χατζησωκρατης

H ομιλία του Δημήτρη Χατζησωκράτη στην Κ.Ε. του Κινήματος Αλλαγής

06/06/2018

«Για το ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ­Σ σή­με­ρα. 5 επι­ση­μάν­σεις και μια κα­τα­κλεί­δα

1. Στα­δια­κή απα­γκί­στρω­ση από τα Μνη­μό­νια

2. Η­ Ο­ΜΟ­ΦΩ­ΝΗ θέση μας για τα του Μακε­δο­νι­κού

3. Οι 4 προ­τά­σεις μας για τον εθνι­κό σχε­δια­σμό απέ­να­ντι στην Τουρ­κία

4. Οι προ­τά­σεις μας για τις κα­τευ­θύν­σεις ενός νέου εκλο­γι­κού Νόμου

5. Ο­ Π. Σάν­τσεθ και η δε­σπό­ζου­σα θέση των σο­σια­λι­στών στην Ευρω­παϊ­κή Αρι­στε­ρά.

Η κα­τα­κλεί­δα: Το consensus, υπο­χρέ­ω­ση και προ­νο­μία της ηγε­σί­ας

Η Κ­ΠΕ έχει στα χέ­ρια της ένα Σχέ­διο Από­φα­σης, που επε­ξερ­γά­στη­κε το Πολι­τι­κό Συμ­βού­λιο και εν συ­νε­χεία η Εκτε­λε­στι­κή Γραμ­μα­τεία, το οποίο ανα­φέ­ρε­ται σε όλα τα ση­μεία της επι­και­ρό­τη­τας με ένα αρ­κε­τά συν­θε­τι­κό τρό­πο. Σχέ­διο, που δεν αντα­να­κλά μά­λι­στα πάρα πολ­λά δη­μο­σιεύ­μα­τα του τε­λευ­ταί­ου 15ή­με­ρου

Επι­τρέψ­τε μου λοι­πόν και για λό­γους χρό­νου να κάνω 5 επι­ση­μάν­σεις συν μια κα­τα­κλεί­δα στο τέ­λος.

1. Στα­δια­κή απα­γκί­στρω­ση από τα Μνη­μό­νια

Σε όσες συ­ζη­τή­σεις κάνω με συ­ντρό­φους/​ισ­σες και φί­λους/​ες, τόσο στις πα­ρέ­ες όσο και σε συ­νε­δριά­σεις κομ­μα­τι­κές αυτό που δια­πι­στώ­νω εί­ναι ότι δεν έχου­με ως ηγε­σία, κα­τα­φέ­ρει, παρά τις τό­σες μα τό­σες επε­ξερ­γα­σί­ες και πα­ρεμ­βά­σεις μας σε κε­ντρι­κά, σε ει­δι­κά θέ­μα­τα. Παρά τις πρω­το­βου­λί­ες και επε­ξερ­γα­σί­ες μας. Δεν έχου­με κα­τα­φέ­ρει να εντυ­πώ­σου­με, να «σφη­νώ­σου­με» στα μυα­λά όλων όσων θέ­λου­με να απευ­θυν­θού­με: ΤΙ­ ΛΕ­ΜΕ­. Όχι γε­νι­κά. Ποιο εί­ναι το ΔΙ­ΚΟ­ ΜΑ­Σ. Αυτό που ταυ­τό­χρο­να θα μας δια­χω­ρί­ζει και από τα άλλα κόμ­μα­τα.

Θα ανα­φερ­θώ στο μεί­ζον ζή­τη­μα της χώ­ρας. Μετά το κλεί­σι­μο του τρί­του Προ­γράμ­μα­τος τι;

Ο Αλ.Τσί­πρας λέει: «Καθα­ρή έξο­δος και …ξερό ψωμί». Ο­ Κυρ.Μητσο­τά­κης λέει: «Δεν θα υπο­δεί­ξου­με εμείς τι θα κά­νει η κυ­βέρ­νη­ση για την ασφα­λή έξο­δο στις αγο­ρές».

