xatz1

Άρθρο του Δημήτρη Χατζησωκράτη στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ»: «Το κάλεσμα»

05/10/2019

Πριν από τρεις μή­νες, την 7η Ιου­λί­ου, πάνω από 1,8 εκα­τομ­μύ­ρια έλ­λη­νες πο­λί­τες, με­τα­ξύ των οποί­ων πάνω από 680 χι­λιά­δες νέοι και νέες ηλι­κί­ας 17 – 24 χρό­νων, εξέ­φρα­σαν την εμπι­στο­σύ­νη τους στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ – Προ­ο­δευ­τι­κή Συμ­μα­χία κα­θι­στώ­ντας το σχή­μα τη με­γά­λη δύ­να­μη της δη­μο­κρα­τι­κής πα­ρά­τα­ξης.
Το ίδιο το βρά­δυ των εκλο­γών ο Αλέ­ξης Τσί­πρας, στο μή­νυ­μά του προς τους ψη­φο­φό­ρους, που προ­φα­νώς δεν ήταν όλοι/​ες Ριζο­σπά­στες Αρι­στε­ροί, κα­τέ­θε­σε και την υπό­σχε­ση: «Θα δώσω όλες μου τις δυ­νά­μεις ώστε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και η Προ­ο­δευ­τι­κή Συμ­μα­χία να με­τα­σχη­μα­τι­στούν σε μια με­γά­λη προ­ο­δευ­τι­κή δη­μο­κρα­τι­κή πα­ρά­τα­ξη, με ευ­θύ­νη για το πα­ρόν και το μέλ­λον του τό­που».
Στο τέ­λος του Σεπτεμ­βρί­ου, το δη­μο­κρα­τι­κό κά­λε­σμα έντα­ξης στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ -Προ­ο­δευ­τι­κή Συμ­μα­χία, είδε το φως της δη­μο­σιό­τη­τας.
Η «επί­ση­μη πρώ­τη» του δό­θη­κε στην ομι­λία του Αλ.Τσί­πρα στο Φεστι­βάλ της νε­ο­λαί­ας μπρο­στά σε ένα πρω­τό­γνω­ρα εντυ­πω­σια­κό πλή­θος.
Η πρό­σκλη­ση γί­νε­ται με το: «Ολοι εμείς», προς πα­λιούς/​ές, νέ­ους/​ές και …πολύ νε­ό­τε­ρους/​ες, αν­θρώ­πους με δια­φο­ρε­τι­κές πα­ρα­δό­σεις, αρι­στε­ρούς, σο­σια­λι­στές, αγω­νι­στές και αγω­νί­στριες του κομ­μου­νι­στι­κού, του οι­κο­λο­γι­κού και του φε­μι­νι­στι­κού κι­νή­μα­τος, προ­ο­δευ­τι­κούς δη­μο­κρα­τι­κούς πο­λί­τες του Κέντρου και αφο­ρά την έντα­ξή τους στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ – Προ­ο­δευ­τι­κή Συμ­μα­χία ώστε «να συν­δια­μορ­φώ­σου­με ένα κόμ­μα μα­ζι­κό, λαϊ­κό, ρι­ζο­σπα­στι­κό, δη­μο­κρα­τι­κό που θα εκ­προ­σω­πεί τα συμ­φέ­ρο­ντα της με­γά­λης κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας και θα δί­νει ρε­α­λι­στι­κές και προ­ο­δευ­τι­κές απα­ντή­σεις σε όλα τα σύν­θε­τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα και ο λαός μας».
Σήμε­ρα κα­νείς δεν αμ­φι­σβη­τεί ότι η επι­λο­γή του 31,53% των ελ­λή­νων πο­λι­τών κα­θι­στά τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­ – Προ­ο­δευ­τι­κή Συμ­μα­χία την κύ­ρια πο­λι­τι­κή δύ­να­μη στον ένα από τους δύο πό­λους του πο­λι­τι­κού συ­στή­μα­τος. Αυτή θα εί­ναι η κύ­ρια δύ­να­μη που θα δώ­σει τη μάχη ενά­ντια στις αντι­λαϊ­κές πο­λι­τι­κές και τη συ­ντη­ρη­τι­κή ατζέ­ντα, που η ΝΔ εκ­δι­πλώ­νει σε όλους τους το­μείς. Αυτός θα εί­ναι ο πο­λι­τι­κός χώ­ρος, που θα εγ­γυ­η­θεί το πο­λι­τι­κό σχέ­διο και την προ­ο­πτι­κή για μια νέα προ­ο­δευ­τι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση του τό­που.
Οι αμ­φι­σβη­τή­σεις, τα «κρα­τή­μα­τα», τα ερω­τή­μα­τα και οι δια­φω­νί­ες για πο­λι­τι­κές, πρα­κτι­κές, συ­μπε­ρι­φο­ρές τα 4½ χρό­νια δια­κυ­βέρ­νη­σης προ­φα­νώς και δεν πα­ρα­γρά­φο­νται. Αυτά, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, τα έχουν βιώ­σει και θα τα αι­σθά­νο­νται πολ­λοί/​ές αρι­στε­ροί/​ές, που έδω­σαν τις δι­κές τους μά­χες, μι­κρές ή με­γά­λες, μέσα από τις γραμ­μές των πα­λαιό­τε­ρων σχη­μά­των της πο­λύ­μορ­φης Αρι­στε­ράς και της οι­κο­λο­γί­ας. Ολοι/​ες όμως γνω­ρί­ζουν – πρέ­πει να γνω­ρί­ζουν – ότι η «πο­λυ­τέ­λεια» της άπο­ψης, η αυ­τάρ­κεια του τύ­που «η δική μου Αρι­στε­ρά», ο αυ­το­πε­ριο­ρι­σμός σε δια­τυ­πώ­σεις γνώ­μης στα μέσα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης μπο­ρεί, από τη μια, να εί­ναι μια… ατο­μι­κή διέ­ξο­δος. Ομως, από την άλλη, τα απο­τε­λέ­σμα­τα μόνο εκεί όπου «στρα­τεύ­ο­νται» και κι­νού­νται λαϊ­κές δυ­νά­μεις μπο­ρεί να ανα­μέ­νο­νται… Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο, που σή­με­ρα εί­ναι πολύ με­γά­λες και πο­λύ­μορ­φες…
Το προ­σκλη­τή­ριο, αυτή τη φορά, μας αφο­ρά όλους/​ες…