θεοχαροπουλος βουλη

Ομιλία του Θανάση Θεοχαρόπουλου στη Βουλή: «Έχετε επιλεκτική ευαισθησία, αυτεπάγγελτη δίωξη για προστασία των πλειστηριασμών αντί προστασίας των πολιτών»(video)

21/12/2017

 

Η ομιλία στη Βουλή του πρόεδρου της ΔΗΜΑΡ και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Θανάση Θεοχαρόπουλου:

Συζητούμε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλή “με αφορμή” ένα νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης. Και λέω “με αφορμή”, διότι το νομοσχέδιο αυτό συνοδεύεται από ένα «τσουνάμι» υπουργικών τροπολογιών. Δεκάδες τροπολογίες από διάφορα Υπουργεία, για «τακτοποίηση» ποικίλων υποθέσεων. Μερικές είναι επείγουσες διότι τελειώνει ο χρόνος, άλλες πάλι δε μπορώ να καταλάβω γιατί δεν τις συζητούμε όπως θα έπρεπε. Τρέχει λοιπόν η κυβέρνηση να κλείσει εκκρεμότητες πριν φύγει ο χρόνος. Πάγια αυτή η τακτική της! Βέβαια ακόμη κι αν δεν υπήρχαν οι τροπολογίες, θα μπορούσαμε μεν να συζητήσουμε την ουσία των διατάξεων του νομοσχεδίου, όχι όμως μια συνολική και ολοκληρωμένη προσέγγιση στο πλαίσιο της ορθής λειτουργίας της δικαιοσύνης. Διότι αυτό το νομοσχέδιο περιλαμβάνει, και πάλι, μια σειρά αποσπασματικών ρυθμίσεων, που δεν συνδέονται και μεταξύ τους.

Για ποια ορθή λειτουργία της δικαιοσύνης μπορούμε να μιλάμε όταν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα «μπρα-ντε-φερ» μεταξύ εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας; Η οξύτατη αντιπαράθεση κυβέρνησης και δικαστών το μόνο που επιτυγχάνει είναι να υποσκάπτει το κύρος των θεσμών και την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη.

Πολλές φορές, κύριοι της κυβέρνησης, στέκεστε απέναντι στις δικαστικές αποφάσεις, ενώ οφείλετε να προστατεύσετε την δικαιοσύνη, ακόμα και από πολιτικές επιθέσεις. Ιδίως ο πρωθυπουργός και ο Υπουργός Δικαιοσύνης.

Και βέβαια δεν θεωρώ ότι πρέπει να υιοθετήσουμε ένα σκηνικό που θέλει τους δικαστές να είναι υπεράνω οποιασδήποτε κριτικής. Οι πολιτικές σκοπιμότητες όμως, από όπου και αν προέρχονται, πρέπει να σπάσουν τα μούτρα τους μπροστά στον τοίχο που ονομάζεται κράτος δικαίου.

Είναι όμως δυνατόν ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας να δηλώνει «δυσαρέσκεια» συνεχώς με τις αποφάσεις της δικαιοσύνης; Είναι δυνατόν να δηλώνει «αγανάκτηση», ο πρωθυπουργός της χώρας, όταν βλέπει –όπως λέει- «φαινόμενα όπου οι δικαστές επιχειρούν ή επιθυμούν να βγάζουν αντισυνταγματικούς νόμους»; Με βάση το Σύνταγμα δεν αποφασίζουν οι δικαστές; Ας πει συγκεκριμένα πού και με τι διαφωνεί. Να θυμίσω, είχε προτρέξει να πει ότι δεν βλέπει κανέναν λόγο να αποφασίσει η δικαιοσύνη το θέμα των τηλεοπτικών αδειών. Δηλαδή προσπαθεί συνεχώς να προκαταλαμβάνει και δεν αποδέχεται την κριτική. Επιλέγει την μετωπική και άγονη αντιπαράθεση. Και διαμηνύει μάλιστα ο κ. Τσίπρας στην προχθεσινή ομιλία του για τον Προϋπολογισμό του 2018 ότι δεν είναι η κυβέρνηση αυτή που θα κουραστεί πρώτη να επιβάλλει υποτίθεται την δέσμευση ότι «όλοι θα είναι ίσοι απέναντι στο νόμο», με ευθεία αναφορά βέβαια στη διαμάχη με τους δικαστές για το πόθεν έσχες τους. Αναφέρθηκε και ο προηγούμενος ομιλητής στη συγκεκριμένη διαμάχη. Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας όμως, μια που μιλάμε για συνδικαλιστικά, δεν ήταν αυτός που πριν λίγο καιρό δεσμευόταν για τη διατήρηση των ειδικών μισθολογίων των δικαστών στην συνάντησή του με τους Προέδρους των Ανωτάτων Δικαστηρίων;