Εμείς εί­πα­με, έχο­ντας προ­χω­ρή­σει σε επε­ξερ­γα­σί­ες στον το­μέα οι­κο­νο­μι­κής Πολι­τι­κής κάτι δια­φο­ρε­τι­κό. Βεβαί­ως, όπως και σε άλλα ζη­τή­μα­τα δεν έχει «κα­τα­κα­θί­σει» στη συ­νεί­δη­ση όσων μας πα­ρα­κο­λου­θούν, φί­λων και αντι­πά­λων! Τι εί­πα­με; Σας έχει μεί­νει κάτι; Ε­! λοι­πόν ζη­τή­σα­με και ζη­τά­με: «Απα­γκί­στρω­ση από τα Μνη­μό­νια, προ­σε­κτι­κή και στα­δια­κή, ώστε η έξο­δος να εί­ναι ορι­στι­κή και να μην τα ξα­να­χρεια­στού­με». Ζητά­με: «να υπάρ­ξει μια προ­σε­κτι­κή δια­δι­κα­σία εξό­δου, σε συ­νερ­γα­σία με τον ESM και την Τρά­πε­ζα Ελλά­δος, με εμπι­στευ­τι­κό­τη­τα και χω­ρίς δη­μό­σιες άσκο­πες αντι­πα­ρα­θέ­σεις.

Με την υπο­χρέ­ω­ση του Μηχα­νι­σμού Στή­ρι­ξης να πα­ρεμ­βαί­νει όπο­τε τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα δέ­χο­νται κερ­δο­σκο­πι­κές επι­θέ­σεις και η χώρα θα δυ­σκο­λεύ­ε­ται να δα­νει­στεί».

Αυτό μπο­ρεί να το επα­να­λαμ­βά­νου­με συ­νε­χώς έτσι; Να μην αλ­λά­ζου­με, εντός 48ώ­ρου(!) την κρί­σι­μη λέξη, που εντυ­πώ­νε­ται, δηλ. το «απα­γκί­στρω­ση» σε … «απο­δέ­σμευ­ση» επει­δή σε κά­ποιους πο­λι­τι­κούς ανα­λυ­τές δεν άρε­σε; Μπο­ρού­με να το θέ­του­με όλοι/​ες στις πα­ρεμ­βά­σεις μας και να μην εί­ναι μόνο η Πρό­ε­δρος, και πολύ λί­γοι ακό­μα, που έχο­ντας δη­μό­σιο λόγο, να το επα­να­λαμ­βά­νουν;

2. Η­ Ο­ΜΟ­ΦΩ­ΝΗ θέση μας για τα του Μακε­δο­νι­κού

Έχου­με επα­νει­λημ­μέ­νες Ο­ΜΟ­ΦΩ­ΝΕ­Σ απο­φά­σεις του Πολι­τι­κού Συμ­βου­λί­ου για το ζή­τη­μα αυτό.

Να εξη­γη­θού­με συ­ντρο­φι­κά εδώ.

Γιατί πα­ντού δια­χέ­ε­ται η ει­κό­να και η εντύ­πω­ση ότι στο θέμα αυτό το ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ­Σ εί­ναι δια­σπα­σμέ­νο;

Γιατί πα­ντού επι­κρα­τεί η εντύ­πω­ση ότι ΠΟ­ΤΑ­ΜΙ και ΔΗ­ΜΑ­Ρ θα ψη­φί­σουν στη Βουλή ενώ όλοι οι υπό­λοι­ποι τε­λι­κά θα βρουν ένα τρό­πο να έχουν αρ­νη­τι­κή ψήφο; . Να δε­χθώ ότι οι πρώ­τοι στο δη­μό­σιο λόγο υπερ­το­νί­ζουν την ανά­γκη για να υπάρ­ξει λύση. Όχι βέ­βαια η όποια λύση.

Αλλά και οι υπό­λοι­ποι; Γιατί αφή­νου­με, κλεί­νου­με το μάτι, ή καλ­λιερ­γού­με μια τέ­τοια εντύ­πω­ση;

Γιατί στο λόγο μας ανα­φέ­ρου­με ότι υπάρ­χει η Ομό­φω­νη από­φα­ση του Πολι­τι­κού Συμ­βου­λί­ου και πάμε, γρή­γο­ρα –γρή­γο­ρα πα­ρα­κά­τω χω­ρίς κάθε φορά να ανα­φέ­ρου­με όλα τα στοι­χεία της πρό­τα­σης ώστε να αγκυ­ρω­θεί η εντύ­πω­ση στον κό­σμο για το τι λέμε και κυ­ρί­ως για­τί εμείς θέ­λου­με λύση συ­νο­λι­κή και απο­τε­λε­σμα­τι­κή;

Είμα­στε από αυτή την πλευ­ρά. Λύση, «που θα δια­σφα­λί­ζει πλή­ρως τα εθνι­κά συμ­φέ­ρο­ντα, μια Ενιαία Συν­θή­κη με νο­μι­κά δε­σμευ­τι­κές εγ­γυ­ή­σεις από Διε­θνείς Οργα­νι­σμούς που θα απο­τρέ­πουν ενέρ­γειες αλυ­τρω­τι­σμού, προ­πα­γάν­δας και κα­τα­στρα­τή­γη­σης των όσων θα συμ­φω­νη­θούν.

