Αποσπάσματα συνέντευξης του Θ. Θεοχαρόπουλου Γραμματέα της Κ.Ε. της ΔΗΜ.ΑΡ. στην εκπομπή της ΝΕΡΙΤ «Έξι – Δέκα», 24-11-2014

Για τη διαπραγμάτευση και το δημόσιο χρέος

Εγκαλούμε την κυβέρνηση για το γεγονός ότι δεν γίνεται αποτελεσματική διαπραγμάτευση. Βεβαίως κάθονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, βεβαίως προσπαθούν, δεν μπαίνουμε σε λογική θεατρικών ή όχι καταστάσεων όπως ακούμε πολλές φορές από ορισμένα κόμματα της αντιπολίτευσης. Το θέμα εδώ είναι να δούμε στην ουσία αν γίνεται αποτελεσματική διαπραγμάτευση και που μπορούμε να βοηθήσουμε εμείς ώστε να γίνει αποτελεσματική η διαπραγμάτευση βάζοντας ένα πλαίσιο.

Όσον αφορά το δημοσιονομικό κενό και διάφορα άλλα ζητήματα, πρέπει να τονίσουμε ότι οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων για τα επόμενα χρόνια είναι ανέφικτοι. Αν δεν υπάρχει διαπραγμάτευση, σκληρή και αποτελεσματική, για να μειωθούν αυτοί οι στόχοι των πρωτογενών πλεονασμάτων, δεν θα μπορέσει, τα επόμενα χρόνια, να υπάρχει συμφωνία σε κρίσιμα ζητήματα, εκτός αν υπάρχει μια υπερφορολόγηση σε τέτοιο βαθμό που δεν θα μπορεί να το αντέξει κανένας.

Όσον αφορά τα εργασιακά και τις ομαδικές απολύσεις, είναι εκτός τόπου και χρόνου να ζητάμε τώρα, για παράδειγμα, την άρση του περιορισμού των ομαδικών απολύσεων στον ιδιωτικό τομέα. Αυτά δεν είναι ζητήματα που αυτή τη στιγμή είναι τα κύρια για την ελληνική κοινωνία και οικονομία. Δεν έχουν γίνει όντως οι διαρθρωτικές και εξυγιαντικές αλλαγές και παρεμβάσεις με προοδευτικό πρόσημο, οι οποίες έπρεπε να έχουν γίνει και πρέπει να γίνουν. Είναι άλλα όμως τα κρίσιμα ζητήματα, όχι αυτά τα οποία τίθενται στο τραπέζι. Και είναι και άλλα όπως ο ΦΠΑ στα νησιά. Ζητήματα στα οποία ουσιαστικά πρέπει να εξηγηθεί και ο ειδικός ρόλος κάποιων ρυθμίσεων με τα ειδικά χαρακτηριστικά που έχει η χώρα μας, πχ γιατί στα νησιά υπάρχει το μεταφορικό κόστος. Επίσης, στις συντάξεις δεν μπορεί να ανεχτεί κανείς μια επιπρόσθετη μείωση.

Όλα αυτά τα ζητήματα δεν μπορούν να προχωρήσουν στη χώρα μας, να είναι βιώσιμη η κατάσταση στην ελληνική κοινωνία, πρώτον αν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα μέτρα για τη μείωση της ανεργίας. Δεν βλέπω να γίνεται καμία συζήτηση σε αυτό το πλαίσιο, η ανεργία παραμένει στο 27% εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, η υψηλότερη στην Ε.Ε. και χρειάζεται ένα πρόγραμμα ειδικό για την ανάπτυξη, επενδυτικό, πέρα από το ΕΣΠΑ. Έχουμε κάνει συγκεκριμένους υπολογισμούς για το τι χρειάζεται στη χώρα αυτή τη στιγμή για να υπάρχει ένα αναπτυξιακό σοκ.