Αντιλαμβάνεται ο κ. Τσίπρας το ρόλο του; Η διάκριση των εξουσιών και η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο των δημοκρατικών πολιτευμάτων. Από την άλλη, δεν πρέπει να θεωρήσουμε ότι οποιαδήποτε κριτική στο έργο της δικαιοσύνης υπονομεύει τη διάκριση των εξουσιών. Η καλοπροαίρετη κριτική δεν διαλύει τις δημοκρατίες. Αντιθέτως είναι συστατικό τους στοιχείο, είναι το οξυγόνο τους. Γιατί κατ’ ουσία δεν είναι οι δημοκρατίες που μέσα στη μεγαλοθυμία τους επιτρέπουν την κριτική, αλλά είναι η κριτική σκέψη και στάση που οικοδομεί τις δημοκρατίες.

Αν λοιπόν η κυβέρνηση ενδιαφέρεται πραγματικά, για παράδειγμα, για την αντιμετώπιση της διαφθοράς ας προχωρήσει σε νομοθετικές πρωτοβουλίες, και να μην προχωρεί σε λασπομαχίες και κοκορομαχίες. Η αποκλειστική προτεραιότητα στην επικοινωνιακή διαχείριση ουσιαστικών πολιτικών ζητημάτων οδηγεί πιο βαθιά την χώρα στην παρακμή.

Η δικαιοσύνη αποτελεί ύψιστο θεσμό της δημοκρατίας, θεμέλιο λίθο ενός σύγχρονου, αποτελεσματικού, κοινωνικού και αξιόπιστου κράτους! Οφείλουμε λοιπόν να την προφυλάξουμε, να αποτρέψουμε οποιαδήποτε προσπάθεια υπονόμευσης της ανεξαρτησίας της και -το κυριότερο- να την κρατάμε μακριά από πολιτικές σκοπιμότητες.

Σε αυτό το κλίμα λοιπόν σε σχέση με τη δικαιοσύνη, συζητάμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο, παρά τις πολλές θετικές διατάξεις του, είναι αποσπασματικό και πάλι και μακράν μιας συνολικής και ολοκληρωμένης προσέγγισης, ενώ, παράλληλα, σωρεύει σειρά θεμάτων άσχετων μεταξύ τους.

Οι ρυθμίσεις του πρώτου μέρους, σχετικά με τα μέτρα θεραπείας ατόμων που απαλλάσσονται από την ποινή λόγω ψυχικής ή διανοητικής διαταραχής, είναι σε θετική κατεύθυνση, δεδομένου ότι προσαρμόζουν την ελληνική νομοθεσία στη διεθνή πρακτική. Έχει όμως υπολογιστεί ποιες είναι οι ανάγκες σε δομές και προσωπικό και έχει γίνει η αντίστοιχη κοστολόγηση, όταν όλοι σχεδόν οι σχετικοί φορείς επισημαίνουν ότι οι δομές ψυχικής υγείας καταρρέουν;

Το δεύτερο μέρος του νομοσχεδίου αποτελείται από σειρά ασύνδετων διατάξεων που ρυθμίζουν θέματα πολιτικών, ποινικών και διοικητικών δικαστηρίων.

Θα σταθώ στο άρθρο 22, σχετικά με τα συναινετικά διαζύγια με συμβολαιογραφική πράξη. Για εμάς αυτό που προέχει είναι η διαδικασία της έκδοσης διαζυγίου να γίνει απλούστερη -έχει γίνει απλούστερη το τελευταίο χρονικό διάστημα-, απαλλάσσοντας τους συναινούντες συζύγους από τη γραφειοκρατία, να γίνει όσο το δυνατόν ταχύτερη, με το λιγότερο δυνατό κόστος και με τη μέγιστη δυνατή νομική ασφάλεια. Πετυχαίνετε κάτι τέτοιο με τη ρύθμιση που φέρνετε; Δεν είμαι καθόλου βέβαιος. Δεν είμαστε αντίθετοι με την επιλογή μιας εξωδικαστικής λύσης του γάμου. Αυτό έχει και ιδεολογικό πρόσημο, το οποίο εμείς το θεωρούμε σωστό.