Με σύν­θε­τη ονο­μα­σία για όλες τις χρή­σεις με αλ­λα­γή του Συντάγ­μα­τος και σα­φές και δε­σμευ­τι­κό χρο­νο­διά­γραμ­μα.

Θέλου­με λύση αλλά όχι οποια­δή­πο­τε λύση». Μπο­ρού­με αυτά να λέμε; Και να μην κα­τα­τρυ­χό­μα­στε με ανώ­φε­λες αψι­μα­χί­ες και κό­ντρες με τους πο­λι­τι­κούς μας αντι­πά­λους , που τε­λι­κά θο­λώ­νουν και συ­σκο­τί­ζουν το κύ­ριο;

3. Οι 4 προ­τά­σεις μας για τον εθνι­κό σχε­δια­σμό απέ­να­ντι στην Τουρ­κία

Υπο­γραμ­μί­ζου­με και σω­στά ότι το πρω­τεύ­ον πρό­βλη­μα στα εθνι­κά μας θέ­μα­τα εί­ναι η επι­θε­τι­κή στρα­τη­γι­κή της Τουρ­κί­ας απέ­να­ντι στη χώρα μας.

Δια­μορ­φώ­σα­με, πριν από ένα πε­ρί­που μήνα, μια συ­γκε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση 4 πρω­το­βου­λιών, που πρέ­πει να διεκ­δι­κή­σου­με να ανα­λη­φθούν και να πε­ρι­λη­φθούν σε ένα εθνι­κό σχε­δια­σμό. Είμαι βέ­βαιος ότι πάρα πολύ λί­γοι τις γνω­ρί­ζουν.

Δόθη­καν στη δη­μο­σιό­τη­τα με ανα­κοί­νω­ση της Προ­έ­δρου. Αλλά με αι­σχυ­ντη­λό, θα έλε­γα τρό­πο. Και εκ της δη­μό­σιας απή­χη­σής τους… ανε­πι­τυ­χώς! Και αυτό για­τί υπήρ­ξε κά­ποια δια­φω­νία …αν θα έπρε­πε να δού­με πρω­θυ­πουρ­γό και κόμ­μα­τα και να τους βά­λου­με μπρο­στά στις ευ­θύ­νες τους!. Πως αλ­λιώς μπο­ρεί να προ­ω­θεί­ται μια εθνι­κή πο­λι­τι­κή; Με φο­βί­ες για το πως στη ση­με­ρι­νή εσω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή συ­γκυ­ρία θα χα­ρα­κτη­ρι­στεί μια τέ­τοια πρω­το­βου­λία; Επι­μέ­νω ότι αν θα υπάρ­ξει κά­ποια έξαρ­ση και έντα­ση με τους Τούρ­κους να εί­μα­στε έτοι­μοι με τον πιο ηχη­ρό τρό­πο, με συ­να­ντή­σεις κο­ρυ­φής

να ζη­τή­σου­με την υιο­θέ­τη­ση και προ­ώ­θη­σή τους ως Εθνι­κή Γραμ­μή.

4. Οι προ­τά­σεις μας για τις κα­τευ­θύν­σεις ενός νέου εκλο­γι­κού Νόμου

Επε­ξερ­γα­στή­κα­με και προ­ω­θή­σα­με, παρά τις δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις σχε­τι­κά με την πλή­ρη ή μη κα­τάρ­γη­ση του bonus, μια ενιαία πρό­τα­ση του ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ΤΟ­Σ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ­Σ για το νέο εκλο­γι­κό νόμο. ΣΥ­ΝΟ­ΛΙ­ΚΗ­ ΠΡΟ­ΤΑ­ΣΗ.

-Δικαιό­τε­ρο και ανα­λο­γι­κό­τε­ρο εκλο­γι­κό σύ­στη­μα

-κα­τά­τμη­ση των με­γά­λων εκλο­γι­κών πε­ρι­φε­ρειών

-δια­τή­ρη­ση του 3% ως όριο ει­σό­δου στη Βουλή

-δυ­να­τό­τη­τα ψή­φου για τους Έλλη­νες εκλο­γείς του εξω­τε­ρι­κού

-μέ­τρα δια­φά­νειας για την χρη­μα­το­δό­τη­ση των κομ­μά­των

Και με αυτή τη συ­νο­λι­κή πρό­τα­ση οι εκ­πρό­σω­ποί μας προ­σήλ­θαν στο Υπ. Εσω­τε­ρι­κών.

