Παρέμβαση του Π. Παναγόπουλου, Ανανεωτική αριστερά

Παρέμβαση του Π. Παναγόπουλου, Ανανεωτική αριστερά

15/09/2014

Πάνος Κ. Παναγόπουλος
Μέλος της Πολιτικής Κίνησης της Αιγιάλειας (ΔΗΜΑΡ)
e-mail p.panfarm@gmail.com

Παληοκαμάρες, 16-9-2014
Συνάδελφοι και Συναδέλφισες, Σύντροφοι και Συντρόφισσες,
Η Ανανεωτική Αριστερά (Λεωνίδας Κύρκος – Μιχάλης Παπαγιανάκης κλπ.) και το κόμμα του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού (Γιάγκος Πεσμαζόγλου – Μπάμπης Πρωτοπαπάς κλπ.) αποτέλεσαν κατά τη μεταπολίτευση τα μοναδικά αξιόλογα στοιχεία πολιτικής ιδεολογίας και προπαντός πολιτικής νοοτροπίας.
Οι λόγοι για τους οποίους αυτοί οι πολιτικοί σχηματισμοί δεν μπόρεσαν να «φτουρήσουν», θα πρέπει να αναζητηθούν στον ταυτόσημο και ταυτόχρονο εσωτερικό και εξωτερικό εκμαυλισμό, που υπέστη ο Ελληνικός Λαός, συνεπικουρούμενο, αφενός από την σταδιακή αποδόμηση του από πολλούς αιώνες οικοδομούμενου κοινοτισμού, με τελευταίες αποτρόπαιες διαλυτικές ενέργειες τον «Καποδίστρια» και τον «Καλλικράτη» και αφ’ ετέρου, με την από 30ετίας και πλέον συντελούμενη διαστροφή της σχετικά νεοσύστατης στον Ελλαδικό χώρο μικρομεσαίας και μεσαίας αστικής τάξης και την τελείως πρόσφατα επιχειρούμενη βίαιη οικονομική εξουθένωσή τους.
Εάν τα καίρια αυτά κτυπήματα ήσαν τυχαία/συγκυριακά ή σκόπιμα/δόλια, εμείς (η δική μου γενιά), μάλλον δεν θα τα πληροφορηθούμε ποτέ, αλλά κάτι τέτοιο, δεν έχει πια τόσο μεγάλη σημασία. Το έγκλημα έχει πλέον συντελεσθεί. Το ζητούμενο την ύστατη αυτή στιγμή είναι το πώς θα αντιδράσουμε μέσα σ ’αυτό το απόλυτο χάος και στην απόλυτη πολιτική και ιδεολογική σύγχυση/ διαστροφή, που εισπράττει ο Ελληνικός Λαός από όλες τις πλευρές.
Χωρίς, λοιπόν περιστροφές, μόνη φυσιολογική αντίδραση είναι η ψύχραιμη αντιμετώπιση του πολιτικού χάους και της ιδεολογικής διαστροφής, με περισυλλογή και προπαντός με ξεκαθάρισμα από τα εξουσιολάγνα στοιχεία, που προέρχονται κυρίως από συγκεκριμένο (όχι δικό μας) πολιτικό χώρο και μας έκαναν τόσο κακό. Στη συνέχεια δε, αφού κάνουμε ένα πατριωτικό άνοιγμα προς τους υγιώς σκεπτόμενους Έλληνες, (π.χ. τους θιασώτες της νοοτροπίας ΚΟΔΗΣΟ), να επανακαθορίσουμε/ προσαρμόσουμε το κυριότερο: Το ιδεολογικό μας στίγμα μετά από ενδελεχείς εσωκομματικές συζητήσεις σε όλα τα επίπεδα. Σε ενάντια περίπτωση δεν θα μπορέσουμε να είμαστε χρήσιμοι, ούτε για το καλό της πατρίδας μας, ούτε για το καλό του κόσμου, δηλαδή θα αποδείξουμε ασυνέπεια προς τις πεποιθήσεις μας.
Αν οι επόμενες εκλογές μας βρουν ανέτοιμους, ας μην συμμετάσχουμε. Θα είναι απόδειξη της συνέπειάς μας και της εντιμότητάς μας. Στο κάτω, κάτω δεν έχουμε το ηθικό δικαίωμα να σβήσουμε από μόνοι μας την τελευταία υγιή ιδεολογική σπίθα στην Ελλάδα.
Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξα αφού έλαβα υπ’ όψη μου την Ελληνική, την Ευρωπαϊκή και την Παγκόσμια πραγματικότητα, δηλαδή το πού πάμε και τι μας περιμένει (βλέπε το συνημμένο άρθρο, που θα δημοσιευθεί στη «Νέα Πολιτική», στο πιο σημαντικό, κατά τη γνώμη μου, οικονομο/πολιτικό περιοδικό που κυκλοφορεί σήμερα στην Ελλάδα).
Με συντροφικούς χαιρετισμούς.