Εάν όμως πραγματικά επιλέγουμε και θέλουμε να διασφαλίσουμε την εξωδικαστική λύση του γάμου, τότε δεν πρέπει να εστιάσουμε στην παρουσία συμβολαιογράφου ή δικηγόρου –διότι έτσι όπως θέτετε το θέμα, μοιάζει σαν μεταφορά πελατολογίου από μια επαγγελματική ομάδα στην άλλη- αλλά στο ότι αυτή η διαδικασία κρίνεται σκόπιμο σε κάποιο σημείο να ελέγχεται από μία δικαστική απόφαση ή διάταξη.  Σας το έχουν επισημάνει και οι φορείς, σας έχουν υπογραμμίσει τον κίνδυνο να μην αναγνωρίζεται αυτόματα το συναινετικό διαζύγιο που εκδίδεται από συμβολαιογράφο από άλλες χώρες-μέλη της ΕΕ ή να διακυβεύονται ζητήματα που σχετίζονται με τη λύση του γάμου, όπως για παράδειγμα το υπέρμετρο συμφέρον των παιδιών. Πρέπει λοιπόν να είμαστε πολύ προσεκτικοί.

Για να δούμε τι λέει η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής σε αυτό το θέμα. Λέει λοιπόν ότι  πρέπει «να διασφαλισθούν οι δικονομικές εγγυήσεις που λειτουργούν ως θετικό μέτρο προστασίας του γάμου και της οικογένειας και, ιδίως, της παιδικής ηλικίας να περιορίσει η προτεινόμενη ρύθμιση τη συμβολαιογραφική λύση του γάμου σε μόνη την περίπτωση απουσίας τέκνων». Πρόταση που κάνει η Έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής στον Υπουργό. Να απαντήσει σε αυτή, αν δεν θέλει να απαντήσει σε εμάς, σε συγκεκριμένα θέματα που θέτουμε. Πρέπει να απαντήσει. Ή για την «περίπτωση διασυνοριακού διαζυγίου κατά την οποία εφαρμοστέο δίκαιο δεν είναι το ελληνικό, θα πρέπει ο συμβολαιογράφος να ενημερώσει σχετικώς τους συζύγους και να απόσχει από την έκδοση πράξης λύσης του γάμου». Όλα αυτά λοιπόν θα απαντηθούν σήμερα; Ή θα πάμε σε μια νέα διαδικασία, προβληματική, από εδώ και στο εξής;

Δεν θέλω να μείνω σε άλλα θέματα του νομοσχεδίου γιατί έχει επισκιαστεί η συζήτηση από τις τροπολογίες. Θέλω να μείνω σε δύο ζητήματα. Έγινε μια συζήτηση το πρωί για τους πλειστηριασμούς. Είπα στον κ. Υπουργό ορισμένα θέματα, απάντησε. Με εντυπωσίασε όμως ότι πραγματικά απάντησε ότι «δικαίως φωνάξαμε και φωνάζαμε το σύνθημα ‘κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη’». Περίμενα εδώ μια αυτοκριτική διάθεση για όλα όσα έχουνε πει προεκλογικά. Αντί αυτής της αυτοκριτικής διάθεσης, άκουσα το «δικαίως φωνάζαμε ‘κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη’» και τώρα κάνουνε το αντίθετο στην ουσία. Ή τουλάχιστον να μας έλεγε ότι «έπρεπε να πούμε ‘κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη’, εκτός των μεγαλοοφειλετών, εκτός των πολύ πλουσίων… και δεν το είπαμε αυτό προεκλογικά». Ούτε αυτό. Ταυτοχρόνως, όσον αφορά το ζήτημα της αυτεπάγγελτης διαδικασίας, δεν έχει απαντηθεί γιατί θέλει σήμερα να δώσει αυτό το σήμα ουσιαστικά σε όσους είναι απέναντι στους πλειστηριασμούς.