Το κύριο ζήτημα, το οποίο αν δεν λυθεί θα έχουμε συνεχώς διαπραγματεύσεις οι οποίες θα είναι ατελέσφορες είναι το θέμα του δημόσιου χρέους. Δεν είναι βιώσιμο το δημόσιο χρέος αυτή τη στιγμή και δεν θα γίνει αν δεν υπάρχει αναδιάρθρωσή του σε επίπεδα που να μπορούν να το καταστήσουν βιώσιμο. Δυστυχώς, ενώ από τον Νοέμβριο του 2012 υπάρχει δέσμευση των εταίρων μας ότι αυτή η διαδικασία θα ξεκινήσει μόλις πετύχουμε πρωτογενές πλεόνασμα και ενώ αυτό πιστοποιήθηκε από τη Eurostat τον Απρίλιο του 2014, η συζήτηση αυτή επίσημα δεν ξεκίνησε και δεν ξεκινάει. Πάντοτε υπάρχει και ένας λόγος για καθυστέρηση, τη μία έχουμε ευρωεκλογές, την άλλη κάτι άλλο. Εδώ χρειάζεται η κυβέρνηση, από την πρώτη στιγμή χρειαζόταν και δεν το έκανε, να θέσει το ζήτημα στο υψηλότερο επίπεδο διαπραγμάτευσης, την αναδιάρθρωση του δημοσίου χρέους για να καταστεί βιώσιμο. Όχι με μονομερείς ενέργειες, εμείς έχουμε περιγράψει έναν τρόπο ενεργειών, πέρα από τη χρονική μετακύλιση των ομολόγων και τη μείωση των επιτοκίων,  τα χρήματα που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών να σταματήσουν να χρεώνουν το δημόσιο χρέος, να βάλει το θέμα η ελληνική κυβέρνηση για την ευρωπαϊκή αμοιβαιοποίηση μέρους του δημόσιου χρέους.

Όλα αυτά τα στοιχεία πρέπει να μπούνε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Δυστυχώς η εμμονή στο να λέγεται ότι το χρέος είναι βιώσιμο, από στελέχη της κυβέρνησης, ουσιαστικά υπονομεύει τη διαπραγμάτευση, διότι δεν μπορεί να λες ότι είναι βιώσιμο και να θέλεις να βάλεις το θέμα απλώς για να το κάνεις λίγο περισσότερο βιώσιμο, δεν είναι λογική αυτή. Οι αγορές ξέρουν καλά, δεν τρώνε κουτόχορτο επειδή κάποιος θα πει στην Ελλάδα ότι είναι ή δεν είναι βιώσιμο το χρέος. Οι αγορές ξέρουν καλά τι συμβαίνει με το ελληνικό δημόσιο χρέος και αυτές στην ουσία θα κρίνουν. Για να μπορούμε να δανειζόμαστε ομαλά από τις αγορές θα πρέπει να αναδιαρθρωθεί το δημόσιο χρέος το συντομότερο δυνατόν. Δυστυχώς η κυβέρνηση αρνήθηκε την εθνική συνεννόηση στο θέμα του δημόσιου χρέους, την οποία ζητήσαμε, με σύγκλιση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών. Αρνήθηκε να γίνει ένας διάλογος για το πως θα κάνουμε το δημόσιο χρέος βιώσιμο.

 

Για τις μεταρρυθμίσεις και τις επενδύσεις

Πρόσφατα ένα γερμανικό συστημικό ίδρυμα μας κατέταξε προτελευταίους στην Ε.Ε. όσον αφορά τις κοινωνικές ανισότητες και μάλιστα αναλυτικά στην πρόσβαση στην υγεία, στην ισοκατανομή εισοδημάτων. Είμαστε στις τελευταίες θέσεις σε αυτά τα θέματα και στο τι έχει γίνει τα τελευταία χρόνια. Σε όλα αυτά τα ζητήματα δεν υπάρχει μεταρρυθμιστική βούληση. Δεν υπάρχει βούληση, δεν λέω αν έχει αποτέλεσμα, δεν υπάρχει καν η μεταρρυθμιστική βούληση για να λυθούν όλα αυτά τα προβλήματα.

