Π. Παναγιώτου :Θα διέλθει τις «συμπληγάδες»;

Π. Παναγιώτου :Θα διέλθει τις «συμπληγάδες»;

21/07/2014

Υπάρχει ακόμα ένα περιβάλλον δύσκολο και αξεκαθάριστο για το ελληνικό ζήτημα. Η ευρωπαϊκή κρίση εξακολουθεί να είναι «ανοιχτή πληγή». Σε αυτό συμφωνούν σχεδόν όλοι οι σοβαροί ανεξάρτητοι οικονομικοί αναλυτές. Η Ελλάδα, παρά τις θυσίες των πολιτών της, συνεχίζει να «μετεωρίζεται» οικονομικά, χωρίς ακόμα να έχει δημιουργηθεί ένα σταθερό πλαίσιο. Περιμένουμε τις αξιολογήσεις του Σεπτεμβρίου, που, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, αναμένεται ότι θα είναι μια δοκιμασία για την κυβέρνηση.
Όλα συνηγορούν στο ότι οι εταίροι-δανειστές μας δεν είναι έτοιμοι ακόμα για μια «συνολική λύση» μείωσης του χρέους και μεταβίβασης σοβαρών ευρωπαϊκών αναπτυξιακών πόρων. Πρώτον, γιατί οι Ευρωπαίοι δεν τα έχουν βρει μεταξύ τους πώς θα λύσουν τον ευρύτερο «γόρδιο δεσμό» μεταξύ Βορρά και Νότου. Δεύτερον, γιατί δεν είναι έτοιμοι να δεσμευτούν σε ένα γενικότερο «μοντέλο» λύσεων, με αφορμή την Ελλάδα. Και τρίτον, γιατί τους φοβίζουν οι απροσδιόριστες πολιτικές εξελίξεις και το ενδεχόμενο νικητής των επόμενων εκλογών να είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Άρα καθυστερούν. Τα «ψάχνουν όλα» παρά τις θετικές δηλώσεις συμπαράστασης… Προς το παρόν, αναζητούν και προωθούν τρόπους σταδιακών και ελεγχόμενων «κινήσεων» με τη λογική του «σπεύδε βραδέως» και «βήμα βήμα». Αυτά βεβαίως δυσκολεύουν την κυβέρνηση που βρίσκεται προ ενός ενδεχομένου πρόωρων εκλογών, λόγω εκλογής Προέδρου, και επιδιώκει μια γρήγορή «χαλάρωση» για μια κατηγορία (όντως) αρνητικών και αναποτελεσματικών μέτρων, ενταγμένων σε ένα πλαίσιο εξόδου από την κρίση (όχι νέα μνημόνια και νέα μέτρα, τέλος η τρόικα, αυτονομία στη λήψη αποφάσεων, έξοδος στις αγορές κ.λπ.), με ταυτόχρονη βέβαια εφαρμογή όλων των δεσμεύσεων, που εμφανίζονται ως οι τελευταίες…
Εξ ου και τα περί εύκολης κάλυψης του χρηματοδοτικού κενού, μη ύπαρξη νέου δημοσιονομικού κενού, εύκολης εξόδου στις αγορές κ.ο.κ., ως μέρους του «αισιόδοξου» επικοινωνιακού σεναρίου με σαφείς πολιτικές στοχεύσεις. Βέβαια η τελευταία παρουσία της τρόικας στην Αθήνα «προσγείωσε» κάπως τα πράγματα. Ενώ η δύσκολη αξιολόγηση του Σεπτεμβρίου έχει «χτυπήσει καμπανάκι» για την κυβέρνηση.
Δυστυχώς, κάτω από την πολιτική πίεση που της ασκείται και το άγχος των εκλογών, έχει διολισθήσει σε προαγγελίες αλλαγών και διευκολύνσεων που δεν έχουν συμφωνηθεί. Αντί για μια οργανωμένη, συστηματική και τεκμηριωμένη διαπραγμάτευση, σε τεχνοκρατικό και πολιτικό επίπεδο, έκανε το λάθος να «πουλάει» ανύπαρκτες ακόμα προεξοφλήσεις, πράγμα που τελικά αποτελεί άσκοπή κατανάλωση «διαπραγματευτικού κεφαλαίου»… Δηλαδή, δίκαιες επιδιώξεις διεκδικούνται με λάθος τρόπους. Είναι χαρακτηριστικό των ημερών ότι κάθε υπουργός που… «σέβεται τον εαυτό του», αφού έχει «φάει τα βόδι» της τρόικας, να ρίχνει και δυο – τρείς «επικοινωνιακές σφαλιάρες» στην τρόικα, για την… ουρά! Αντιλαμβανόμεθα πλήρως την πολιτική ανάγκη μιας «φιλολαϊκής ατζέντας» παράλληλα με την υλοποίηση των αντιδημοφιλών δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η κυβέρνηση ως στοιχείο μιας κάποιας εξισορρόπησης.
Όμως, το «τέλος τα μνημόνια και η τρόικα», όταν η αυστηρή επιτήρηση θα παραμείνει και η όποια νέα συμφωνία θα εμπεριέχει ελεγχόμενα σταδιακά προαπαιτούμενα, μπορεί να είναι μια «πολιτικά εκμεταλλεύσιμη» τοποθέτηση, πλην όμως δεν απηχεί την πραγματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής. Είναι προφανές ότι ο κ. Σαμαράς, με τις πρόσφατες ευρωπαϊκές συναντήσεις του, πιέζει τους Ευρωπαίους ηγέτες για ένα «γρήγορο ξεκαθάρισμα» του ελληνικού ζητήματος, έστω και με μια «πολιτική δέσμευση» και παράλληλη αποδοχή κάποιων «διορθωτικών αλλαγών», υποσχόμενος πιστή τήρηση των δεσμεύσεων. Προς το παρόν πάντως οι Ευρωπαίοι κρατούν «κλειστά τα χαρτιά τους»…
* Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο ‘Έθνος της Κυριακής»