Και ενώ η πο­λι­τι­κή μας συ­νεν­νό­η­ση και συμ­φω­νία ήταν ότι υπό το πρί­σμα αυ­τής της ΣΥ­ΝΟ­ΛΙ­ΚΗ­Σ ΠΡΟ­ΤΑ­ΣΗ­Σ θα εξε­τά­σου­με, επί μέ­ρους ζη­τή­μα­τα που, εν­δε­χο­μέ­νως, η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­Α­ΝΕ­Λ για δι­κούς της λό­γους θα προ­ω­θού­σε, από την ημέ­ρα εκεί­νη και εντεύ­θεν προ­βάλ­λο­νταν η Πρό­τα­σή μας ως Πρό­τα­ση – ΠΑ­ΚΕ­ΤΟ­, όπου το ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ­Σ εμ­φα­νί­ζο­νταν, ως μη όφει­λε, ότι δεν θα συ­ζη­τού­σε τί­πο­τε άλλο πέ­ραν της απο­δο­χής αυ­τού του ΠΑ­ΚΕ­ΤΟΥ­. Άλλως θα ήταν απορ­ρι­πτι­κό, ακό­μα και σε επι­μέ­ρους προ­τά­σεις που μπο­ρού­σαν να συ­νά­δουν με μέ­ρος της πρό­τα­σής του. …..

5. Ο­ Π. Σάν­τσεθ και η δε­σπό­ζου­σα θέση των σο­σια­λι­στών στην Ευρω­παϊ­κή Αρι­στε­ρά.

Η πρω­θυ­πουρ­γία του Πέδρο Σάν­τσεθ με τη στή­ρι­ξη των Ποδέ­μος μας ξα­να­βά­ζει εκ των πραγ­μά­των να ξα­να­σκε­φτού­με τα δικά μας.

Τη στό­χευ­σή μας δη­λα­δή ως σο­σια­λι­στι­κός χώ­ρος και την επι­δί­ω­ξη πο­λι­τι­κών συμ­μα­χιών στο με­σο­πρό­θε­σμη προ­ο­πτι­κή.

Και εί­μαι ικα­νο­ποι­η­μέ­νος που το Σχέ­διο Από­φα­σης επα­νέρ­χε­ται στην χω­ρίς αμ­φι­ση­μί­ες αντι­πα­ρά­θε­ση τόσο απέ­να­ντι στον λαϊ­κι­σμό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ όσο και στη στα­θε­ρή προ­σή­λω­ση της ΝΔ στη συ­ντη­ρη­τι­κή κα­τεύ­θυν­ση. Κυρί­ως όμως επα­νέρ­χε­ται με την αρ­μό­ζου­σα έντα­ση στο ζή­τη­μα της ευ­ρύ­τα­της εθνι­κής συ­νεν­νό­η­σης και στο ανα­γκαίο της δια­μόρ­φω­σης των νέων πο­λι­τι­κών συ­σχε­τι­σμών, ώστε με πρω­το­βου­λία του ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ΤΟ­Σ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ­Σ να ανοί­ξει ο δρό­μος. Βλέπε η λαϊ­κή εντο­λή για την ΤΡΙ­ΤΗ­ Ε­ΝΤΟ­ΛΗ!

Να το­νί­σω ότι δεν με βρί­σκει σύμ­φω­νο η εγκα­τά­λει­ψη της δι­χο­το­μί­ας Αρι­στε­ρά-δε­ξιά και η προ­σπά­θεια με­τε­ξέ­λι­ξής της στο δί­πο­λο Πρό­ο­δος –συ­ντή­ρη­ση, όπου μά­λι­στα θα σπεύ­σου­με να το­νί­ζου­με ότι συ­ντή­ρη­ση εί­ναι η ΝΔ και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ­! Και η πρό­ο­δος ποιοι; Εμείς; Μόνο; Εμείς -εμείς οι μό­νοι συ­νε­πείς(;)(!)

Βρί­σκω το σχή­μα ιδιαι­τέ­ρως ελ­λι­πές. Δεν μπο­ρεί να εκ­φρά­σει τις πολ­λα­πλές ιδιο­τυ­πί­ες του ελ­λη­νι­κού πο­λι­τι­κού και κοι­νω­νι­κού γί­γνε­σθαι.

