Xatzisokratis

Aρθρο του Δημήτρη Χατζησωκράτη στην Κontra News της Κυριακής : «Η «Θεσσαλονίκη» του Τσίπρα και του Μητσοτάκη»

01/10/2018

Ο μή­νας Σεπτέμ­βριος, που σή­με­ρα     τε­λειώ­νει, στο πο­λι­τι­κό πε­δίο, ση­μα­δεύ­τη­κε κα­θο­ρι­στι­κά από την πα­ρου­σία των δύο μο­νο­μά­χων του μι­κρού  πλέ­ον δι­κομ­μα­τι­σμού, στη 83 η ΔΕ­Θ.
Φέτος όμως έχει μια ξε­χω­ρι­στή αξία για­τί, όπως και να έχουν τα πράγ­μα­τα, δεν φαί­νε­ται ότι στην … 84 η ΔΕ­Θ οι ει­κό­νες θα εί­ναι ίδιες!
Πριν από το πολύ-εκλο­γι­κό έτος 2019, ακού­σα­με και τα δύο δια­δο­χι­κά Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κα τις δύο εκ­δο­χές  δια­κυ­βέρ­νη­σης. Δια­φο­ρε­τι­κές, όντως!
Την «Θεσ­σα­λο­νί­κη» του κ. Τσί­πρα και την «Θεσ­σα­λο­νί­κη» του κ. Μητσο­τά­κη.
Στις προ­γραμ­μα­τι­κές κα­τευ­θύν­σεις και των δύο αρ­χη­γών πα­ρου­σιά­στη­καν με τον πιο ξε­κά­θα­ρο τρό­πο: Ο μεν ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με  κε­ντρι­κή στό­χευ­ση την ανα­δια­νο­μή του ει­σο­δή­μα­τος. Η δε ΝΔ με κε­ντρι­κή
στό­χευ­ση την πα­ρα­γω­γή.
Κάθε μια ξε­χω­ρι­στή προ­σέγ­γι­ση απο­τε­λεί μια Α­ΝΑ­ΓΚΑΙΑ πλευ­ρά για την πο­ρεία της χώ­ρας αλλά και των πο­λι­τών της προς τα μπρος, δη­λα­δή προς μια κοι­νω­νι­κά δί­καιη ανά­πτυ­ξη, αλλά όχι και Ι­ΚΑ­ΝΗ για
να την εγ­γυ­η­θεί.
Αυτό για­τί σε αυ­τές τις εξαι­ρε­τι­κές συν­θή­κες της κρί­σης, των Μνη­μο­νί­ων και της, τυ­πι­κά, μετά το Μνη­μό­νιο επο­χής  εκ­φρά­ζο­νται: Με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να μι­ζά­ρει στους πε­ρισ­σό­τε­ρους φό­ρους, στις ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές, στη συρ­ρί­κνω­ση των ανα­γκαί­ων δη­μό­σιων δα­πα­νών, στην των υπο­χρε­ώ­σε­ων προς τους προ­μη­θευ­τές  του δη­μο­σί­ου για να μπο­ρεί να πε­τύ­χει όσο το δυ­να­τόν με­γα­λύ­τε­ρο ΥΠΕΡ­ΠΛΕ­Ο­ΝΑ­ΣΜΑ­, πέ­ραν από το ήδη δυ­σβά­στα­κτο πλε­ό­να­σμα του 3,5% μέ­χρι το 2022, για να το ανα­δια­νεί­μει όχι στους  πο­λί­τες αλλά σε αυ­τούς που θε­ω­ρεί ως  πε­λά­τες του. Με τη ΝΔ να μι­ζά­ρει στη μεί­ω­ση των φό­ρων και των ασφα­λι­στι­κών
ει­σφο­ρών, ώστε να πά­ρει επά­νω της η πα­ρα­γω­γή και να το­νω­θεί η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα. Και ενώ ανα­φέ­ρε­ται με λε­πτο­μέ­ρεια σε αυτά, η συ­να­κό­λου­θη ισο­στάθ­μι­ση με την μεί­ω­ση των δα­πα­νών, να πα­ρα­μέ­νει εκ­κω­φα­ντι­κά απροσ­διό­ρι­στη! Χωρίς να εν­δια­φέ­ρε­ται καν για την ανα­δια­νο­μή.
Τελι­κώς, και οι δύο αρ­χη­γοί ανα­λώ­θη­καν σε μια ακα­τά­σχε­τη πα­ρο­χο­λο­γία, την ίδια ώρα που και οι δυό τους δή­θεν την ξορ­κί­ζουν.
Το ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ­Σ, ως η δύ­να­μη, που αγω­νί­ζε­ται για να ανοί­ξει ο δρό­μος προς μια προ­ο­δευ­τι­κή δια­κυ­βέρ­νη­ση της χώ­ρας, για να μην την πα­ρα­δώ­σου­με είτε στους δα­νει­στές είτε στις αγο­ρές, για να μην επι­κρα­τή­σει είτε ο λαϊ­κι­σμός είτε ο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός, σε αντί­θε­ση και με τους δύο, λέει: ΝΑΙ στην πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση αλλά και επι­μέ­νει στη απα­ραί­τη­τη δί­καιη ανα­δια­νο­μή του ει­σο­δή­μα­τος. Τα βα­σι­κά
δη­λα­δή προ­τάγ­μα­τα της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας. Όχι με γε­νι­κούς όρους, αλλά με συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις  και νού­με­ρα και στα δύο σκέ­λη.