Γιατί αυτό το σήμα δεν ερχόμαστε εδώ να το δώσουμε για όσους αυτή τη στιγμή, και πολλές φορές, κάνουν καταδρομικές επιθέσεις στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στη Βουλή των Ελλήνων, στα νοσοκομεία, στα πανεπιστήμια; Δημιουργούν σε ολόκληρες περιοχές της χώρας γκέτο. Γιατί επιλέγεται να δοθεί το σήμα σε όσους έρχονται απέναντι στους πλειστηριασμούς; Αντί λοιπόν να δοθεί το σήμα εκεί, και βέβαια να υπάρχει μια συνολική αντιμετώπιση αυτού του θέματος, δίνεται το σήμα εδώ. Αντί να δοθεί το σήμα προστασίας της πρώτης κατοικίας –να νομοθετήσουμε επιπρόσθετα, να καλύψουμε όλα τα κενά που υπάρχουν-, δίνεται το σήμα της νομοθέτησης για την αυτεπάγγελτη διαδικασία σε όσους διαμαρτύρονται για τους πλειστηριασμούς.

Η Δημοκρατική Συμπαράταξη έχει καταθέσει πρόταση νόμου και για την πρώτη κατοικία. Αντί λοιπόν να απαντήσει η κυβέρνηση θετικά σε τέτοιες προτάσεις, ουσιαστικές, και προοδευτικές, αυτό το οποίο πράττει είναι να προστατεύει ουσιαστικά τη διαδικασία των πλειστηριασμών.

Έρχομαι τώρα σε μία άλλη τροπολογία, που αφορά στα φαρμακεία και αναλύθηκε πριν από τον κ. Ξανθό, τον Υπουργό Υγείας. Εδώ πραγματικά η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν κατάλαβα, δεν καταλάβαμε –μίλησα με πολλούς βουλευτές- αν ο κ. Ξανθός θέλει να απελευθερώσει το επάγγελμα ή να το κρατήσει μη απελευθερωμένο. Κοιτάξτε τι έχει συμβεί σ’ αυτήν την περίπτωση. Υπήρχε μία ρύθμιση, προσπάθησε με Υπουργική Απόφαση το 2016 να αλλάξει το καθεστώς, έτσι ώστε να μπορούν να ανοίξουν φαρμακεία και οι μη φαρμακοποιοί και να συμμετέχουν τουλάχιστον στο 20% του μετοχικού κεφαλαίου οι φαρμακοποιοί, κρίθηκε ωστόσο παράνομη από το ΣτΕ η διαδικασία της Υπουργικής Απόφασης, ενώ θα έπρεπε να ορίζεται το συγκεκριμένο θέμα με Προεδρικό Διάταγμα. Έρχεται σήμερα λοιπόν, προβλέπει το Προεδρικό Διάταγμα, αλλά δεν διασφαλίζει το τι θα υπάρχει στην ΚΥΑ, που θα υποβληθεί για την έκδοση Προεδρικού Διατάγματος. Και λέω ότι εκ του πονηρού αναφέρεται αυτό, ότι δηλαδή ενώ σήμερα θα το ψηφίσουμε, ανέφερε ο Υπουργός Υγείας ότι μέχρι το Προεδρικό Διάταγμα δεν απελευθερώνεται το επάγγελμα. Δηλαδή νομοθετούμε κάτι, που θα ισχύσει μετά την έκδοση του Προεδρικού Διατάγματος, και μετά τι;