Υπάρχουν όντως διαφορές μεταξύ μισθών ιδιωτικού και δημοσίου τομέα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Το θέμα είναι προς τα πού πρέπει να γίνει η σύγκλιση, προς τα πάνω ή προς τα κάτω. Εμείς λέμε ότι σε μια τέτοια διαδικασία, έτσι όπως βρίσκεται η χώρα μας, και για καθαρά οικονομικούς λόγους, επειδή η οικονομία είναι πολυσύνθετη και για να τονωθεί η ζήτηση, χρειάζεται βελτίωση της αγοραστικής δύναμης των καταναλωτών. Σε όλη αυτήν τη διαδικασία λοιπόν η ρύθμιση πρέπει να είναι προς τα πάνω και όχι προς τα κάτω. Να σας πω και ένα παράδειγμα, κάτι που έφερε ο Πρωθυπουργός της Ιταλίας στον προϋπολογισμό, δεν το συνιστώ, απλώς το αναφέρω γιατί ψάχνουν λύσεις αυτή τη στιγμή, έδωσε τη δυνατότητα στους πολίτες να μπορέσουν να κάνουν τμηματικά και κατά τη διάρκεια της εργασίας τους τη διαδικασία πληρωμής του εφάπαξ, για να τονωθεί η ζήτηση. Εμείς βέβαια εδώ έχουμε το πρόβλημα ότι δεν δίνεται το εφάπαξ στον χρόνο του, καθυστερεί 2-3 έτη. Είμαστε πολύ πίσω από αυτές τις διαδικασίες. Είναι ένα παράδειγμα για το πώς κοιτάει η Ιταλία την τόνωση της ζήτησης αυτήν τη στιγμή, κάτι το οποίο δεν το κάνουμε εδώ.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι χρειάζονται επενδύσεις και στο δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα. Πολλές φορές οι επενδύσεις στον δημόσιο τομέα έχουν πολλαπλασιαστική επίπτωση και στις επενδύσεις στον ιδιωτικό τομέα. Δυστυχώς ο  προϋπολογισμός ο οποίος κατατέθηκε αυτές τις μέρες μειώνει ξανά το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κατά 400 εκατομμύρια ευρώ. Ανάπτυξη με συνεχιζόμενη μείωση των δημοσίων επενδύσεων δεν είναι εφικτή. Όμως δεν φτάνει μόνο να υπάρχουν χρήματα, είναι αναγκαία η ύπαρξη χρημάτων, αλλά δεν αρκεί μόνο αυτή, υπάρχει γραφειοκρατία στη χώρα μας, που συνεχίζει να είναι σε υψηλότατο επίπεδο. Το φορολογικό περιβάλλον δεν είναι σταθερό. Δεν έχει γίνει μια φορολογική μεταρρύθμιση προοδευτική, η οποία να έχει δημιουργήσει ένα σταθερό φορολογικό περιβάλλον. Υπάρχουν εγκύκλιοι πάνω στις εγκυκλίους. Κάθε μέρα υπάρχει μια διαδικασία η οποία αναιρεί την προηγούμενη. Ένα τέτοιο επενδυτικό περιβάλλον διώχνει και τους ξένους επενδυτές και τους Έλληνες επενδυτές. Εγώ δεν βλέπω αυτήν την αισιοδοξία που υπάρχει από στελέχη της κυβέρνησης. Δεν υπάρχει βελτίωση της κατάστασης, αντίθετα βλέπουμε μια στασιμότητα σε αυτήν την κατάσταση, η οποία έχει δημιουργηθεί τα προηγούμενα χρόνια. Και βέβαια πολλοί κλάδοι παρουσιάζουν όχι μόνο στασιμότητα, αλλά χειροτέρευση των συνθηκών τους και των συνθηκών επιβίωσης των ανθρώπων που δουλεύουν σε αυτούς.

 

 

Για τις εργασιακές σχέσεις

Δεν είναι μόνο το θέμα της ανεργίας, που είναι πολύ σημαντικό, είναι η χώρα μας πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση και για μακρύ χρονικό διάστημα. Η κατάσταση στην χώρα μας έχει διαφορά σε σχέση για παράδειγμα με την ευέλικτη αγορά εργασίας της Ολλανδίας, που έχει δημιουργήσει ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον εργασίας. Εδώ μιλάμε για μια κατάσταση στην οποία και δεν βρίσκεις εργασία, αλλά και αυτοί που βρίσκουν εργασία είναι πάρα πολύ χαμηλόμισθοι. Για να φτάσουμε και στο σημείο από την κυβέρνηση το τελευταίο διάστημα να ακούγονται διάφορα, όπως η εθελοντική εργασία για κάλυψη προβλημάτων που υπάρχουν. Αυτό δείχνει ότι είναι ανακοινώσεις, οι οποίες γίνονται στον αέρα, οι οποίες παίρνονται στη συνέχεια πίσω. Δεν υπάρχει ένας σχεδιασμός για το πώς θα αντιμετωπισθεί συνολικά το πρόβλημα. Σχεδιασμός τι σημαίνει; Ποιοι κλάδοι θα μπορέσουν να τραβήξουν από εδώ και στο εξής θέσεις εργασίας; Άρα σε αυτούς τους κλάδους έχουμε μια διαφορετική φορολογική πολιτική, μια διαφορετική πολιτική την οποία την αποφασίζουμε. Δυστυχώς τέτοιο συνολικό αναπτυξιακό σχέδιο της χώρας δεν υπάρχει.