ο κύκλος της Δημοκρατικής Αριστεράς και κοινή συναινέσει να πάρει ο καθένας τον δρόμο του. Να λάβουμε όμως σοβαρά υπόψη ότι τα κόμματα δεν δημιουργούνται εκ του μηδενός
  • Να φάμε τις σάρκες μας πάνω στα συντρίμμια του σπιτιού μας.  Σε αυτή την επιλογή δεν πρόκειται να συμπράξω
  • Να συνομολογήσουμε τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη συνέχιση του εγχειρήματος στις νέες συνθήκες. Αυτή είναι μια ευγενής πρόκληση στην οποία θα ήθελα να συμβάλλω.

 

 

 

Φιλικά και συντροφικά

 

Δημήτρης Λουκάς