Ας μη γε­λιό­μα­στε! Στον ελ­λη­νι­κό χώρο, πρό­βλη­μα ανα­γνώ­ρι­σης των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων, ως Αρι­στε­ρά όπως αυτή ορί­ζε­ται ιστο­ρι­κά και πο­λι­τι­κά στον ευ­ρω­παϊ­κό χώρο, υπάρ­χει. Πέραν φυ­σι­κά από το ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μα του αυ­το­προσ­διο­ρι­σμού! Υφί­στα­ται λόγω της ιδιο­μορ­φί­ας, που προ­έ­κυ­ψε στην Ελλά­δα εξ αι­τί­ας της κρί­σης και των μη­νη­μο­νί­ων. Όπου ένα κόμ­μα της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς να έχει κα­τα­κτή­σει την κυ­ρί­αρ­χη θέση μέσα στον ευ­ρύ­τε­ρο χώρο της πλη­θυ­ντι­κής αρι­στε­ράς. Ενώ στον ευ­ρω­παϊ­κό χώρο η «κα­νο­νι­κό­τη­τα» εί­ναι

όπου ρι­ζο­σπά­στες της αρι­στε­ράς, σε λί­γες χώ­ρες, συμ­με­τέ­χουν ή στη­ρί­ζουν κυ­βέρ­νη­ση αυτό να γί­νε­ται με τον κύ­ριο λόγο να τον έχουν και ηγε­μο­νι­κή δύ­να­μη να εί­ναι οι σο­σια­λι­στές και σο­σιαλ­δη­μο­κρά­τες!

Και στην Ελλά­δα μά­λι­στα ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ να σιεκ­δι­κεί αυτή η κα­τά­στα­ση να λά­βει και … μό­νι­μα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά!

Αυτή η … ιδιο­μορ­φία, αυτή η «μη κα­νο­νι­κό­τη­τα» εί­ναι προ­φα­νές για εμάς ότι δεν μπο­ρεί να συ­νε­χί­σει. Και εί­ναι απο­λύ­τως φυ­σιο­λο­γι­κό το να επι­διώ­κου­με να ανα­τρα­πεί. Να θέ­λου­με την ηγε­μο­νία στον ευ­ρύ­τα­το χώρο της ευ­ρύ­τα­της αρι­στε­ράς-επα­να­λαμ­βά­νω με τους πο­λι­τι­κούς όρους, που όλη η Ευρώ­πη δέ­χε­ται-, να την κα­τα­κτή­σου­με εμείς. Και αυτό περ­νά­ει πρώ­τα απ΄ όλα από την ήττα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στις εκλο­γές. Γιατί, πέρα απ΄όλα και φυ­σι­κά κυ­ρί­ως, για­τί εί­ναι επι­κίν­δυ­νος ως κυ­βέρ­νη­ση για τη χώρα.

Δεν μπο­ρεί όμως παρά στο μέλ­λον , κάτω από άλ­λους εντε­λώς όρους –και γι΄ αυτό πρέ­πει στις εκλο­γές να κά­νου­με το πρώ­το με­γά­λο βήμα με την ισχυ­ρο­ποί­η­σή μας- να γνω­ρί­ζου­με ότι οι πο­ρεί­ες δεν θα εί­ναι απο­κλί­νου­σες αλλά θα πρέ­πει να προ­σο­μοιά­ζουν με όλες τις άλ­λες ευ­ρω­παϊ­κές!

Αλλά εδώ ανοί­γει μια ευ­ρύ­τα­τη συ­ζή­τη­ση, που θα εί­ναι και ανα­πό­φευ­κτη.

Η κα­τα­κλεί­δα: Το consensus, υπο­χρέ­ω­ση και προ­νο­μία της ηγε­σί­ας

Συνε­χί­ζω να επα­να­λαμ­βά­νω και εγώ ότι αφού εί­μα­στε ως ΚΙ­ΝΗ­ΜΑ­ ΑΛ­ΛΑ­ΓΗ­Σ ένας ενιαί­ος αλλά και πο­λυ­κομ­μα­τι­κός φο­ρέ­ας σε φάση με­τά­βα­σης οφεί­λου­με όλοι και όλες προ­σε­κτι­κά βή­μα­τα.

Να λει­τουρ­γού­με με το consensus.

Αυτό απο­τε­λεί και υπο­χρέ­ω­ση και προ­νο­μία της ηγε­σί­ας.

Εν ονό­μα­τι της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας δεν μπο­ρεί να πο­ρευό­μα­στε με τε­τε­λε­σμέ­να.

Ο τρό­πος λει­τουρ­γί­ας μας δεν εί­ναι ορ­γα­νω­τι­κό πρό­βλη­μα. Είναι εξό­χως πο­λι­τι­κό.

Είναι ταυ­το­χρό­νως η μο­να­δι­κή δυ­να­τό­τη­τα να μπο­ρού­με όλοι και όλες να δρού­με αι­σθα­νό­με­νοι/​ες ευ­ρύ­χω­ρα στο κοι­νό μας σπί­τι.»