Και ταυτοχρόνως βλέπω εδώ στην Αιτιολογική Έκθεση αυτής της τροπολογίας ότι αναγράφεται το εξής, χωρίς βέβαια αυτά να διασφαλίζονται στην τροπολογία: «τέτοιους είδους ρύθμιση είναι ενδεικτικά» -αυτό είναι το χάπι για τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ- «η διασφάλιση ενός ελάχιστου ποσοστού συμμετοχής του οριζόμενου ως υπεύθυνου φαρμακοποιού στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, ο περιορισμός στα πρόσωπα που μπορούν να συμμετέχουν στην εκμετάλλευση φαρμακείων, ο περιορισμός των αριθμών των αδειών που μπορεί να κατέχει κάποιο φυσικό πρόσωπο». Έρχεται λοιπόν τροπολογία που λέει ότι απελευθερώνει, βάζει στην Αιτιολογική Έκθεση αυτά τα τρία «ενδεικτικά», για να μπορούν να τα χρησιμοποιούν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στην ομιλία τους και να μην ξέρει ούτε ο κ. Ξανθός τι έχει κάνει σήμερα. Αν απελευθερώνει ή δεν απελευθερώνει το επάγγελμα. Και ποια είναι η θέση του ΣΥΡΙΖΑ. Κοροϊδεύετε! Αγαπητοί συνάδελφοι του ΣΥΡΙΖΑ, δυστυχώς συνεχίζετε με αυτήν την τακτική να κοροϊδεύετε.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μας εκπλήσσει συνέχεια με τις «πρωτιές» και τα «μαγικά» της. «Πρωτιά» στις ανέξοδες υποσχέσεις για προστασία και μεταρρυθμιστικές τομές στη δικαιοσύνη. «Πρωτιά» στην αποσπασματικότητα νομοθετικών ρυθμίσεων και στην εξαιρετικά σύντομη αναθεώρηση αυτών των ίδιων. «Πρωτιά» στην κατάργηση προηγούμενων ρυθμίσεων, χωρίς την ποιοτική αλλά και ποσοτική αξιολόγηση αυτών. «Πρωτιά» στην υιοθέτηση–επαναφορά προηγούμενων ρυθμίσεων, τις οποίες μάλιστα ιδιοποιείται. «Πρωτιά» στις συγκρούσεις με τη δικαιοσύνη και τις Ανεξάρτητες Αρχές. Δεν το συζητάμε. Μέχρι και με το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής, δεν ανανεώνετε την θητεία του επικεφαλής  μόλις είδατε την κριτική, η οποία είχε γίνει σε σχέση με τα θέματα του προϋπολογισμού. «Πρωτιά» στην μετατροπή αριστερών ιδεών και αξιών σε άκρως νεοφιλελεύθερες πολιτικές, στις οποίες όμως «αναγκάζεται» όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ, και τις οποίες καλύπτει με έναν φιλανθρωπικό φερετζέ. Γιατί τα επιδόματα ανακύκλωσης της φτώχειας είναι ουσιαστικά μία λογική αδιέξοδη για την χώρα. Αυτό το οποίο χρειάζεται η χώρα είναι ανάπτυξη και δημιουργία σταθερών θέσεων εργασίας. 7,5 δις παραπάνω πλεόνασμα πετύχαμε αυτά τα χρόνια, η κυβέρνηση στράγγισε τη μεσαία τάξη, υπερφορολόγησε τους πάντες, για να μοιράσει επιδόματα; Αντί να πέσουν αυτά τα λεφτά στην ανάπτυξη και να δημιουργηθούν σταθερές θέσεις εργασίας;

Αυτή η κυβέρνηση όμως, πέρα από τις «πρωτιές», επιδίδεται και σε «μαγικά», όπως, για παράδειγμα, η ανεργία που καταλήγει σε ευέλικτη και υπο-αμειβόμενη εργασία -και με αυτόν τον τρόπο αναφέρεται ότι μειώθηκε η ανεργία-,  η διαπραγμάτευση που καταλήγει σε υποχώρηση –χαρακτηριστικά θέματα, αυτά που συζητούσαμε πριν σε σχέση με τους πλειστηριασμούς, σε σχέση με τα φαρμακεία-, φόροι και μειώσεις δαπανών που καταλήγουν σε υψηλούς στόχους για ανάπτυξη και δυσθεώρητα πλεονάσματα –τα οποία θέλουμε να τα μειώσουμε αλλά πετυχαίνουμε τα διπλάσια ως χώρα, για να πάμε στην διαπραγμάτευση και  να μας πουν «μα γιατί θέλετε να μειώσετε τα πρωτογενή πλεονάσματα, αφού αντί για 3,5% θα πετύχετε 5%»- εν κατακλείδι, μια σειρά από κόκκινες γραμμές αλλάζουν ξαφνικά χρώμα.

Σε ένα πάντως παραμένετε σταθεροί στο πνεύμα των ημερών, αυτό των «παραμυθιών».